Een bezoek aan het grottendorp Guadix

Guadix is een grottendorp gelegen in de Spaanse provincie Granada in de regio Andalusië. Met ongeveer 2000 grotbewoners is dit het grootste nog bewoonde grottengebied in Europa. Guadix ligt op iets meer dan een half uur rijden van de Spaanse stad Granada en is de perfecte stop wanneer je op doorreis bent door Andalusië. Een aantal jaar terug toen ik als reisleidster aan de Costa de Almería werkte, heb ik samen met mijn collega dit grottendorp bezocht. In dit artikel vertel ik je alles wat je moet weten over de grotten in Guadix.

Het ontstaan van de grotwoningen in Guadix

Alhoewel de stad Guadix al bestaat sinds de Romeinse tijd, gaat de geschiedenis van de grotwoningen terug naar het jaar 1452. Volgens verhalen vluchtten de Moren tijden de Reconquista naar de grottenstelsels aan de voet van de Sierra Nevada om zich daar te verstoppen. De Moren maakten van de grottenstelsels grotwoningen. Op dit moment wonen er nog steeds zo’n 2000 mensen in de grotwoningen in Guadix. In het Spaans staat de wijk bekend als Barrio de las Cuevas, of  Barrio de Santiago.

Een kijkje in een grotwoning

Wanneer je in Guadix bent, is er natuurlijk niks leuker dan een grotwoning van binnen te bekijken. Mijn collega had wat connecties in Guadix dus wij hadden het geluk dat wij zomaar bij iemand binnen mochten kijken. Wil jij nou ook een woning van binnen bezichtigen? Dan raad ik je aan om niet zomaar aan te kloppen, maar dit doormiddel van een rondleiding via het museum te doen. Daarover later meer.

Wij bezochten Guadix in de zomer. Het was toen aardig warm. Het eerste wat mij opviel toen wij de woning binnenstapten, was dat het lekker koel was. Dit komt door de dikke muren van de huizen, die zorgen voor een contante temperatuur in de woning. Een verwarming in de winter of airconditioning in de zomer zijn hier niet nodig. Nog iets opvallends is dat de woningen binnen geen deuren hebben. Er wordt gebruik gemaakt van gordijnen om de kamers af te scheiden.

Het grottenmuseum

Als je meer te weten wilt komen over het leven in de grotten dan raad ik je aan een bezoek te brengen aan het grottenmuseum: Centro de interpretación Cuevas de Guadix (http://mcicuevasdeguadix.blogspot.com/). Doormiddel van touchscreens krijg je informatie over de geschiedenis en evolutie van de grotwoningen. Daarnaast heeft het museum ook tijdelijke tentoonstellingen waarin zij aandacht schenken aan ambachtslieden. Een bezoek aan het museum kost €2,60. Elke 45 minuten is het mogelijk om deel te nemen aan een rondleiding.

Andere bezienswaardigheden in Guadix

Wanneer je in Guadix bent, raad ik je zeker aan om ook de volgende bezienswaardigheden te bezoeken:

  • De kathedraal ‘Catedral de la Encarnación’: het meest bekende monument van Guadix is de kathedraal. De kathedraal heeft verschillende bouwstijlen en is gebouwd op de ruïnes van een moskee.
  • Het Alcazaba van Guadix: het Alcabaza is gebouwd in de 11 eeuw als verdedigingsgebouw. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de stad en de Sierra Nevada.
  • Het plein ‘Plaza de la Constitución’: dit plein is het hart van het Guadix. Je vindt hier het stadhuis met een opvallende zuilengalerij waarin zich cafeetjes, barretjes en winkels bevinden.
  • Romeins theater: dit theater werd gebouwd in het jaar 25 en werd gebruikt tot het jaar 300. Het grappige is dat dit Romeins theater per toeval werd ontdekt in 2008.

Beste reistijd Guadix

Eigenlijk is het het hele jaar door heerlijk vertoeven in Guadix, maar de maanden juni t/m september worden toch wel gezien als de beste reistijd voor dit gebied. Guadix kent een mediterraan klimaat met warme droge zomers en zachte winters. De gemiddelde jaartemperatuur is 20°C.

Dit gastblog is geschreven door Raïssa van: www.nieuweplekkenontdekken.nl

Dank je Raïssa !

Verhuizen naar Spanje tijdens Corona

Verhuizen naar Spanje tijdens corona

Iedereen droomt er wel eens van om te verhuizen naar Spanje. Het klimaat, het eten, de cultuur, en natuurlijk de huizenprijzen. Genoeg redenen om te verhuizen dus. Misschien denk je:  “waarom zit ik hier eigenlijk nog? Vamos a España!”. Helaas gaat dat met Covid-19 ietsjes lastiger. Maar toch kan het. Sirelo zal je uitleggen hoe je alsnog naar Spanje kan verhuizen ondanks de coronacrisis!

Wat kost een verhuizing naar Spanje?

Naar Spanje verhuizen kost gemiddeld tussen de € 4000,- en € 7000,-. Een exacte prijs van je verhuizing kan je nooit van tevoren berekenen, omdat er verschillende factoren betrokken zijn. Het hangt er van af hoeveel inboedel je gaat verhuizen en de afstand naar je bestemming in Spanje vanaf je huidige woning. Wil je naar één van de Spaanse eilanden verhuizen? Dan moet je dieper in je buidel tasten, omdat zo’n verhuizing per container gebeurd en dus ook per containerschip.

TIP: Wil je precies weten hoeveel je verhuizing zal gaan kosten? Aarzel niet om bij verschillende verhuisbedrijven offerte aanvragen te doen om te kijken hoeveel je verhuizing zal gaan kosten.

