Schitterend sprookjesdecor in kristalgrot Geoda de Pulpí

Een grot bezoeken is altijd een avontuur. Zoeken naar iets fascinerends dat je diep onder de grond tegen kunt komen, lopen in het donker terwijl je de vochtige aardegeur opsnuift en vooral niet denken aan wat er zal gebeuren als toevallig op het moment dat jij onder de grond zit, er een aardbeving zal plaatsvinden.

We bezoeken de Geoda de Pulpí in het binnenland van de provincie Almeria. Er is me verteld dat dit de één na grootste Geoda op de wereld is. De allergrootste ligt namelijk in Mexico, maar die kun je niet bezoeken.

    

Gewapend met helm en goede loopschoenen én onder begeleiding van een gids beginnen we de wandeling door de lange schachten van de Mina Rica waar vroeger ijzererts gewonnen werd. Doordat de lange gangen vakkundig zijn gerestaureerd, kun je getuige zijn van hoe de mijnwerkers vroeger onder de grond hun werk deden. De gids vertelt hoe de omstandigheden in die tijd waren en laat ons gebruiksvoorwerpen zien die in de gangen gevonden zijn.

    

Tijdens de 45 minuten durende tocht vertelt ze over interessante elementen in de mineralogie. We ontdekken plooien, mylonieten en breukvlakken, en leren nieuwe termen zoals epsomieten en calcieten Ook worden we gewezen op nieuwe vorming van mineralen.

    

Na dit deel dalen we van het eerste niveau ongeveer vijfenveertig meter lager naar het vierde niveau, waar de gigantische Geode zich bevindt. Om toegang te krijgen tot dat laatste niveau gaan we via verschillende trappen en een ijzeren wenteltrap met 164 treden. Zodra alle treden zijn afgedaald, wachten we op een plateau op ons beurt om de Geode één voor één te kunnen bekijken.  Terwijl ik nog een paar treden afdaal, ontdek ik de eerste grote gypskristallen.

Maar dat is niet het hoogtepunt. In het midden is een klein gat waar ik mijn bovenlichaam doorheen kan wurmen en wat ik dan te zien krijg is een adembenemend sprookjesdecor. Het lijkt of ik in het centrum van een glazen bol bent beland. Alle wanden van de acht bij twee metende grote binnenkant zijn begroeid met transparante gipskristallen, waarvan sommige bijna twee meter lang zijn. Ze vormen één enorm natuurjuweel.

Om het fenomeen te kunnen bewonderen kan ik tot aan mijn middel door het gat naar binnen. Dat betekent dat ik er maar een paar minuten van kan genieten. Want de anderen staan popelend te wachten. Als ik me weer uit het gat hebt gewerkt, kan het niet anders dan dat ik een tijdje stil en onder de indruk ben. Wat een ervaring, wat een fenomeen! Een tijdje later beklimmen we zwijgend de trappen om via de lange schachten weer bij de ingang uit te komen.

In december 1999 ontdekten leden van de Madrid Mineralogist Group deze Geode. Maar ze is pas toegankelijk sinds augustus 2019. Gedurende de tussenliggende twintig jaar zijn er maatregelen getroffen om er voor te zorgen dat de grot niet geplunderd zou worden. Geodes ontstaan door een combinatie van water, mineralen, in dit geval karst, en héél veel tijd. Deze kristalgrot is ontstaan door water, zout en andere mineralen die van nature voorkomen in deze rotsachtige omgeving aan de Middellandse zeekust.

Op weinig plekken ter wereld is er echter zo’n enorme minerale afzetting van kristalvorming ontstaan. En dat de grot ook nog eens bezocht kan worden is natuurlijk een groot privilege!

De duur van het bezoek is ongeveer 90 minuten Het bezoek bestaat uit een rondleiding door de belangrijkste galerijen van de Mina Rica, waar de gids vertelt over geologie, mineralen en geschiedenis. Voor mensen met beperkte mobiliteit is er een lift parallel aan de wenteltrap die vijftien meter scheelt, maar dan er zijn nog steeds 80 treden op en af ​​te gaan. Het is belangrijk om goede wandelschoenen te dragen.

Entree voor kinderen van 8 tot 16 jaar is 10 Euro

Volwassenen 22 Euro

Om teleurstellingen te voorkomen is het raadzaam om van tevoren online te reserveren

In verband met het Covid19 protocol zijn de groepjes niet groter dan 10 personen. Dragen van een mondkapje is uiteraard verplicht.

Rondleidingen zijn alle dagen van de week te reserveren van 09.00 tot 20.30

Locatie: La Mina Ríca,  la Barriada de El Pilar de Jaravia, en la Sierra del Aguilón. Calle Sierra de los Filabres, Pulpí (Almería).

Voor meer informatie in het Engels of om te reserveren, kijk je bij De Geoda van Pulpí

(Gracias Victor Gomez y Iñigo Pedrueza por las fotos que me han eviado para uso de este blog.)

Caminito del Rey weer open sinds 12 juni én kandidaat voor Unesco Werelderfgoed

Wat zou jij doen als je gevraagd werd om de ooit één van de gevaarlijkste wandelroute ter wereld te lopen? Je hoeft vast niet lang te twijfelen, want de Caminito del Rey wandeling staat bij de meeste wandeliefhebbers op het lijstje. Het is één van de highlights in Andalusië voor iedereen die van wandelen houdt.

Wat na een paar kilometer lopen meteen opvalt, zijn de blauwe meren, de hoge bergen en kliffen en vele roofvogels. Het landschap is werkelijk te mooi voor woorden! Na iedere hoek denk je: Het uitzicht kan toch niet nóg mooier worden?

    

Sinds 2015 is de Caminito del Rey een veilig wandelpad dat 100 meter boven de Rio Guadalhorce door het ravijn van de Desfiladero de los Gaitanes, in de volksmond de kloof van El Chorro loopt. Het pad zelf is van hout; sommige delen van de route zijn een gewoon wandelpad en onderweg bevindt zich een platvorm van glas waardoor het zicht naar beneden nog spectaculairder is. El Chorro in Andalusië in de provincie Malaga is een van de prachtigste plekken van Andalusië om te bezoeken.

El Caminito del Rey heeft de reputatie je zenuwen te beproeven. Voor mensen met hoogtevrees cis de wandeling af te raden. Het is een smal wandelpad dat zich vastklampt aan de rotswand hoog boven de rivier, juist bij het punt waar de kloof uitmondt in de El Chorrodam. Om het wandelen nog spannender te maken, hebben ingenieurs op één plek van het pad een glazen vloer gegeven. Zo kun je even naar beneden kijken om te zien hoe hoog je precies ben. En alsof dat nog niet genoeg is, is er aan het einde van het pad een hangbrug die je op een duizelingwekkende hoogte over de kloof heen voert.

Maar El Caminito del Rey is niet alleen de moeite waard vanwege alle spanning. Het grootste gedeelte van het 7,7 kilometer lange pad voert over land. Het leidt je door de Andalusische natuur in al haar schoonheid, waar je onder meer dennenbossen, gieren en veel wilde bloemen tegenkomt. En als het prachtige uitzicht op de bergen en dalen niet genoeg is voor je, is er ook nog veel geschiedenis te ontdekken.

