Chillen en smullen in het zilte Chipiona

Chipiona, een plaatsje in Cádiz, is bekend om zijn prachtige lange kuststrook, waar je heerlijk kunt uitwaaien.

Maar ook om de bijzondere kathedraal die aan zee staat, aan het kasteel dat bijna met zijn fundatie in het water staat en om de corrales, de dijken aan de vloedlijn, die de romeinen maakten en nog steeds gebruikt worden voor de visvangst. En ook niet te vergeten om de afwisselende Via Verde te fietsen.

In deze streek kan de Atlantische kust worden de heerlijkste vissen en zeevruchten gevangen die je in verschillende restaurants van afwisselende sfeer en prijsklasse vers kunt bestellen. Ook staat Chipiona bekend om zijn kwekerijen waar groenten een hun specifieke smaak ontwikkelen door de Atlantische zeewind die over de landerijen blaast.

Een van de luxe voordelen die de restauranthouders in Chipiona hebben, is dat ze het hele jaar door met lokale en verse producten kunnen werken.

Zowel op de vismarkt in de haven als op de Rivera-markt voor groenten en fruit worden nog steeds traditionele veilingen gehouden. De kleuren zijn een lust voor het oog en de geuren maken je hongerig. Het is prachtig om de dozen met vers geplukte groenten en fruit in het veilinggebouw en de vers gevangen vis op de afslag in de haven te zien.

Tomaten, paprikas, druiven en aardappelen, en uit zee niet ver achter het land garnalen, inktvissen, snappers, urta’s, zeepaling, oesters en zeeanemoon …

In Chipiona vindt je een groot aantal locaties is waar je fantastisch kunt eten. Van zeer goed tot heel erg goed, voor verschillende budgetten en afhankelijk van wat je zoekt. Dit zijn mijn topaanbevelingen om uit eten te gaan in dit leuke plaatsje aan de kust van Cadiz:

Museo Moscatel

We beginnen met een glaasje muscat, de zoete wijn uit Chipiona die zijn smaak te danken heeft aan goede rijping in warm klimaat en de invloed van de Atlantische zeewind op de druiven. Je kunt het museum bekijken, de bodega bezoeken en wijn proeven of op het terras iets drinken en er een tapa bij bestellen.

In het museum is een interactief gedeelte dat je meeneemt door de tijd en laat zien hoe de romeinen zijn begonnen met het verbouwen van druiven in de streek.

Vermuteria Sin Buli

Sin Bulli betekent geen haast, en dat is precies hoe je op je gemak naar deze kleine bar moet komen. Het ligt vlak bij het kasteel in de Calle Padre Lerchundi, twee minuten lopen van de markt. Ze zeggen dat in het hoogseizoen de rij voor een drankje hier een blokje om is. Het verbaast me ook niet: er zijn zo zoveel lekkere dingen, zoals diverse soorten toasts zoals met avocado en ansjovis of met tonijn en gekarameliseerde ui of gesmolten gorgonzola, artisjokken met ham en de bekende chicharrón de Cádiz.

Het personeel is supervriendelijk. Het is het hele jaar open en het is altijd vol, ook buiten, dus je zult moeten gaan sin bulli, zonder haast.

Tot zover een aperitiefje, maar nu gaan we echt uit eten. Dit is mijn Top Vier!

Beach Club La Manuela

Op het strand van Tres Piedras ligt La Manuela. Een echte Beach Club met heerlijke sfeer. Ze bieden een kaart met veel Aziatische broodjes (sardine nigiris, top!) maar het is ook een goede plek voor een tonijntartaar (van Almadraba de Petaca Chico), garnalenomeletten en rijstgerechten.

Dit deel van de kust van Chipiona staat bekend als het Ibiza van Cádiz. Las Tres Piedras Beach is een wild zandgebied met een veelvoud aan strandbars waar je kunt genieten van livemuziek en ongelooflijke goede vibes in een ideale decoratie in Ibiza en Azie sfeer. Deze culturele mix vind je terug in de gerechten zonder dat de kok de lokale producten uit het oog te verliest.