Aanvragen van een NIE (Número de Identificación de Extranjeros)

Als je langer dan 3 maanden verblijft in Spanje, moet je inschrijven bij de Commissariaat van de Nationale Politie afhankelijk van de gemeente waar je woont of de kantoor gevestigd is. Ondanks corona in Spanje is het nog steeds mogelijk om een afspraak te maken op kantoor. Met dit NIE-nummer kun je praktisch alle belangrijke zaken regelen in Spanje zoals het kopen van een huis, een bankrekening openen of abonnementen. Je kan het vergelijken met een BSN in Nederland.

TIP: Het is ook mogelijk om ruim voor je vertrek naar Spanje in Nederland bij de Spaanse Ambassade of het Consulaat een NIE-nummer aan te vragen. Je kan hiervoor een afspraak maken.

Is het mogelijk om naar Spanje te verhuizen tijdens corona?

Ondanks de coronacrisis is het nog steeds mogelijk om te verhuizen naar Spanje. Let wel op dat het reisadvies continu kan veranderen. Het is aangeraden om de website van Nederland Wereldwijd in de gaten te houden. Daar geeft de overheid regelmatig updates over het reisadvies naar Spanje.

Geldt er code geel voor Spanje? Dan kan je verhuizen naar Spanje zonder enige problemen. Neem vooralsnog de maatregelen in acht en draag te allen tijde een mondkapje en neem afstand.

Geldt er code oranje voor Spanje? Dan mag je alleen om noodzakelijke redenen naar Spanje reizen. Een verhuizing is dus niet heel noodzakelijk. Ook mag je niet zomaar op straat komen zonder medische of noodzakelijke reden. De Spaanse overheid treedt hard op tegen mensen die de regels negeren.

Annuleren of verplaatsen van de verhuizing door corona

Het is begrijpelijk dat je door de omstandigheden je verhuizing wil annuleren of verplaatsen. Je wil immers geen risico nemen op een dichte grens of jouw gezondheid en die van je gezin of verhuizers in gevaar brengen. Het is aangeraden om op tijd contact op te nemen met het verhuisbedrijf. Hoe sneller zij er op de hoogte van zijn, hoe beter. Soms rekenen erkende verhuisbedrijven ook kosten voor het annuleren. Je betaalt dan een percentage van de verhuiskosten. Dit zijn de kosten:

Meer dan 30 dagen voor de verhuizing 15 %

14 tot 30 dagen voor de verhuizing 50%

7 tot 14 dagen voor de verhuizing 75 %

Minder dan 7 dagen voor de verhuizing 100%

Adiós Holanda!

Hopelijk ben je wijzer geworden en heb je een beter beeld over het verhuizen naar Spanje ondanks de coronacrisis. Helaas heeft niemand een glazen bol om te voorspellen wat de toekomst zal gaan brengen. Tot die tijd is het afwachten en alle maatregelen zo goed mogelijk in acht nemen. Mocht je de stap alsnog overwegen om te verhuizen, hou dan rekening met eventuele vertragingen en hou vooral rekening elkaar en breng niemands gezondheid in gevaar. Wie weet zwaai jij binnenkort Nederland uit.. Adiós Holanda..!

Dit gastblog is geschreven door Kalam Salim. Hij is werkzaam bij Sirelo verhuizingen.

Pilaar van mijn Leven

Mijn nieuwe roman Pilaar van mijn Leven is in oktober 2020 uitgekomen.

De presentatie vond plaats in het cultureel centrum Finca El Porton in samenwerking met de afdeling cultuur van de gemeente Alhaurin de la Torre in de provincie Malaga.

Het verhaal van de Spaanse Maria begint in de Dominicaanse Republiek waar ze samen met vrienden de as van haar overleden man Eduardo uitstrooit. Hier begint het rouwproces van de weduwe die niets liever wil dan alle mooie herinneringen koesteren, maar tegelijk haar eigen leven weer op de rit probeert te krijgen. Door ervaringen die ze met haar vrienden deelt, krijg je een levendig beeld van de tropische sfeer en de mooie tijd die ze hier met Eduardo heeft doorgebracht. Hoewel de reis oorspronkelijk bedoeld is als afsluiting van een intens verdrietige periode, blijkt het uiteindelijk het begin van een nieuwe levensfase.

Eenmaal weer terug in Sevilla pakt Maria zo goed ze kan de draad weer op. Ondanks haar verdriet is ze vastbesloten iets van de rest van haar leven te maken.

Dag na dag overwinnen is een uitdaging. Terwijl ze de eerste rouwfases probeert te verwerken en de relatie met Eduardo op gezette tijden idealiseert, komt ze doordat ze bewust het hele proces aan dat rouw met zich meebrengt aangaat, stap voor stap tot acceptatie.

Het verlangen om terug te keren naar Santo Domingo blijkt zo sterk, dat ze een half jaar later opnieuw haar koffers pakt. Dit keer biedt haar werk als journaliste een welkom excuus om weer terug te keren. De zoektocht naar de voetsporen van Columbus, waarover ze in opdracht gaat schrijven, is een boeiend verhaal op zichzelf. Het verblijf in Santo Domingo verloopt niet helemaal zoals Maria verwacht, maar met haar herwonnen zelfbewustzijn meestert ze ook de meest pijnlijke en teleurstellende situaties. Ze neemt het heft steeds weer in eigen handen en keert uiteindelijk vol zelfvertrouwen terug naar Sevilla.

De schrijfster is een meester in het maken van kleurrijke, sfeervolle plaatjes van natuur, cultuur en stad. De mensen op straat en de oude gebouwen, de stranden en gezellige cafés geven het verhaal een levendige achtergrond, die de lezer het gevoel geeft zelf op reis te zijn.

Deze vlot te lezen roman gaat niet alleen over rouwverwerking en zelfvinding, maar is het verhaal van een zelfstandige geëmancipeerde vrouw die vastbesloten is uit het leven te halen wat erin zit.