Langs de route kun je af en toe verlaten stukken industriële machines en andere materialen zien liggen, die doen denken aan het industriële erfgoed van de regio. Op een ander deel van de route hebben archeologen een 25 centimeter grote ammonietfossiel in de rotswand onthuld. Kortom, El Caminito del Rey biedt dus nog veel, veel meer dan alleen de duizelingwekkende hangbrug.

Na de verplichte sluiting ten gevolge van COVID 19 heeft El Caminito op 12 juni haar hekken opnieuw geopend. Gedurende juni en de eerste week van juli is het pad alleen van vrijdag tot en met zondag open. Voorlopig zijn er met een capaciteit van 50% voor maximaal 550 wandelaars toegangskaarten beschikbaar. Als alles volgens plan verloopt, zal het Caminito vanaf 7 juli weer van dinsdag tot en met zondag toegankelijk zijn.

Belangrijk om te weten is dat in verband met het COVID protocol je momenteel ALLEEN het mondkapje op hoeft te doen bij het ingang waar je met diverse bezoekers tegelijk naar binnen gaat en op plekken waar je de 2 meter afstand niet kan handhaven, of waar je wandelaars op de smalle delen voorbij wilt gaan. Er wordt zelfs aangeraden om 5 meter afstand te houden, maar dat blijkt in de praktijk nogal lastig heb ik gemerkt.

 

Op verschillende punten hangen gel-alcohol dispensers en uiteraard worden de verplichte helmen continue gedesinfecteerd.

Het volledige COVID protocol kun je nakijken op de webpagina van El Caminito del Rey.

Maar er valt nog een bijzonderheid te melden! El Caminto del Rey en zijn omgeving zijn genomineerd als kandidaat voor Erfgoed van de Mensheid van Unesco.

Onder dit hele gebied vallen: Desfiladero de los Gaitanes, El Chorro met het Guadalhorce waterbassin en de Gaitano dam, de volledige wandeling, het waterkracht energiecomplex bij El Chorro, het treinstation en de spannende hangbrug. Maar ook de Palaeolitische grot én de Bobastro Mozarabic grot/kapel van Ardales.

Wil je ook dat El Caminito del Rey een Unesco bescherming en onderscheiding krijgt?               Via deze link kun je stemmen.

Toegangsbewijzen zijn inmiddels al uitverkocht tot augustus. Je kunt de beschikbaarheid vinden op de pagina van El Caminito del Rey.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Acht supertips voor een Covid Safe vakantie in Andalusië

“Spanje wacht op jullie!” Als een van de laatste Zuid- Europeese landen in de rij nodigde premier Sánchez zaterdag toeristen uit om vooral de zomer door te brengen in zijn land.  De hoop op een mooie zomervakantie wordt alleen maar groter, nu ook Spanje zijn grenzen voor buitenlanders gaat openstellen

We garanderen dat toeristen geen risico zullen lopen, zegt premier Sanchez. Deze stap komt niet als verrassing; eerder in de week kondigde de minister van Transport al aan dat het buitenlandse toerisme vanaf eind juni weer op gang gebracht wordt. Volgens de minister wordt daarbij dan wel gekeken naar de gezondheidssituatie in het land waar mensen vandaan komen en waar de toeristen in Spanje naartoe willen. Hij zei ook dat de Spanjaarden en residenten dan weer buiten hun eigen provincie mogen reizen.

Kom jij naar Spanje of woon je in Spanje en zou je tijdens je vakantie massatoerisme en drukte willen vermijden? En zou je bovendien plekken willen bezoeken met rust en ruimte of fysiek bezig willen zijn? Dan geef ik vast 8 supertips!

 

Tien verborgen plekjes aan de Costa Tropical. Meer dan zon en zee…

 

20190315_104733

De Costa Tropical is het bescheiden buurmeisje van de Costa del Sol en bestrijkt de 73 kilometer lange kustlijn van de provincie Granada. Er zijn tientallen stranden en kleine baaien met kristalhelder water, meer dan 300 dagen zon per jaar en een gemiddelde temperatuur van 20 graden.

Aan de tropische kustlijn liggen 19 dorpen. De bekendste zijn Almuñécar, La Herradura, Motril en Salobreña. Naast deze stranden zijn er kleine en rustige baaien gelegen in Albuñol, Castell de Ferro, en Polopos.

Naast de tropische kust biedt dit gebied talloze culturele, sportieve en gastronomische mogelijkheden. En natuurlijk de prachtige natuur. In dit artikel beschrijf ik 10 verborgen plekjes met activiteiten die je het hele jaar door kunt ondernemen.

 

Castellar de la Frontera, van Moren tot Hippies

 

Het dorp Castellar de la Frontera ligt in de provincie Cádiz. Het is onderdeel van het achterland van el Campo de Gibraltar en grenst aan de gemeenten San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios en Alcala de los Gazules, in het natuurpark Los Alcornocales. De uitgestrekte gemeente is opgesplitst in drie centra; Castellar Viejo, Castellar Nuevo en Almoraima.

Dit historische vestingdorp staat bekend om zijn kasteel, het woord ‘Castellar’ betekent letterlijk ‘ plaats van het kasteel’. Castellar de la Frontera Vieja ligt hoog op een heuveltop en heeft een indrukwekkend zicht over de provincies Cadiz en Malaga. Ooit was het een waar kunstenaarsdorp met een bijzondere aantrekkingskracht. Als je wandelt door de smalle kronkelige straatjes, die uit de islamitische periode stammen,  voelt het net of je even door de geschiedenis wandelt.

Een aantrekkelijke en rustige omgeving omringt door de dorpen van het Campo de Gibraltar gebied en het natuurpark Los Alcornocales.

 

Ubeda, werelderfgoedstad in één dag

 

Úbeda is een bestemming die je, als je in Andalusie bent, zeker moet bezoeken. Op mijn route door de provincie Jaén kon ik er niet omheen, Ubeda is samen met Baeza, een werelderfgoedstad. Het zijn twee dorpsnamen die onvermijdelijk samenvallen en door Spanjaarden in een adem genoemd worden als topexcursie. Waarom? Omwille van de prachtige renaissance stijl waarin deze dorpen, beide UNESCO Werelderfgoed, rijkelijk baden. Een stijl die vrij uniek is in Spanje!

Ook de gastronomie is er een bron van genot. Dit is de poort van Andalusië, waar een zee van olijfbomen je welkom heet voor je het verleden in deze dorpjes binnen treedt. Welkom in de provincia Jaen, gastvrij en zonnig! Met bovendien het grootste natuurpark van Andalusië, La Cazorla.

 

Roadtrip en fietsen door de Sierra Subbetica

 

Het natuurpark Sierra Subbetica ligt in Andalusië, op slechts een uurtje rijden van Cordoba of Malaga stad. Het is de thuishaven van één van de grootste kolonies griffioengieren van Spanje en sinds 1988 een erkend natuurpark. Het natuurpark heeft een oppervlak van 31.568 hectare en beslaat de witte dorpen Cabra, Carcabuey, Doña Mencía, Iznájar, Luque, Priego de Córdoba, Rute y Zuheros. De meest bezochte dorpen zijn: Cabra met de hermitage, Iznajar met het stuwmeer en Zuheros.