Manu Martínez televisiepresentator én eigenaar van La Manuela, bracht ons verse rode tonijn uit Almadraba. We de Roquefort met zeekraal, eigenlijk een soort zee-asperge. Ze zijn zout en groeien in de de duinen van Chipiona. Ook proefde ik de garnalengyoza (of Japanse knoedel) en zijn beroemde Arroz Prohibido, verboden rijst met kwarteleitjes, een typisch Chinese zwarte rijst die in de oudheid werd gereserveerd aan de adel. Dus je begrijpt het, ik at als een vorstin!


Chirinquito Las Tres Piedras

Als je op een meer traditionele plek op het strand wilt lunchen, dan ga je naar Chiringuito Las Tres Piedras. Het is de typische strandbar maar met heerlijk vers eten.

Het ligt ook op het strand, maar dit keer aan de voet van de kustlijn. Tja, de naam is niet erg origineel, maar ze hebben typische verse chiringuito-gerechten zoals gebroken eieren met gebakken witvis en geroosterde paprika’s, gegrilde sardines, tonijn, paella en andere traditionele gerechten.

Sebastian Tirado, eigenaar van de zaak en schrijver is een echte zakenman. Sinds 2008 zwaait hij de scepter in zijn zaak aan zee en grilt zelf de verse sardientjes. Als je er oren voor hebt, trakteert hij je op het verhaal over Magellaan die met het schip Nao Victoria als eerste de wereld rond is gegaan. De namen van sommige gerechten zijn op deze reis gebaseerd en binnen hangt de zaak vol met krantenknipsel en modellen van schepen om de maritieme sfeer te benadrukken.

AWA Beach Club

Hoewel het er niet uitziet als een strandbar, voeg ik de AWA Beach Club op het strand van Regla aan het lijstje toe. Het is een van mijn recente favorieten en heeft spectaculaire tonijntartaar en zeebaars ceviche. Ook kun je er terecht voor specialiteiten als sushi, garnalen of kipwok en meer moderne gerechten. Daarnaast heeft het een aantal vegetarische topopties, zoals de burrata-salade met Quinoa, voor het geval je iets lichters wilt eten.

AWA Beach Club is een strandbar vlakbij de Chipiona vuurtoren, maar zoals al gezegd is het geen traditionele strandbar. De zaak is smaakvol ingericht met hout- en bloemdetails, hoewel het op het strand en op het zand ligt. Een zeer complete menukaart en uitstekende service.

Een goede plan is om te beginnen met een Spaans aperitief of een aperol buiten, lekker met je voeten in het zand en van de zonsondergang genieten, om later binnen aan tafel te schuiven.

Restaurant Los Corrales

Een traditioneel restaurant, met een overdekt terras met uitzicht op zee, versierd met netten, tuigage en roeren. Een duidelijke aanwijzingen voor hun specialiteit; zeevruchten. Eerst maak je een wandeling langs het strand van Las Canteras, waar de corrales van Chipiona zich bevinden. Genieten van de laatste zonnestralen en strijk daarna neer aan een tafel op het terras om te proosten. De zonsondergang is episch en het diner ook!

Roberto, de eigenaar, legde het menu uit dat hij voor ons had bereid, een proeverij van zijn meest originele gerechten. Ik begon met gegrilde Chipiona-pepers. Vervolgens een roerei met aardappelen en zeeanemoon. Zeeanemonen worden in Andalusië over het algemeen gefrituurd gegeten, maar vooral aan de kust van Cadiz. Het was het voedsel van veel gezinnen tijdens de naoorlogse periode. Een must op eens te proberen als je aan de kust van Cadiz vertoeft.

Even later kwam Roberto aan tafel met een klassieker; inktviskuit met kokkels gevolgd door gegrilde makreelkuit met olijfolie en gehakte ui. Vervolgens een in gevangen in Chipiona octopus en als afsluiter heerlijke gegrilde zeebaars.

Het is indrukwekkend om te zien met welke behendigheid de ober haar van de graat ontdoet. Als je ooit bij Los Corrales gaat eten, aarzel dan niet om een ​​van deze gerechten te bestellen, ze zijn allemaal even heerlijk.