Marion beschrijft haar hartverscheurende ervaringen met een opmerkelijke eerlijkheid. Ze wil de lezer haar het kostbaarste bezit schenken dat zij heeft: haar herinneringen. Dit boek breekt je hart maar geeft ook hoop. Het vertelt het persoonlijke verhaal dat iedereen die veerkracht na een verlies zou willen leren ontwikkelen, zou moeten lezen.

Het boek Pilaar van mijn Leven is vanaf 15 oktober 2020 verkrijgbaar bij iedere boekwinkel in Nederland en België en Bol.com via

ISBN 978-94-6000-152-9.

Je kunt het boek ook direct bij mij bestellen.

Spanje in quarantaine, dat is toch veertig dagen?

Uren, dagen en nachten hebben zich aaneengeregen. Op hoeveel dagen zitten we nu? Ik ben de tel kwijtgeraakt… Er zijn dagen dat ik ´s morgens wakker word en het me moeite kost te bedenken welke dag het is. Aan de andere kant is mijn hoofd (en ook mijn huis) nog nooit zo helder geweest. Volkomen uitgerust ben ik inmiddels bereid om een cursus te gaan volgen. Wat zal het worden? Online pottenbakken, mondkapjes haken of een workshop lifestyle voor na de Covid? Op Facebook staat: lees Dostojewski, het zal je leven veranderen. Alsof er nog niet genoeg veranderd is.

Ik heb geen hond en geen kind onder de twaalf jaar dus ik mag voorlopig niet gaan wandelen en hoor dus bij de groep: Blijf in uw kot, behalve als u eerste levensbehoeften nodig hebt en het is duidelijk dat een knuffel of aanraking niet onder eerste levensbehoefte valt. In Zweden raden ze ondertussen serieus aan bomen te gaan omarmen…

Eigenlijk zou ik deze week op perstrip zijn. Op uitnodiging van de Junta de Andalucia voor de promotie van natuurgebied La Doñana en de provincie Huelva. Ik hoef niet uit te leggen dat de reis is uitgesteld… De wereld popelt om uit zijn schoonheidsslaap te ontwaken en hunkerend naar optimistische berichten beginnen we voorzichtig naar het lichtpuntje aan het einde van de tunnel te lonken. De sector die het meest geraakt is en het hardste schreeuwt om zijn activiteit voort te zetten is het toerisme. Met een daling van 84% staan talloze bedrijven in de toeristensector in Spanje op de rand van de afgrond en kijkt men dol van wanhoop uit naar de verlossende woorden van de premier over wanneer ze weer open mogen.

Maar laten we realistisch zijn. Het gouden tijdperk van toerisme is voorbij. Natuurlijk was het schitterend dat we de hele wereld over konden vliegen, meerdere keren per jaar op vakantie konden gaan en ons mindvolle ontdekkingsreizigers waanden. Maar zoals het was zal het nooit niet meer worden.

De vraag is: Hoe wordt het dan? Zolang daar geen antwoord op is, wordt er in ieder geval niet stilgezeten. Junta´s, hotelverenigingen en reisorganisaties buigen zich over wederopbouw met een onzekere toekomst. Ondernemers slaan de handen ineen en komen met positieve initiatieven. Afgelopen weekend is bekend gemaakt dat de terugkeer naar de gewone gang van zaken trapsgewijs zal gebeuren. Trapsgewijs… De Canarische eilanden en Costa del Sol met de laagste percentages besmettingsgevallen roepen smekend: Wij eerst! Por favor!

Zal de regering rekening met ze houden? Zal de lockdown eerder opgeheven worden in gebieden waar minder coronarisico is? Gaan we tijdens zomer 2020 in Spanje in perspex hokjes op het strand liggen? Lopen we straks met een gezondheidsverklaring in onze strandtas? En wat houdt die verklaring in? Vanaf wanneer wordt er internationaal gevlogen? Allemaal vragen waar  nog steeds geen antwoord op is. Gelaten volgen we de cijfers en ondertussen staan we versteld van de dosis geduld die we aan de dag leggen.

Zolang er geen duidelijkheid is kun je twee dingen doen. Afwachten wat er gaat gebeuren. Of je voorbereiden. Ik zou zeggen, kies voor de laatste optie. Er zijn, als je een bedrijf in de toeristensector hebt, zoveel dingen die je wél al kunt doen. Laten we elkaar daarbij inspireren en stimuleren. Dit is hét moment op er gezamenlijk de schouders onder te zetten. Ik heb ondertussen al heel wat goeie acties voorbij zien komen.

  • Een restaurant in mijn dorp biedt maaltijden die aan huis bezorgd worden die vergezeld worden met een flesje wijn van het huis.
  • B&Bs laten hun website in het Spaans vertalen om straks voorbereidt te zijn op nationaal toerisme.
  • Accommodaties bieden bij de reservering van hun virusvrije accommodatie vast een hygiënekit met plastic handschoenen en gel.
  • Hotels zetten de reserveringskalender voor 2021 en 2022  open zodat er toch vast geboekt kan worden.
  • Restaurants spelen in op het verhogen van je weerstand en een gezonde leefstijl en delen op social media video´s met recepten boordevol vitaminen.

 

Heb jij een goed idee, en wil je het met je collega´s delen? Laat het me weten, dan kan ik er misschien een vervolgblog over schrijven. Zolang de gasten niet naar jou kunnen komen, breng dan een bezoek aan hen.

Ook kan ik iedereen aanraden de Facebookpagina van de Nederlandse Ambassade in Madrid te volgen. Onze Ambassadeur Jan Versteeg zorgt dagelijks voor kersverse updates.

Voor nu wens ik iedereen in de sector een stay safe en stay positive. Maar kom ook in actie en zorg dat je klaar bent voor het magische moment dat Spanje de balkons mag gaan verlaten.

#yaquedamenos

 

 

 

 

Castellar de la Frontera, van Moren tot Hippies

Het dorp Castellar de la Frontera ligt in de provincie Cádiz. Het is onderdeel van het achterland van el Campo de Gibraltar en grenst aan de gemeenten San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios en Alcala de los Gazules, in het natuurpark Los Alcornocales. De uitgestrekte gemeente is opgesplitst in drie centra; Castellar Viejo, Castellar Nuevo en Almoraima.