In het natuurgebied zijn negen bewegwijzerde wandelpaden. Daarnaast is de “Via Verde de Subbetica” een aanrader. Een traject dat vroeger dienst deed als spoorlijn en dat je langs prachtige plekken en via diverse tunnels en viaducten voert. Hoe kun je deze mooie plekken combineren en plan je je je bezoek om de dorpen en de omgeving goed te leren kennen? Ik raad je aan om er drie dagen voor uit te trekken en twee overnachtingen te reserveren.

 

Walvissen en dolfijnen spotten vanuit Tarifa

 

Tijdens de warme zomerse dagen in Andalusië is het heerlijk vertoeven op het water. De Straat van Gibraltar, de zeestraat tussen Zuid-Spanje en Marokko, is een van de beste plekken in Europa om dolfijnen, orka’s en walvissen te spotten. Het voedselrijke water van de Straat van Gibraltar is het leefgebied van verschillende soorten walvissen en dolfijnen. Van april tot oktober vertrekken er vanuit Tarifa dagelijks whale watching tours, waarbij je de indrukwekkende zeezoogdieren van dichtbij kunt bekijken.

Er komen zeven soorten walvissen en dolfijnen voor in de Straat van Gibraltar. Vier daarvan verblijven er het hele jaar: de gewone dolfijn, de griend walvis, de tuimelaar en de gestreepte dolfijn. De Orka’s komen in juli en augustus naar de Straat van Gibraltar om de blauwvintonijnen op te wachten die dan terugkeren uit de Middellandse Zee. Potvissen zijn van maart tot juli te spotten. Zij jagen in die periode op diepte op de reuzeninktvis. En vinvissen passeren de zeestraat tussen mei en juli op doortocht van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee.

 

Zomerochtend in Cádiz.

 

El Lorenzo, zoals de zon in Spanje ook wel genoemd wordt, straalt aan de azuurblauwe hemel. Ik heb zojuist de honderddrieënzeventig traptreden van de Torre Tavira beklommen en sta op het vijfenveertig meter hoge dak dat uitkijkt over de oudste stad van Europa. Torre Tavira bestaat uit twee verdiepingen met daarop nog een torentje. Via een stalen deur kom ik de Camera Oscura binnen. Mijn ogen moeten even wennen aan de duistere ruimte, maar al snel zie ik de schim van gids Ramon die begint uit te leggen hoe de Camera Oscura werkt.

De oudste en meest liberale stad van Europa in die tijd, ontwikkelde zich tot de belangrijkste havenstad van Spanje. Mannen van de zee, een en al zout en horizon, brachten de schepen over de Atlantische Oceaan naar de goudgebieden van andere continenten.
In de haven heerst nog altijd de sfeer van weleer. In gedachten zie ik een excentrieke dame in een robijnrode jurk voet aan wal zetten en in een rijtuig stappen. Ze laat zich rijden naar het chique Balneario aan de Playa la Caleta waar ze het rijtuig verlaat en de koetsier, die haar hutkoffer aflaadt, wat munten in de hand stopt.

 

Alcala La Real en La Fortaleza de la Mota

 

Hoe vaak ben ik er niet voorbij gereden op een tocht van Granada naar Cordoba: ´La Fortaleza de la Mota´ in Alcala la Real, een majesteus fort dat hoog vanaf een berg over de olijfvelden uitkijkt. Het sprookjesachtige beeld intrigeert me al jaren. Hoog tijd voor een bezoek dus.

Alcala is het Moorse woord voor fort en het zijn dan ook de Moren die in 713 de berg veroveren en er als eerste een enorme moskee bouwen. De stad die rond de moskee ontstaat, heet in die tijd Qul´at en is het bezit van de Banu Said familie. De roemruchte burcht neemt een bijzondere plaats in als het gaat om de bescherming van het Alhambra in Granada en is vanaf dat moment een gewild strategisch punt waar flink om wordt gestredenEeuwenlang ligt Alcalá la Real in het grensgebied van het Arabische en Christelijke Spanje, het deel van Andalusië dat overheerst werd door de Arabieren en dat deel wat op hen heroverd was.

Overigens kun je in de binnenlanden van Andalusië ook een kastelentocht maken.

 

Sherry proef je in Jerez

 

Er is maar één manier om sherry echt te proeven: onder de strakblauwe hemel van Andalusië, met je voeten op de kalkhoudende aarde, met tapas en ritmische gitaarklanken erbij. Sherry, de drank die voor de Britten zo belangrijk werd, wordt gemaakt van Palominadruiven uit het bijzondere kalkwitte gebied in het puntje van Andalusië, Jerez.  De driehonderd dagen zonneschijn per jaar geven een gemiddelde temperatuur van bijna 20 graden. Je vraagt je af hoe er daar een druif kan groeien, maar dat komt onder andere door de invloed van de Atlantische Oceaan die er voor zorgt dat er tussen oktober en februari zo’n 600 millimeter aan water valt.

Hoofdstad van de sherry is Jerez de la Frontera, een levendige stad midden in Andalusië waar de wijngaarden zich rondom uitstrekken. Alle grote en bekende sherrybodega’s zoals Osborne, Sandeman, Gonzalez Byass zijn hier gevestigd. Het oude centrum is Spaanser dan Spaans met zijn tapasbarretjes, pleinen en patio’s, flamenco, smalle straatjes, kleurige bougainville, witte muren en Mariabeeldjes. De prachtige architectuur en een geschiedenis van drieduizend jaar wijnhandel maken Jerez tot een aantrekkelijke plek voor wijnliefhebbers.

Jerez is een uitstekende uitvalsbasis voor wijnroutes door Malaga en Cadiz. Bovendien kun je in de stad Jerez de Koninklijke paardrijschool bezoeken en de Andalusische danspaarden zien optreden.

 

Met deze tips kun je er zeker van zijn om in alle rust de mooiste plekjes van Andalusië te ontdekken. Wandelen, fietsen, wijn en olijven proeven, dolfijnen spotten, openluchtmusea en schitterende natuurparken. Er zit vast iets voor je bij.

Nu nog wachten tot we mogen…

En in de tussentijd…Andalusië wacht op je!

 

 

 

Via Verde Guadix – Almendricos ( Almeria)

Fietsen of wandelen in het Spoor van de Moor

Begin 1900 bestond er in Zuid Spanje een spoorlijn, die liep van Almendricos in de provincie Murcia naar Guadix in de provincie Granada. Deze route, om ijzer te vervoeren dat uit de mijnen kwam, liep dwars door de Almanzoravallei in Almeria. Het traject dat door de provincie Almeria loopt, is toegankelijk gemaakt als Via Verde. De 38,5 km lange Via Verde voert van het dorpje Fines via Olula del Rio, Purchena, Tijola, Seron naar het eindpunt Hijate. Vijf van deze oude Andalusische plaatsjes hebben een gerestaureerd station dat heden ten dagen dienst doet als bar of restaurant.

Deze schitterende route loopt door een vruchtbare vallei, een natuurgebied met amandelbomen, olijfbomen en indrukwekkende vergezichten. Het witte dorpje Seron is het middelpunt en een uitstekende plek om van de plaatselijke gastronomie te genieten. Onderweg word je vergezeld door talloze roofvogels en vlinders en tijdens de route kun je in authentieke dorpjes met vriendelijke Andalusiërs uitrusten of iets gebruiken op de oude stations waar de muren de sfeer van vroeger fluisteren.

Van track tot track

Track 1 Fines- Olula del Rio 4,5 km

Zodra je op de fiets zit raak je meteen onder de induk van het heuvelachtige landschap dat gekleurd wordt door amandel- en olijfbomen. Vanuit het historische treinstation van Fines volg je de oude spoorlijn waar in het verleden tonnen ijzer vanuit de mijnen met de trein werden vervoerd. Zodra je de smaak te pakken hebt, trap je lekker over de Via Verde en geniet je van de prachtige vergezichten . Eenmaal in Olula del Rio kun je de Iglesia van San Sebastian bezoek je en het indrukwekkende Ibañez museum met tientallen werken van de gelijknamige Andalusische schilder.

Track 2 Olula del Rio – Purchena 4 km

De oude spoorweg gaat door verschillende kleine spoortunnels en over historische viaducten tot aan het gezellige Andalusische dorpje Purchena waar ooit de Moren heersten. Aan de rand van het dorp bevinden zich de resten van de Moorse Alcazaba, het verdedigingsfort, en in het dorp zelf kun je een kijkje nemen in het Moors Archeologisch Museum. Onderweg zie je veel cortijos, de authentieke Andalusische boerderijen, die wit afsteken tegen de ruige omgeving. Ook vogelliefhebbers worden hier op hun wenken bediend.

Track 3 Purchena – Tijola 10 km

Je verlaat Purchena en gaat verder door een dennenbos. Waar je ook fietst of wandelt, de rust en stilte zal je overal vergezellen. De eindstop van deze track is het plaatsje Tijola waar zich de resten van twee kastelen bevinden, El Castillo de la Cerrá en El Castillo de Tijola La Vieja.

Tijola werd al bewoond door de Romeinen. Je vindt hier dan ook drie bewaard gebleven Romaanse nederzettingen. In het historisch centrum van het plaatsje zijn een paar prachtige kerkjes die je kunt bezoeken. Ook kun je een verfrissende duik nemen in een groot waterbassin aan de rand van het dorp. Op het station staat nog een oude locomotief van de Spoorwegmaatschappij Renfe die de bezoeker even terug in de tijd brengt.

Track 4 Tijola- Seron 8 km

Vanuit Tijola trappen we verder door een glooiend gebied. En dan komt het hoogtepunt van de tocht, de plaats Seron waar ooit de Nazari- dynastie regeerde, een van de laatste koningrijken van de Moren in het oude Al Andaluz. Bezoek hier het kasteel op de heuvel waar het dorp omheen is gebouwd, of fiets naar de ijzermijnen van Las Menas. Mocht je in Seron gaan overnachten, breng dan een bezoek aan het Observatorium om de heldere sterrennacht te bestuderen. Dit is ook dé plek om van de Almeriense gastronomie te genieten, de gedroogde hammen en ambachtelijke vleeswaren van Seron zijn er dé specaliteit.

Track 5 Seron – Hijate 12 km

Vanaf het pittoreske stationetje van Seron vervolgen we de tocht. Het leuke aan deze route is dat je over vele acuaducten en ijzeren spoorbruggen komt en dat je de spoorlijn van destijds nog werkelijk ziet liggen. De laatste route brengt ons door een omgeving van gewassen waar ook druiven voor wijn worden verbouwd. Moe en voldaan word door de fietsverhuur naar Seron teruggebracht. Bezoek in Seron ook het historisch centrum met een labyrint aan smalle kronkelige straatjes en kleurige patio´s waar de Moorse periode zijn stempel op heeft gedrukt.

Almanzora vallei.

De regio Valle del Almanzora ligt in het binnenland van Almería. De gemeenten die de regio vormen zijn gelegen aan beide zijden van de Almanzora-rivier, die door het hele gebied loopt en er de ruggengraat van is. Het museumdorp Olula del Rio, de plaats Macael met de marmergroeven en het stadje Seron aan de voet van een kasteelruine hoog op een berg zijn plekken die je minstens moet bezoeken.

De Almanzora-rivier wordt gemarkeerd door amandelbloesem, sinaasappelbomen en boomgaarden, en biedt qua landschap veel contrasten. De Almanzora-vallei is verbonden met de industriële exploitatie van zijn natuurlijke hulpbronnen, zoals mijnbouw, wijnproductie, olijfproductie, landbouw zoals amandelen of de vleesindustrie. Al dit erfgoed vertegenwoordigt elk op zijn eigen manier de geschiedenis en cultuur van de mensen die deel uitmaken van dit uitgestrekte gebied.

Zin gekregen in deze fietstocht?
Je kunt deze tocht zelf organiseren. Fietsen kun je vooraf huren in Seron.

Deze Via Verde kun je verlengen als je de route verder fietst door de provincie Murcia. Deze fietsroute heeft dezelfde naam; Via Verde Guadix – Almendricos, en voert 24 km verder, van Huercal naar Overa.

Wil je meer weten over deze tocht?

Kom dan op 29 februari naar de Fiets en Wandelbeurs in Utrecht.

Om 16.00 geven Marjan Gielen van Destinationmakers en Marion Hoogwegt van MaXperience Spain een boeiende lezing.

Kijk verder op : www.viasverdesfietsenwandel.com

Castellar de la Frontera, van Moren tot Hippies

Het dorp Castellar de la Frontera ligt in de provincie Cádiz. Het is onderdeel van het achterland van el Campo de Gibraltar en grenst aan de gemeenten San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios en Alcala de los Gazules, in het natuurpark Los Alcornocales. De uitgestrekte gemeente is opgesplitst in drie centra; Castellar Viejo, Castellar Nuevo en Almoraima.


Dit historische vestingdorp staat bekend om zijn kasteel, het woord ‘Castellar’ betekent letterlijk ‘ plaats van het kasteel’. Castellar de la Frontera Vieja ligt hoog op een heuveltop en heeft een indrukwekkend zicht over de provincies Cadiz en Malaga. Ooit was het een waar kunstenaarsdorp met een bijzondere aantrekkingskracht. Als je wandelt door de smalle kronkelige straatjes, die uit de islamitische periode stammen,  voelt het net of je even door de geschiedenis wandelt.

De schoonheid van deze Andalusische straatjes, samen met het panoramische uitzicht op de omgeving, maken het kasteel zeer de moeite waard om te bezoeken. Landbouw is de belangrijkste economische activiteit van de gemeente, maar een groot deel van de bevolking houdt zich bezig met het landelijk en cultureel toerisme.