Dit historische vestingdorp staat bekend om zijn kasteel, het woord ‘Castellar’ betekent letterlijk ‘ plaats van het kasteel’. Castellar de la Frontera Vieja ligt hoog op een heuveltop en heeft een indrukwekkend zicht over de provincies Cadiz en Malaga. Ooit was het een waar kunstenaarsdorp met een bijzondere aantrekkingskracht. Als je wandelt door de smalle kronkelige straatjes, die uit de islamitische periode stammen,  voelt het net of je even door de geschiedenis wandelt.

De schoonheid van deze Andalusische straatjes, samen met het panoramische uitzicht op de omgeving, maken het kasteel zeer de moeite waard om te bezoeken. Landbouw is de belangrijkste economische activiteit van de gemeente, maar een groot deel van de bevolking houdt zich bezig met het landelijk en cultureel toerisme.

Castellar is al bewoond sinds de oudheid. Dit is bekend omdat er grotschilderingen uit het Paleolithicum en Neolithicum in grotten zijn gevonden. Door de strategische ligging was het de ideale locatie om de Christelijke invallen op het Moorse koninkrijk tegen te houden. Frontera betekent grens en deze grens situatie, een gevaarlijke plaats voor doorvoer, was een haard van onrustige en onzekere levensomstandigheden gedurende de Middeleeuwen. Het natuurgebied Los Alcornocales was lange tijd het grensgebied van het  Koninkrijk Granada, het laatste bolwerk van de Moren voordat ze het in 1492 definitief moesten afleggen tegen de Christelijke legers. Vanaf het kasteel heb je een geweldig uitzicht over de omringende bergen en dalen. In de Moors tijd was het een uitkijkpost van onschatbare waarde.

Wat het natuurpark Los Alcornocales zo bijzonder maakt, is de groene en natuurlijke uitstraling van het gebied. Dat heeft het te danken aan de invloed van de Atlantische Oceaan waarvan het zoute water op 60 km afstand op het strand klotst. Vochtige lucht aldaar stijgt op, vormt wolken, wordt het binnenland ingeblazen en loost zijn natte vracht bij de eerste bergen die het tegenkomt; die van het Parque Natural de los Alcornocales.
Zelfs in de zomer hangt in de ochtenden vaak misten. Maar de de temperaturen zijn aangenaam. Bomen die in deze omstandigheden fantastisch groeien zijn kurkeiken, in het Spaans; Alcornocales. Alcor betekent dan ook kurk en Alcornocal staat voor kurkbos; een betere naam hadden ze niet kunnen bedenken.

Castellar de la Frontera heeft een wat bijzondere geschiedenis. Allereerst was het oude dorp binnen de kasteelmuren bevolkt. Maar rond 1970 vertrekken de bewoners naar het nieuwe Castellar, buiten de kasteelmuren, waar betere voorzieningen zijn. Van de 1000 inwiners in het oude Castellar bleef er op een gegeven moment nog maar één gezin over. Nadat de inwoners van Castellar Viejo waren verhuisd naar Castellar Nuevo, onstond er in de oude stad een hippiekolonie. Aangetrokken door het unieke karakter van het middeleeuwse fort vonden Duitse, Nederlandse en Engelse alternatievelingen daar inspiratie voor kunstwerken. Castellar Viejo was een tijd lang een kunstenaarsdorp.

Tegenwoordig leven de bewoners nog steeds een beetje van het verkopen van kunst of ze verhuren hun woning. Je kunt hier dus logeren binnen de muren van het Middeleeuwse kasteel. Het kasteel zelf is in gebruik als kleinschalig hotel en heeft het historische karakter behouden. Nadat er veel werk is besteedt aan het herstel van de verlaten stad, is het nu toegankelijk voor bezoekers en bevinden er zich een paar winkeltjes, bars en restaurantjes. Het kasteel is zeker de moeite van een bezoek waard.

Naast het nieuwe en oude Castellar is er nog een derde gebied, het landgoed Almoraima. Op dit domein gaf in 1526 de graaf van Castellar opdracht om een kerkje te bouwen. Jaren later, in 1603, wordt er aan de kapel een nonnenklooster gebouwd.

Het landgoed is altijd in handen geweest van graven en hertogen, o.a van de bekende Spaanse familie Medinaceli. Vandaag de dag is de enorme finca met het klooster een hotel. Een schitterende plek waar je volledig tot rust kunt komen en waar je ook uitstekend kunt eten of wat kunt drinken op de patio of kunt wandelen. De mooie kapel is geopend en kun je bezoeken. Almoraima is een dan ook een geliefde lokatie voor bruiloften.

De bijzondere ligging van de drie gebieden binnen de gemeente Castellar de la Frontera, de verhalen, en de historische rijkdom en mengeling van culturen, zorgen ervoor dat je in Castellar gemakkelijk een hele dag kunt doorbrengen.

(Met dank aan: A Una Hora De Cadiz y Guadalinfo)

 

Tien verborgen plekjes aan de Costa Tropical. Meer dan zon en zee…

De Costa Tropical is het bescheiden buurmeisje van de Costa del Sol en bestrijkt de 73 kilometer lange kustlijn van de provincie Granada. Er zijn tientallen stranden en kleine baaien met kristalhelder water, meer dan 300 dagen zon per jaar en een gemiddelde temperatuur van 20 graden.

20190316_192105

Aan de tropische kustlijn liggen 19 dorpen. De bekendste zijn Almuñécar, La Herradura, Motril en Salobreña. Naast deze stranden zijn er kleine en rustige baaien gelegen in Albuñol, Castell de Ferro, Gualchos en La Mamola en Polopos.