Castellar is al bewoond sinds de oudheid. Dit is bekend omdat er grotschilderingen uit het Paleolithicum en Neolithicum in grotten zijn gevonden. Door de strategische ligging was het de ideale locatie om de Christelijke invallen op het Moorse koninkrijk tegen te houden. Frontera betekent grens en deze grens situatie, een gevaarlijke plaats voor doorvoer, was een haard van onrustige en onzekere levensomstandigheden gedurende de Middeleeuwen. Het natuurgebied Los Alcornocales was lange tijd het grensgebied van het  Koninkrijk Granada, het laatste bolwerk van de Moren voordat ze het in 1492 definitief moesten afleggen tegen de Christelijke legers. Vanaf het kasteel heb je een geweldig uitzicht over de omringende bergen en dalen. In de Moors tijd was het een uitkijkpost van onschatbare waarde.

Wat het natuurpark Los Alcornocales zo bijzonder maakt, is de groene en natuurlijke uitstraling van het gebied. Dat heeft het te danken aan de invloed van de Atlantische Oceaan waarvan het zoute water op 60 km afstand op het strand klotst. Vochtige lucht aldaar stijgt op, vormt wolken, wordt het binnenland ingeblazen en loost zijn natte vracht bij de eerste bergen die het tegenkomt; die van het Parque Natural de los Alcornocales.
Zelfs in de zomer hangt in de ochtenden vaak misten. Maar de de temperaturen zijn aangenaam. Bomen die in deze omstandigheden fantastisch groeien zijn kurkeiken, in het Spaans; Alcornocales. Alcor betekent dan ook kurk en Alcornocal staat voor kurkbos; een betere naam hadden ze niet kunnen bedenken.

Castellar de la Frontera heeft een wat bijzondere geschiedenis. Allereerst was het oude dorp binnen de kasteelmuren bevolkt. Maar rond 1970 vertrekken de bewoners naar het nieuwe Castellar, buiten de kasteelmuren, waar betere voorzieningen zijn. Van de 1000 inwiners in het oude Castellar bleef er op een gegeven moment nog maar één gezin over. Nadat de inwoners van Castellar Viejo waren verhuisd naar Castellar Nuevo, onstond er in de oude stad een hippiekolonie. Aangetrokken door het unieke karakter van het middeleeuwse fort vonden Duitse, Nederlandse en Engelse alternatievelingen daar inspiratie voor kunstwerken. Castellar Viejo was een tijd lang een kunstenaarsdorp.

Tegenwoordig leven de bewoners nog steeds een beetje van het verkopen van kunst of ze verhuren hun woning. Je kunt hier dus logeren binnen de muren van het Middeleeuwse kasteel. Het kasteel zelf is in gebruik als kleinschalig hotel en heeft het historische karakter behouden. Nadat er veel werk is besteedt aan het herstel van de verlaten stad, is het nu toegankelijk voor bezoekers en bevinden er zich een paar winkeltjes, bars en restaurantjes. Het kasteel is zeker de moeite van een bezoek waard.

Naast het nieuwe en oude Castellar is er nog een derde gebied, het landgoed Almoraima. Op dit domein gaf in 1526 de graaf van Castellar opdracht om een kerkje te bouwen. Jaren later, in 1603, wordt er aan de kapel een nonnenklooster gebouwd.

Het landgoed is altijd in handen geweest van graven en hertogen, o.a van de bekende Spaanse familie Medinaceli. Vandaag de dag is de enorme finca met het klooster een hotel. Een schitterende plek waar je volledig tot rust kunt komen en waar je ook uitstekend kunt eten of wat kunt drinken op de patio of kunt wandelen. De mooie kapel is geopend en kun je bezoeken. Almoraima is een dan ook een geliefde lokatie voor bruiloften.

De bijzondere ligging van de drie gebieden binnen de gemeente Castellar de la Frontera, de verhalen, en de historische rijkdom en mengeling van culturen, zorgen ervoor dat je in Castellar gemakkelijk een hele dag kunt doorbrengen.

(Met dank aan: A Una Hora De Cadiz y Guadalinfo)

 

Kastelenroute langs de mooiste kleine dorpjes van Granada en Cordoba.

Er bestaan honderden blogs en artikelen over de mooiste witte dorpen en mooiste routes door Andalusië. Maar in werkelijkheid bestaat er niet één officiële witte dorpen route in Andalusië. Het zijn er teveel om op te noemen en bovendien is het een kwestie van smaak. De witte dorpen behoren tot de oudste stadjes van Andalusië en hebben veel Moorse invloeden. De meeste liggen tegen een steile helling gebouwd of pál bovenop een berg. Vroeger boden ze bescherming tegen vijandelijke aanvallen. Veel dorpen hebben dan ook een versterkte muur en een kasteel, of resten daarvan. De betoverende witte kleur van de huizen was vooral van praktische aard: de witte kalk weerkaatst de zon en door de dikke muren blijft het in de soms ondraaglijk hete Andalusische zomers lekker koel. In de winter blijft de warmte juist goed binnen. Nog altijd wordt jaarlijks het voorjaar ingeluid door de huizen opnieuw wit te kalken.

Een van mijn persoonlijke favorieten is een vierdaagse tocht rondom het Sierra Subbetica gebergte van Cordoba en Granada. Je kunt er prachtig met de auto toeren, schitterende fietstochten maken en heerlijk wandelen. Bovendien kun je genieten van een uitstekende gastronomie met de beste olijfolie en smeuige kazen. Mijn tip is om de twee hotels te reserveren in Zuheros en in Priego de Cordoba en van daaruit de vier dorpen te bezoeken.

Dag 1 Je start je tocht in Iznajar

Dit witte dorpje in de provincie Cordoba komt net uit een sprookje, zo op een heuveltop, omringd door de gelijknamige Iznájar dam. Het lijkt wel een eiland, door bruggen verbonden met de rest van de wereld… Via lange smalle straatjes kun je het dorpje weer uitwandelen en genieten van een route rond het grootste meer van Andalusië! Het kleine stadje van ongeveer zesduizend inwoners werd enkele jaren geleden getransformeerd door de bouw van een ‘embalse’, een waterreservoir, onder het voorgebergte waarop Iznajar in de rivier de Genilvallei ligt. Sinds die tijd heeft Iznajar uitzicht op een schitterend merengebied van ongeveer dertig kilometer lang.

Ook kun je genieten van de culturele en gastronomische rijkdom die dit dorpje te bieden heeft. Natuurlijk bezoek je ook het op de top van de berg gelegen kasteel en de Torre de San Rafael. Een wandeling door de smalle straatjes brengt je langs gezellige patios en pleinen.

Tip om te proeven: Het plaatselijke anijsdrankje: anis.

Vanuit Inzajar rij je naar Hotel Zuhayra in het dorp Zuheros.

Dag 2 Verblijf in Zuheros

Zuheros ligt in de provincie Cordoba, 70 kilometer ten zuidoosten van de stad Cordoba. Het bergdorp ligt op een hoogte van 656 meter in het indrukwekkende Unesco Geopark en natuurpark Sierra Subbetica. Het is een van de meest erkende mooiste dorpen van Spanje. Bezienswaardigheden zijn het opvallende Moorse kasteel, de kerk Remedios en vier kilometer ten zuiden van Zuheros de grotten Cueva de los Murcielagos.

Het Castillo de Zuheros ligt op de top van een rots en is oorspronkelijk gebouwd in Moorse stijl in de negende eeuw. In de twaalfde eeuw werd de vesting een middeleeuwse burcht met een indrukwekkende toren. In de achttiende eeuw werden delen van de vesting gebruikt voor het bouwen van huizen maar in 1960 werd het kasteel en de belangrijkste toren gedeeltelijk gerestaureerd.

De Cueva de los Murcielagos oftewel de vleermuizen grot ligt vier kilometer ten zuiden van het dorp Zuheros, het is het grootste grottencomplex in de provincie Cordoba. De grotten hebben een totale lengte van circa twee kilometer en liggen op een hoogte van 980 meter in een groot karst landschap. Hier leefde ooit de grootste vleermuiskolonie van Andalusië. Archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat de grotten vroeger werden bewoond en er zijn grotschilderingen gevonden van dieren en mensen.

Dichtbij Zuheros ligt het dorpje Doña Mencia. Dit is het middelpunt van de Via Verde de Aceite. Een lange spoorroute die toegankelijk is gemaakt als fiets- en wandelroute. In Doña Mencia kun je fietsen huren om een deel van deze schitterende tocht te maken. Je kunt natuurlijk ook gewoon gaan wandelen.

Tip om te proeven: De plaatselijke kazen zijn erg bekend en ook de olijfolie is heerlijk.

Je slaapt nog een nacht in Zuheros

Dag 3 Bezoek aan Priego de Cordoba

In de ochtend check je uit in Zuheros en rij je naar Priego de Cordoba. Iets buiten de stad ligt het mooie hotel Huertas de las Palomas. Priego de Córdoba ligt ook in de provincie Córdoba, en tevens in het prachtige gebied Las Sierras Subbéticas met zijn met olijfbomen begroeide heuvels.

De Barrio de la Villa is van ouds een moorse wijk met smalle straatjes en witte huizen. De wijk grenst aan het Balcón del Adarve met een prachtig uitzicht over het Andalusische landschap. Priego de Córdoba heeft een groot erfgoed van kerken in barokke Andalusische stijl. Daarnaast staat de stad bekend om zijn fontein de la Salud. Dit nationale monument stamt uit de veertiende eeuw. Net als veel andere steden in dit gebied, bevindt zich in Priego de Córdoba ook een Arabisch kasteel.

De olijfteelt is één van de belangrijkste inkomstenbronnen van het dorp en de hele omgeving. Je kunt een Almazara (olijfoliefabriek) bezoeken. Dit is zeker de moeite waard vooral als je deze combineert met een wijnproeverij. Grote kans dat als je eenmaal olijfolie uit deze streek hebt geproefd, je nooit meer anders wil. Een aantal restaurants staat bekend om zijn gebruik van de Aceite Denominación de Origen Priego de Córdoba, dat zeer hoge ogen gooit zowel op nationaal en internationaal niveau.

Dag 4. Vanuit Priego de Cordoba naar Montefrio

Het vriendelijke dorp Montefrío in Andalusië ligt buiten de toeristische route in de noordwestelijke hoek van de provincie Granada, nabij de grens met Cordoba. Het is een van de meest opvallende plaatsen in de regio.

Montefrío wordt gedomineerd door een aantal prachtige historische gebouwen. Allereerst de Iglesia de la Villa, die de moeite waard is ondanks de steile klim vanuit de stad te bezoeken en te genieten van het prachtige panoramische uitzicht.
Dit geweldige uitzicht wordt vaak afgebeeld in reisgidsen en op posters van de streek. De kerk werd gebouwd in de 16e eeuw (mix gotische en renaissance stijl) op de ruïnes van de Arabische vesting als symbool van de overwinning van het christendom over de islam. De kerk is gebouwd op de plaats van het kasteel van Nasrid. Op een belangrijke strategische locatie werd de Alcazaba in het midden van de 14e eeuw gebouwd om het moslim-koninkrijk van Granada te helpen verdedigen en de invasie door de christenen te voorkomen. Na de verovering van Montefrío in 1486, besloten de katholieke monarchen het kasteel af te breken en werd de kerk op zijn plaats gebouwd.

Tip om te proeven: De plaatselijke kazen van Montefrio

Je slaapt nog een nacht in Priego de Cordoba of je vervolgt je route.

 

Informatie

Hotel Zuhayra in Zuheros

Hotel Huerta de las Palomas in Priego de Cordoba

Fiets huren in Doña Mencia bij Centro Ciclismo Subbetica voor Via Verde

Fiets huren en bagagevervoer om de hele route per fiets te doen

Wandelgebied Grazalema, het natste gebied van Spanje?

Als je vanuit Malaga met de auto naar het westen rijdt, kom je drie schitterende berggebieden tegen: de Sierra de Grazalema, Sierra de las Nieves en het Parque Natural de los Alcornocales. Hoewel het drie verschillende gebieden zijn, liggen ze dicht genoeg bij elkaar om ze in één wandelweek te bezoeken. In dit blog vertel ik je over de Sierra de Grazalema.

De Sierra de Grazalema strekt zich uit over twee provincies, namelijk Cádiz en Málaga. Het is geen groot gebied, ongeveer 50.000 hectare en daarmee kleiner dan de meeste andere natuurgebieden.  Het is vooral een uitermate afwisselend gebied, zodat je op een relatief klein oppervlakte wandelingen kunt maken die qua sfeer enorm uiteen lopen.

De Sierra de Grazalema kent kale bergruggen van kalksteen, diepe ravijnen, met bos begroeide valleien, kolkende rivieren, boomgaarden met fruit en olijven, weides vol wilde bloemen en insecten en steile rotswanden waar redelijk moeilijke routes geklommen kunnen worden.

Het stadje Grazalema is in dit geheel een prettig middelpunt. Het is er altijd levendig, je kunt er uitstekend eten in van de vele authentieke restaurants met streekprodukten, er zijn winkels voor de dagelijkse boodschappen en bovenal ligt het adembenemend  tegen de ruggen van drie sierra’s: Sierra de Gaidovar, Sierra del Pinar en Sierra del Endrinal.


De Sierra de Grazalema heeft de twijfelachtige reputatie het natste gebied van heel Spanje te zijn. Door zijn ligging in de buurt van de Atlantische Oceaan, regenen op de hoge toppen van de Grazalema de eerste regenwolken zich lustig leeg. Jaarlijks valt er 2200 mm neerslag. Hoe Grazalema aan de reputatie komt is mij een raadsel, ik ben er minstens 10 keer geweest en heb nooit een spatje regen kunnen ontdekken. Die regen valt vooral in de herfst, de winter en het vroege voorjaar maar heeft wel als gevolg dat het er zeer groen is en dat er bijna 1300 verschillende planten en bloemen bloeien. Een groot deel is zelfs endemisch en vind je dus alleen in de Grazelema.

In het gebied kom je, ondanks de overvloedige neerslag,  niet veel meren of waterpartijen tegen; het meeste water verdwijnt meteen in de kalkbodem en zie je aan de oppervlakte niet meer terug.