Ietsje landinwaarts tref je de dorpjes Albonde, Ítrabo, Jete, Lentejí, los Guájares, Lújar, Molvízar, Murtas, Otívar, Rubie, Sorvilán, Turón en Vélez de Benaudalla, alle omgeven door weelderige natuur.

Naast de tropische kust biedt dit gebied talloze culturele, sportieve en gastronomische mogelijkheden. En natuurlijk de prachtige natuur. In dit artikel beschrijf ik 10 verborgen plekjes met activiteiten die je het hele jaar door kunt ondernemen.

  1. Bezoek het botanisch-historische park El Majuelo in Almuñecar

Het park is gelegen aan de voet van Castillo de San Miguel, in het hart van de stad Almuñécar. Het unieke microklimaat dat Almuñécar heeft, zorgt ervoor dat de brede aanwezigheid van flora uit tropische gebieden o.a. uit Midden- en Zuid-Amerika, Afrika, en zelfs Nieuw-Zeeland er goed gedijen. In totaal zijn er meer dan 182 verschillende plantensoorten en palmen en meer dan 120 soorten vogels. Bovendien staan er in het park prachtige beelden van een kunstenaar uit Damascus.

Een andere bijzonderheid van dit park is dat het ligt aan een Fenicische Necropolis en aan de oude visfabriek van de Romeinen. In het verleden werd daar de beroemde Garum gemaakt. Garum werd beschouwd door de inwoners van het oude Rome als een afrodisiacum, alleen geschikt voor de bovenste klassen van de samenleving, en werd bereid met gefermenteerde vis-ingewanden.

20190314_185437

20190314_185843

  1. Tropische vruchten proeven bij Finca Ramon in La Herradura

Finca San Ramón is een agroboerderij die bezoekers laat kennismaken met tropische vruchten die het hier, door het bijzondere microklimaat van warme ochtenden en frisse en vochtige nachten, uitstekend doen. Bezoekers kunnen wandelen door de meer dan twaalf hectare boomgaard en genieten van een onovertroffen uitzicht op de prachtige Baai van La Herradura.

Tijdens een boeiende rondleiding leer je de chirimoya kennen, de vrucht waar de Costa Tropical bekend om staat. Maar ook tropische vruchten zoals carambola, kumquats, lichi, pitahaya, babacoa, guayaba, mango en papaya. De enthousiaste eigenaresse geeft je tijdens je bezoek tips en recepten en aan het einde van de wandeling staat er een bordje met vers sappig fruit voor je klaar.

20190314_165343

 3. Wandelen in het natuurgebied Cerro Gordo

Vanaf het prachtige strand van Playa Cantarrijan kun je wandelen door rivierbeddingen en over geitenpaden. Als je vroeg begint kun je zelfs berggeiten treffen. De paden brengen je naar schitterende vergezichten en tot de oude uitkijktorens. Langs de kust van Andalusië staan veel van deze torens, die vroeger dienden als waarschuwingssysteem om bij onraad vanaf zee direct alarm te kunnen slaan. De torens werden gebouwd in de Moorse tijd en later werden deze verstevigd door christelijke soldaten.

Na de wandeling heb je misschien zin in een frisse duik. Het kristalheldere water lokt! Maar ook de twee uitstekende restaurants die zich op het strand bevinden. Je kunt het gehele jaar via een lang kronkelpad met de auto tot aan het (naturisten) strand komen. Behalve in juli en augustus. Dan moet je de auto boven laten staan en rijdt er een busje. Ook is het mogelijk om te kajakken of outdoor activiteiten te ondernemen met een Nederlandse gids.

20190315_100945

20190315_104733

  1. Een boot huren in Marina del Este, tussen La Herradura en Almuñecar

Heb je een vaarbewijs, dan kun je een motorboot huren en zelf het ruime sop kiezen. Maar ook is het mogelijk om met kleine groepjes een boot met schipper af te huren. Varen langs de kustlijn van de Costa Tropical is prachtig en met een beetje geluk spot je dolfijnen en pilotwalvissen. Je kunt aanleggen in Motril en lunchen bij de Club Nautico. Of voor anker gaan in een van de baaien en lekker gaan zwemmen of snorkelen.

Hoe bijzonder is het om vanaf de boot de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada te kunnen zien! Wil je liever zeilen? Dan kun je hobbycats huren op het strand van La Herradura.

20190315_122636

20190315_133829

  1. Rum proeven bij de distilleerderij in Motril

Heel wat jaren geleden stond de hele kustlijn vol met suikerriet. Inmiddels zijn daar fruitkwekerijen voor in de plaats gekomen. Toch zijn er twee rumfabrieken in deze zone. Eén in Salobreña en eén in Motril. Tijdens de Engelstalige rondleiding van ongeveer een uur bij Ron Montero leer je het verwerkingsproces van suikerriet tot rum kennen en krijg je uitleg over de rijping van rum. Na een informatieve video in de bodega, kun je drie soorten rum proeven; Plata, Palido en Reserva.

De bodega ligt iets buiten Motril, aan de weg richting Salobreña. In Motril kun je eventueel ook de suikerrietfabriek bekijken. Het is de origínele gerestaureerde Fabrica de Azucar die een goede induk geeft van de geschiedenis van de suikerteelt.

20190315_170655

  1. Klimmen naar het kasteel van Salobreña

Het is een hele klim naar boven, maar het is zonder meer de moeite waard. Het kasteel van Salobreña staat hoog en droog op de top van de berg. Je ziet het al van ver als je over de snelweg rijdt. Het is een vestingsburcht uit de 10e eeuw, gebouwd in de Nasrid periode. Het Arabische kasteel is het resultaat van verschillende restauraties en aanpassingen van de moslim en christelijke architectuur.