De Sierra de Grazalema is een prettig wandelgebied. Bovendien valt het uitstekend te combineren met bezoeken aan pintoreske witte dorpjes in de provincia Cadiz.

 

Almeria, de vergeten provincie van Andalusië

In het zuidoosten van Andalusië ligt de provincie Almeria, een van de warmste plekken in Europa. Almeria komt van het Arabische begrip Al-Mariya dat Spiegel van de Zee betekent. Het speciale microklimaat zorgt voor meer dan 320 zondagen per jaar. Het is precies daar waar in enorme kassen groenten, fruit en bloemen gekweekt worden voor de export naar heel Europa. Veel mensen kennen Almeria als El mar de plastico, de Plasticzee. Ook staat Almeria bekend als het enige woestijngebied in Europa en zijn er in het verleden veel films en series opgenomen. Zoals Lawrence of Arabia en Game of Thrones. Maar Almeria blijkt ook een aantal prachtige natuurgebieden te hebben. Ik heb ze onlangs bezocht en zet ze voor je op een rij:

Reserva Natural Albufeira de Adra

Dit natuurreservaat ligt aan de kust op een plek die je niet zo snel zou verwachten: tussen stranden en een drukke haven in. Het zijn de drie Albuferas de Adra (de lagunes van Adra), die werden gevormd door een oude rivierdelta uit de Río Adra. De lagunes vormen een klein natuurreservaat, een natuurlijke habitat voor wilde dieren en schildpadden. Het is een uitzonderlijke locatie voor vogelaars met zo’n 140 verschillende soorten, waaronder flamingos en een aantal bedreigde soorten.

 

Voor meer informatie

Parque Natural Cabo de Gata

Het natuurpark Cabo de Gata, is gevestigd in de wilde zuidoostelijke hoek van Andalusië en is een van de laatste relatief ongerepte natuurgebieden langs de Middellandse Zee. Het is een fascinerend landschap met verborgen baaien, duizelingwekkende kliffen, uitgebreide koraalriffen, vulkanische rotsformaties en spectaculaire flora en fauna. Cabo de Gata is vooral geliefd bij duikers en biedt ideale snorkelmogelijkheden.

De stranden van Cabo de Gata behoren tot de mooiste stranden van Andalusië vanwege de omvang, omgeving en de mooie vergezichten. Ze zijn te bereiken door droge rivierbeddingen en omringd door palmbomen en daardoor waan je je in een tropisch oord.

Voor meer informatie

Paraje Natural Karst y Yesos de Sorbas

Dit natuurpark telt meer dan 1000 in gipssteen uitgegraven grotten met kilometers lange gangen. Het grootste karstgebied ter wereld vormt een uniek ondergronds landschap dat bezocht kan worden onder leiding van een gids. Deze grotten onderscheiden zich door de vele bronnen en galerijen met stalagmieten en stalactieten die zich door de jaren heen hebben gevormd. Het bijzondere kristalgesteente schittert je tegemoet en weerkaatst in de lamp van de verplichte helm die je moet dragen tijdens je bezoek.

De Karst-formaties in Sorbas in het uiterste oosten van de subwoestijngang Tabernas Sorbas hebben een grote educatieve en wetenschappelijke waarde. Door de interesse in speleologienis dit een van ’s werelds belangrijkste gips karstgebieden in de wereld geworden. De geologische geschiedenis van karstlandschappen gaat zes miljoen jaar terug. Op dat moment was het Sorbas-bassin gevuld met water uit de Middellandse Zee. In een volgende periode werd deze zee steeds ondieper, onderhevig aan hoge verdampingssnelheden, waardoor een stuk gips dat meer dan 100 meter dik was, neersloeg.

www.cuevasdesorbas.com

El Valle de Almanzora

De regio Valle del Almanzora ligt in het binnenland van Almería. De gemeenten die de regio vormen zijn gelegen aan beide zijden van de Almanzora-rivier, die door het hele gebied loopt en er de ruggengraat van is. Het museumdorp Olula del Rio, de plaats Macael met de marmergroeven en het stadje Seron aan de voet van een kasteelruine hoog op een berg zijn plekken die je minstens moet bezoeken.

De Almanzora-rivier wordt gemarkeerd door amandelbloesem, sinaasappelbomen en boomgaarden, en biedt qua landschap veel contrasten. De Almanzora-vallei is verbonden met de industriële exploitatie van zijn natuurlijke hulpbronnen, zoals mijnbouw, wijnproductie, olijfproductie, landbouw zoals amandelen of de vleesindustrie. Al dit erfgoed vertegenwoordigt elk op zijn eigen manier de geschiedenis en cultuur van de mensen die deel uitmaken van dit uitgestrekte gebied.

https://turismoalmanzora.com/en/

Parque Natural de Sierra Maria- Los Velez

In het noorden van de provincie liggen de plaatsen Velez Rubio en Velez Blanco met het strategisch gebouwde Castillo de los Velez. Het is een gebied dat wordt gekenmerkt door vijgcactussen, amandelbomen en hoger gelegen pijnboombossen. Er leven talloze vogelsoorten en er groeien leeuwenbekjes- en leliesoorten die nergens anders te vinden zijn.

Als je de Levante binnenkomt via de uitgestrekte Chirivelpassage, valt onmiddellijk de landschapsdiversiteit van het natuurpark Sierra María-Los Vélez op. Het gebied staat ook wel bekend om de helderste lucht in Andalusië.

Het noorden van de provincie Almería is niet alleen een kruispunt en doorgang tussen Andalusië en de Levant, het is ook een ontmoeting tussen unieke geologische- en landschapsgebieden. In María-Los Vélez vind je enorme terpen, bijna verticale putten die meer dan tweeduizend meter hoog zijn in bergen zoals María, Las Muelas, El Maimón, El Gabar of Sierra Larga.

In dit gebied liggen de diverse grotten waaronder de Cueva de los Letreros met een van de belangrijkste archeologische rotsschilderingen van Spanje. Eigenlijk zijn het geen echte grotten, maar meer enorme inhammen. Je kunt ze alleen met een gids bezoeken. In de Cueva de los Letreros kun je de 7000 jaar oude rode rotstekeningen van El Indalo zien, het symbool en de beschermheilige van Almeria.

De rotstekening stelt een mensfiguurtje voor, dat stevig op de grond staat en met uitgestrekte armen een halve cirkel boven het hoofd houdt. Dat kan de regenboog zijn, maar een andere verklaring is dat het een begroeting betreft van de uit de zee opkomende zon. Deze figuur wordt El Indalo of El Brujo genoemd. Geschilderd op boten en boven deuropeningen moet het beschermen tegen storm en ‘het boze oog’, en zou het voorspoed moeten brengen. Kunstenaars en levensgenieters hebben het symbool overgenomen als icoon voor geluk en creativiteit.

Door het belang van deze muurschilderingen, werd de grot in 1924 tot een Beschermd Nationaal Historisch Monument verklaard en door Unesco recent benoemd tot Patrimonio de la Humanidad (Erfgoed van de Mensheid).

Voor meer informatie

Met dank aan:

Diputación de Almeria, Organizacion de A Una Hora de Almeria y Guadalinfo

 

 

 

 

Te voet of op de fiets via oude spoorlijnen door Spanje

Vias Verdes (Groene Paden) zijn oude spoorlijnen in Spanje die niet meer in gebruik zijn en die hergebruikt worden als niet gemotoriseerde routes en die je te voet en per fiets kan afleggen.

In 1993 had Spanje meer dan 7.600 aan ongebruikte spoorlijnen en is toen begonnen om deze toegankelijk te maken als fiets en wandelpaden. Inmiddels bestaan er in Spanje 125 Vias Verdes. Deze infrasructuren zijn een aantrekkelijke en duurzame manier om van de schitterende Spaanse natuur en het rijke spoorwegerfgoed te genieten.

46496251_993142460878163_1236353799837188096_n

Een van de doelen van de Vias Verdes is actieve en gezonde recreatie toegankelijk maken en het bevorderen van de mentaliteit ten gunste van een duurzame samenleving.

Het netwerk van Vias Verdes is zo ontworpen, dat het gebruik maakt van de voordelen van het tracé van spoorlijnen en zorgt voor maximaal gemak en comfort op de routes. De routes zijn ook toegankelijk voor personen met een beperkte mobiliteit. Bovendien zorgt het verbod op gemotoriseerd verkeer voor een hoge mate van veiligheid. Kijk voor meer informatie op de site van Vias Verdes, waar informatie in het Engels en Nederlands staat.

effb5bba22db4794d4b1c1a6c341fac63577ce97aa079af071451f3807ace1df

Vias Verdes is een geregistreerd Spaans handelmerk dat beschermd wordt door de Stichting Spaanse Spoorwegen ( FFE) en waarvan het gebruik beperkt is tot de routes die allemaal lopen over oude spoorwegen. Alle Spaanse Vias Verdes hebben een gezamelijk logo en wegbewijzering.

725e308ec0e56edfa9c29d2a3f4816c3d7b63ad4cf63f4d57a4da169a05863cd

Het concept van de Vias Verdes houdt niet alleen het toegankelijk maken van de oude spoorlijnen in, maar ook het opknappen van meer dan 100 oude spoorwegstations die gerestaureerd worden voor het aanbieden van diensten zoals horeca, accomodatie, fietsverhuur, informatiecentra etc.

bfd67f3fc2257a013d03f59a53e8e3ddd7d1b84024fabb567d62121a49e1f867

De Vias Verdes lopen veelal door de natuur. Er bestaan routes van enkele kilometers tot routes van rond de 200 kilometer, die je in etappes kunt afleggen. Allemaal zijn ze uniek, aantrekkelijk en gevarieerd. Het is daarom een prachtige optie voor Spanjebezoekers die het landschap, de cultuur en het erfgoed  op een duurzame wijze willen leren kennen.

centro ciclo

De belangrijkste stimulator van de Vias Verdes is het Spaanse Ministerie van Milieu. Dit is tevens de grootste investeerder. Daarnaast draagt de Stichting Spaanse Spoorwegen zorg voor de coordinatie en promotie.
De actieve betrokkenheid van de autonome regio´s , provincies en gemeenten alsmede de deelname van enhousiaste fietsers, milieuactivisten en de lokale bevolking langs de routes hebben het Via Verde concept in beweging gezet en ervoor gezorgd dat er inmiddels meer dan 2.700 km aan Vias Verdes bestaat.

ciclo

Voordat je aan een Via Verde route gaat beginnen, is het raadzaam om je goed te informeren over de eigenschappen van de route. Op de website van Vias Verdes vindt je gedetailleerde kaarten en informatie over soorten wegdek, natuurlijke en historische achtergronden en tips voor accomodatie, restaurants, fietsverhuur etc.

6d0f0b5314ddff240c6c26caf03b80ed606b300c9ab08cfd9dc41318009f3d5d

Op 2 maart zal ik op de Fiets en Wandelbeurs in Utrecht in samenwerking met Destinationmakers.nl een presentatie houden over de Vias Verdes in Spanje . Wij belichten dan voornamelijk La Ruta de Aceite die loopt door Andalusië en La Ruta Val de Zafan die loopt door Cataluña.

2 maart. Fiets en Wandelbeurs Utrecht

16.00- 17.00       zaal 4

Sprookjesachtige avondwandeling in Jardin Botanico Historico La Concepcion in Malaga

Net buiten de stad Málaga vind je de botanische tuin La Concepción Jardín Botánico Histórico de Málaga. Vooral op hete zomerse dagen is het een heerlijke schaduwrijke plek om ontspannen doorheen te wandelen en te genieten van de rust en de natuur. In de botanische tuin kun je planten, bomen en bloemen vanuit de hele wereld bewonderen.

De botanische tuin is gelegen op een heuvel net buiten Málaga, waardoor je op verschillende plekken in de tuin prachtige uitzichten hebt op de stad. De historie van de prachtige tuin gaat terug tot 1855, toen Jorge Loring Oyarzabal en Amalia Heredia Livermore het stuk land kochten en met de aanleg van de botanische tuin begonnen. In de daaropvolgende jaren werden de tuinen verder ontwikkeld en steeg de reputatie van La Concepción in binnen- en buitenland. Verschillende archeologische vondsten hebben hier zeker aan bijgedragen. Zo werden hier de bronzen plakkaten Lex Flavia Malacitana gevonden, waarop de wetten staan beschreven voor de toetreding van Málaga tot het Romeinse Rijk in 80 A.D. Deze plakkaten kun je tegenwoordig bewonderen in het Nationaal Archeologisch Museum in de hoofdstad.

Bijzonder aan de botanische tuin zijn de vele boomsoorten. Je kunt in het park bomen vinden die al meer dan 100 jaar oud zijn. De collectie palmbomen wordt gezien als één van de beste in Europa, met bijna 100 verschillende soorten.

Gedurende de zomeravonden kun je deelnemen aan sprookjesachtige rondleidingen in theatersfeer. Deze zomer zijn er twee versies:

La historia jamas contada (Het verhaal dat nooit verteld werd), waar elfjes en trollen je meenemen door de prachtig verlichte sprookjestuin. Bekijk de trailer 

Un paseo en el tiempo (Een reis door de tijd), waarbij de butler van het huis Loring je tijdens de wandeling kennis laat maken met markante personen die in het verleden Casa Loring hebben bezocht en waar bijzondere legendes aan verbonden zijn. Bekijk de trailer

Kortom, een ideaal uitstapje voor jong en oud tijdens zwoele zomeravonden In Malaga.

Data:

La Historia jamas contada

28 juni

5, 12, 19, 26 juli

2, 9, 16, 23, 30 augustus

6 september

Un paseo en el Tiempo

4, 11, 18, 25 juli

1, 8, 15, 22, 29 augustus

5 september

 

De wandeling duurt ongeveer 1,5 uur.

Prijzen: Volwassenen 18.00 E, Kinderen 15.00 E

Meer informatie is te vinden op: Jardin Botanico Malaga