Het kasteel heeft drie behuizingen: het interieur representeert het oude Nasrid Alcazar; De andere twee, met defensieve functie, zijn een Castiliaanse uitbreiding van de late 15e eeuw. Vanuit de torens heb je een strategisch overzicht over de enorme boomgaarden, landerijen, de stedelijke structuur van Salobreña én de zee. Het kasteel van Salobreña is een van de meest bezochte monumenten aan de Costa Tropical.

20190317_135906

20190315_190215

  1. Relax in Jardin Nazari in Velez de Benaudalla

Deze tuin der zintuigen wordt ook wel het kleine Generalife genoemd: een kleine replica van de tuinen bij het Alhambra. Tussen de bloemen en struiken in deze tuin kom je volledig tot rust. Er is een Engelstalige gids aanwezig die je kan vertellen over de spirituele, poëtische, wetenschappelijke functie die deze tuinen destijds hadden. Laat je imponeren door het wonderlijke watersysteem dat de Arabieren hadden bedacht om water uit de grond te laten opborrelen. Luister naar de stilte, het ruisen van de bladeren en de vogels die voor je zingen.

Via de tuinen kun je een pad afdalen naar de grotten met verticale begroeiing. De Jardin Nazari is een schitterende erfenis van de Nazrid cultuur uit het oude Al-Andalus.

20190316_121844

20190316_114421

  1. Proef wijn in een bodega aan de voet van de Alpujarras

Tussen de Costa Tropical en de stad Granada liggen de Alpujarras. Rijdend over wegen door grillige bergen van de Contraviesa met amandelboomgaarden en druiventeelt kom je aan bij het plaatsje Murtos.

Als je om je heen kijkt, denk je even dat je op ´the top of the world´ bent beland. Daar kun je Bodega 4 Vientos bezoeken. Een uitgebreide rondleiding door de bodega én over het landgoed zorgen ervoor dat de wijn na afloop extra goed smaakt. Naast de bodega ligt het gelijknamige restaurant waar je de 4 Vientos wijnen kunt combineren met stevige boeren gerechten. Overigens heeft deze omgeving diverse bodega’s waar je een bezoek kunt brengen.

20190316_163944

20190316_170545

  1. Beeldende kunst en muziek in de tuin van kunstenares Kitty Harri in Jete

Mijn bezoek aan de beeldentuin van Kitty Harri is een van de hoogtepunten van mijn bezoek aan de Costa Tropical. Samen met haar partner Nick heeft de in Zweden geboren Kitty jarenlang gewerkt aan sculpturen, bomen planten, het aanleggen van loopbruggen en terrassen en heeft ze de tuinen tot een klein paradijs gemaakt. Het is een inspirerende omgeving. De rust die het uitstraalt, laat de tijd even stil staan.

Naast de ruim 160 + kunstwerken die allemaal in de openlucht staan, zijn de tropische tuinen voortdurend in ontwikkeling. Je vindt hier vele soorten palmen, struiken en bomen vanuit de hele wereld.

Meestal zijn de tuinen open maar op de 1e  en 3e  zondag van elke maand kun je ook genieten van live klassieke muziek, gespeeld door Nick en getalenteerde muzikale vrienden. De tuinen kijken uit over Sierra de Almijara en Cazulas bergketens en over de Middellandse Zee. Vanaf diverse bankjes en zitplaatsen kun je genieten van kunst in combinatie met groen en/of vergezichten. Het is wel aan te raden om te reserveren.

In de tuin is werk te bezichtigen van meer dan 15 internationale kunstenaars waaronder vier Nederlanders: Lieuwke Lot, Persheng Warzandegan, Ge Beens en Ans Zondag.

20190317_102135

20190317_110207

  1. Geniet van de gastronomie van de Costa Tropical

Natuurlijk wisten we al dat je in Andalusië heerlijk kunnen eten. Aan de Costa Tropical wordt de traditionele keuken afgewisseld met trendy invloeden. Hier vind je mijn absolute top 5 van restaurants aan de Costa Tropical.

1.Restaurant Verdejo aan het strand van Salobreña.

Traditioneel visrestaurant met een innovatieve touch. Flinke fles mooie olijfolie op tafel, professionele bediening en hemelse nagerechten maken je maaltijd compleet.

2. Sunhara Beach Club aan het strand van Motril.

Spaans met een oosters tintje. Bijzondere gerechten, prachtige presentatie en midden op het strand. Boeiende tropische smaakexplosies van pure produkten van de Costa Tropical en op zondagnamiddag live muziek.

3. Bodega en Restaurant 4 Vientos in Murtos.

Een half uurtje landinwaarts vanaf de kust. Stevige gerechten van het boerenland. Gegrilde chorizo´s, bloedworst, secreto iberico. Hou er rekening mee dat de porties enorm zijn dus bestel niet te veel. De stevige eigen wijnen maken er een pure Alpujarras-ervaring van.

4 .Restaurant La Ventura in Almuñecar.

Een schattig Andalusisch restaurantje gedecoreerd met potten, pannen en geraniums. Heerlijke salades met veel tropisch fruit en verse vis en eerlijk vlees. Ga op donderdagavond. Dan is er een optreden van twee zangers en een flamencodanseres. Een boeiende fusion van Spaanse en Arabische muziek

5. Skybar en restaurant Miba in Salobreña.

Makkelijk te vinden, het ligt aan de weg voordat je Salobreña binnenkomt. Moderne inrichting en kaart. De gerechten worden prachtig gepresenteerd en zijn bijzonder smakelijk. Het uitzicht over de vallei, het strand en het kasteel van Salobreña is in één woord spectaculair.

20190316_220931.jpg

20190315_225537.jpg

Met speciale dank aan Mancomunidad Costa Tropical             #costatropicalspain

 

 

Interview NPO radio 5 over Spanje

Op 21 augustus was ik gast bij het programma Thuis op 5, van NPO radio 5.

Presentator Ron Stoeltie interviewde me over Spanje. Vragen als: Wat intrigeert je in Spanje? Hoe zijn de Spanjaarden? Waar vinden we nog onontdekte plekken in Spanje? en Wat is je tip voor de vakantieganger in Spanje?  kwamen aan bod.

Hier kun je de uitzending terugluisteren.

 

Waar de stenen spreken, Geoparken in Andalusië

Afgelopen najaar had ik de eer om in Sevilla deel te nemen aan een driedaags seminar over Geo(logische) parken in Andalusië. Ik had nog nooit van de term gehoord, maar ergens had ik wel een belletje horen rinkelen; Geo, iets met stenen toch?

descarga

Op de avond van de perspresentatie, in het paleis van de Diputacion in Sevilla, wordt het me door een bevlogen geoloog in een paar zinnen allemaal duidelijk gemaakt: ´Geoparken zijn gebieden waar geologisch erfgoed en landschappen van internationale waarde op een integrale manier worden beheerd. Daarbij staan behoud, educatie en duurzame ontwikkeling centraal. De geologische geschiedenis, de cultuurhistorie, de hedendaagse cultuur en de natuur bepalen samen de identiteit van het gebied en in een Geopark maken inwoners, ondernemers, lokale instellingen en scholen samen dit verhaal zichtbaar. Burgerinitiatief en lokaal draagvlak zijn cruciaal. Hoe meer men over een gebied weet, hoe zorgvuldiger en duurzamer met de omgeving kan worden omgegaan´, vertelt hij.

Captura 8

Nou, duidelijke taal dus. Enigszins beschaamd realiseer ik me dat ik me beter had moeten voorbereiden. Want na de presentatie sta ik, met mijn mond vol tanden en klapperende oren, tussen biologen en geologen te luisteren naar termen als ammonieten, chalcofiel elementen en fossilisaties.

Gelukkig hoef ik de twee volgende dagen alleen maar op te letten en mee te wandelen in twee van de drie Geoparken die Andalusië rijk is.

Captura 6

Het eerste natuurpark dat we bezoeken is Sierra Norte de Sevilla. Het park grenst in het noorden aan de autonome regio Extremadura en in het oosten aan het natuurpark Sierra de Hornachuelos. Het park herbergt een tiental dorpen, zoals Sierra de Cazalla en Constantina, die worden gekenmerkt door spectaculaire forten en prachtige wandelroutes waarlangs we haar bijzondere flora en fauna ontdekken.

Captura 7

Het park maakt deel uit van de nog grotere Sierra Morena. De Sierra Norte is in 1989 door UNESCO uitgeroepen tot natuurpark dankzij haar rijke geologische en hydrologische waarden en haar bijzondere fauna. Hoogtepunt van het bezoek is de wandeling door het fascinerende Cerro del Hierro, een 2.5 km. lange route die uitkomt bij de prachtige steenkolenberg die voorheen werd gebruikt als ijzermijn.

Captura8

De volgende dag brengen we een bezoek aan Geopark Sierra Subbetica in de provincie Cordoba. Het landschap is indrukwekkend en de uitzichten zijn adembenemend. Er zijn eindeloze olijfboomgaarden en duizenden hectaren ruig kalksteengebergte. Een regio die één en al historie is, want in de Subbetica liggen meer dan 300 archeologische opgravingen. In de dorpjes bezoeken we musea, kastelen en andere fascinerende monumenten, meer dan genoeg om iedereen, die geïnteresseerd is in geschiedenis, tevreden te stellen.

Captura9

Het dorpje Zuheros met de vleermuizengrot heeft iets mystieks. Maar ook Doña Mencia waar je fietsen kunt huren om de Via Verde te ontdekken en Cabra met het fossielencentrum zijn de moeite van een bezoek waard.

Captura 2

Na drie dagen wandelen, klimmen, fietsen en stenen en fossielen besnuffelen, begrijp ik wat de waarde van de 200 miljoen oude Geoparken en van het bewaren van dit geologisch erfgoed is. Het gaat in de parken niet louter om de stenen, maar ook om de cultuurhistorische ontwikkelingen. Het gaat om het verhaal en om de ontstaansgeschiedenis naar boven te halen en uit te dragen zodat de bewoners maar ook de bezoekers er meer van kunnen ontdekken en beleven. Mede hierdoor draagt de status Geopark, die je kunt vergelijken met een Michelinster, bij aan de identiteit en aantrekkelijkheid van het gebied.

Captura

Tijdens een afsluitend diner met toepasselijke hapjes als Crinoides van kaas, Polje soep met Hums, Ammonites gevuld met paddenstoelen, Tobas van chocolade en op tafel authentiek Tethys zeezout, nemen we de boeiende dagen nog even door.

Captura 5

Gelukkig is de wijn uit Cordoba gebotteld in déze eeuw, maar als je heel goed proeft, en aan je derde glas toe bent, ontdek je zelfs de smaak van de miljoenen jaren oude mineralen die de wijn zijn speciale cachet geven. Of overdrijf ik nu?

Captura 4

Het Global Geopark Networks is een initiatief van UNESCO Werelderfgoed.  Alle aangesloten Geoparken stimuleren geotoerisme en een vorm van ecotoerisme. Toerisme in een geoparkgebied wordt aangemoedigd zodat de lokale bevolking hier profijt van heeft en bijdraagt aan een duurzame ontwikkeling van het natuurlijke erfgoed.

In Europa zijn momenteel (2017) 70 Geoparken aangesloten bij European Geoparks. In Nederland is dat de Hondsrug in Drenthe. In Spanje zijn dit Sierra Norte in Sevilla, Sierra Subbetica in Cordoba en Cabo de Gata in Almeria.

(Met dank aan: Turismo Andaluz en Geoparques Andalucia)

 

 

 

 

 

 

 

Een indrukwekkende Spaanse film: Summer 1993

Een paar dagen geleden werd ik benaderd door Cinemien of ik een Spaanse film zou willen beoordelen die zij op 20 juli in Nederland uitbrengen. Cinemien is een onafhankelijke filmdistributeur die eigen films op de markt brengt.

Mijn dochter en ik zijn groot fan van onafhankelijke films, dus we zijn er op ons gemak voor gaan zitten. Samen op de bank, met de laptop in het midden.

Poster-Summer-1993-NL-768x1080

Summer 1993 is het verhaal van een veelbewogen zomer, gezien door de ogen van de zesjarige Frida. Na de dood van haar ouders, verlaat Frida de stad Barcelona om bij haar oom, tante en kleinere nichtje te gaan wonen op het Catalaanse platteland. De film laat zien dat iedereen zal moeten leren om zich aan te passen aan de nieuwe situatie en het verlies op zijn eigen manier te verwerken.
Thema’s zoals eenzaamheid en verwarring zijn subtiel vertegenwoordigd vanaf het begin van de film. Regelmatig zie je Frida weerspiegeld als eenzame figuur die haar omgeving en de veranderingen die optreden nauw observeert. De authenticiteit van de film wordt benadrukt door de afwezigheid van het gebruik van de steadycam. Cameraman Santiago Racaj benadert op zeer succesvolle manier het perspectief van het kind.
Een ander thema dat in de film belicht wordt is aids . Het valt me op dat de ziekte die de dood van de ouders van Frida heeft veroorzaakt op geen enkel moment wordt genoemd. Waarschijnlijk omdat er in die tijd nog veel onwetendheid rondom de ziekte was en zoals je ziet in de houding van de grootmoeder, is de oorzaak een schande voor de familie. De beelden illustreren dat volwassenen vaak niet over gevoelige kwesties praten in het bijzijn van kinderen met de overtuiging dat ze moeilijke situaties niet kunnen begrijpen.

unnamed
De sleutel van de overweldigende film is het natuurlijke acteertalent van de twee kinderen Laia Artigas (Frida) en Paula Robles (Anna). Het is bijzonder goed gelukt om de rol van de twee onbevangen kinderen, bij wie je volwassen emoties op hun gezicht kunt aflezen, te filmen. De stilzwijgende jaloezie van Anna op een nieuw familielid is zo realistisch dat je er kippenvel van krijgt. Na verloop van tijd zie ik een band van medeplichtigheid tussen de twee meisjes ontstaan. Echter, door de komst van de herfst en Frida´s onvermogen om de pijn te uiten, nemen de frustraties toe en de situatie dreigt uit de hand te lopen. Opeenvolgende incidenten veroorzaken spanningen en de oom en tante van Frida krijgen in toenemende mate het gevoel dat ze falen en niet in staat zijn om Frida een ‘nieuw’ thuis te bieden.
De film staat voor eerlijkheid en nauwkeurigheid waarmee bepaalde aspecten van de kindertijd worden belicht. Het laat zien hoe belangrijk het is om bewust om te gaan met de dood, en gevoelens en emoties toe te laten. Hoewel er weinig spectaculaire gebeurtenissen in de film worden getoond, maakt de film toch een diepe indruk op me. De spontane dialogen tussen de twee kleine meisjes, de gevoelens die in de ogen af te lezen zijn en de onmacht die alle personages uitstralen geven het geheel een magisch karakter.
Het lijkt erop dat regisseur Carla Simon, die debuteerde met deze deels autobiografische film, een verwachtingsvolle carrière te wachten staat.

descarga (3)

Cinemien brengt op 20 juli de film in Nederland uit.
(In Spanje is de film Verano 1993 op 30 juni in première gegaan)

Bekijk hier de trailer van de film

Met dank aan Cinemien Nederland en aan Sara Hoogwegt voor het samen kijken en delen van haar mening over de film.

Spaanse hittegolf

Misschien is het toch wat te enthousiast om ´Hoera Hittegolf´ te roepen. Het is pas juni en the best place to be is eigenlijk alleen het zwembad of de zee.

hitte 3

De ene dag zit je er middenin, de andere dag heb je het achter de rug maar kondigt de volgende Ola de Calor zich alweer aan. De Spaanse mussen vallen letterlijk van het dak want de Zuid-Europeese zomer is heftig van start gegaan. In Nederland kun je pas spreken van een echte zomer wanneer het kwik minstens vijf dagen op rij 25 graden of hoger aantikt. Bovendien moet de temperatuur,  zo stelt het KNMI, op zeker drie van die aaneengesloten dagen tropisch zijn: dertig graden of hoger dus.

In Andalusië en een groot deel van Zuid Spanje is dat kinderspel want hier we zijn zonder twijfel verzekerd van twee hele lange maanden hitte waarbij het kwik overdag nauwelijks onder de 30 graden komt. Andalusië in de zomer staat voor warmte in de overtreffende trap.

hitte 1

Is dat fijn? Voor de vakantieganger wel. Maar voor degenen die moeten werken wat minder. Toen ik pas in Spanje woonde kon zo een hittegolf niet vaak genoeg voorbij komen. Of het nu onder werktijd was of tijdens mijn vakantie. Kom maar op met die hitte en zinderende lange avonden. Nu denk ik daar anders over. Half produktief, ´s middags siësta slapend en ´s nachts woelend op de klamme lakens kijk ik eind juni al uit naar de eerste week van september.

hitte 5

Maar het Mediterrane leven heeft ook zijn charmes. Elke avond buiten eten en tot laat in de zwoele nacht op een ligstoel bij het zwembad liggen of nog een duik nemen. Naar bed gaan lijkt geen optie.  ´s Ochtends niet hoeven dubben wat je aan zult trekken want het dagelijkse dilemma beperkt zich tot het kiezen van de juiste zomerjurk, het calorie armste ijsje, het aangenaamste terras en de koelste drankjes.

hitte 2

Een ding is zeker: Hier schijnt de zon! Bovendien maken het zomers turkoiskleurige ochtendlicht en de indrukwekkende heldere sterrenhemels heel veel goed.

hitte 4