Je ziet, Chipiona is een Eldorado voor smulpapen die houden van wat de zee ons biedt. Origineler en verser kun je het echt niet verzinnen!

De meeste restaurants zijn niet of moeilijk online te boeken, je zult moeten bellen (zeker in het hoogseizoen) en gewoon sin bulli ,met wat geduld, een drankje nemen voordat je aan tafel gaat.

Aracena, het witte dorp in Huelva dat diep van binnen oranje kleurt.

Als ik op mijn telefoon de foto’s van de Sierra de Aracena terugkijk, dan valt het me op dat behalve wit, er nog een kleur domineert. Natuurlijk, als je het dorp binnenkomt of hoog vanaf de weg bekijkt herken je de witte schittering van de muren van een authentiek Andalusisch wit dorp.

Maar als je verder kijkt ontdek je dat hier de tint oranje domineert. De oranje kleur op de daken als de zon ´s avonds achter de Sierra verdwijnt. Het donker oranje van de verse hammen en lomos van Bellota uit de streek. Of het oranje schijnsel op de kasteelmuren zodra de zon weer opkomt.

Maar ook de Riotinto, de rivier die de naam rood heeft gekregen maar waarvan het water donkeroranje is. Zelfs de gerechten waar regelmatig gerookte paprikapoeder in verwerkt wordt, hebben het intense karakter. En ook de grot van Aracena waar de verlichting de stalactieten en stalagmieten een sprookjesachtig effect geven.

Aracena bevindt zich in het noorden van de provincie Huelva, in de gelijknamige Sierra de Aracena, in de buurt van de Picos de Aroche. Het stadje wordt gekenmerkt door de typisch Andalusische architectuur. Met de bekende witgekalkte huizen en gebouwen die prachtig afsteken tegenover de groene landerijen en bergen die de stad omhullen.

De oorsprong van de naam Aracena verwijst mogelijk naar het Hispano-Arabisch centrum van Qtrsana of naar Aretiena, een rijke landeigenaar ten tijde van de Romeinse bezetting van deze streek.

HET KASTEEL VAN ARACENA

Allereerst klim ik door de smalle steegjes de heuvel op, naar het kasteel. De geschiedenis van de stad is nogal onduidelijk en vooral gebaseerd op de archeologische vondsten in de omgeving, die is gevuld met torens, kantelen en bogen van dit 13e-eeuwse kasteel, hoog op de berg, dat ooit waakte over deze streek.

Het kasteel werd gebouwd door de Caballeros del Hospital, een Portugese Ridderorde die een belangrijke bijdrage leverde aan de herovering van het gebied. Het kasteel is verdeeld in het Alcazaba, waar zich de Torre del Homenaje bevindt.

Vanaf het moment dat het kasteel werd verlaten tot aan 1917 werden de muren gebruikt voor de bouw van de nabijgelegen huizen Totdat deze praktijken uiteindelijk werden verboden om het culturele erfgoed te bewaren. In 1931 werd het kasteel uitgeroepen tot Nationaal Monument.

Vlakbij het kasteel bezoek ik de kerk van Nuestra Señora del Mayor Dolor, dat in Gotische-Mudejar stijl werd gebouwd tussen de 13de en 15de eeuw. Er bevindt zich de beeld van La Virgen del Mayor Dolor,de patroonheilige van Aracena.

GRUTA DE MARAVILLAS

´s Middags daal ik af naar de Gruta de las Maravillas, dat letterlijk Grot van de Wonderen betekent. Het ligt in het historische centrum van Aracena. De grot wordt omgeven door mysterie, ik heb het gevoel in een onderaards sprookjesbos te zijn terechtgekomen. Mijn gids vertelt dat de grot is ontdekt door een herder in 1886. Maar het duurde nog tot 1914 totdat de grot werd opengesteld voor publiek en het werd daarmee de eerste toeristische grot in Spanje.

De onderaardse formatie is een enorme kalkgrot die bestaat uit twaalf ondergrondse zalen en zes meren. De ronde zalen die ik tijdens mijn meer dan kilometer lange wandelroute kan bewonderen zijn:

  • Sala de las Conchas(schelpenzaal), het beginpunt van de route die wordt gekenmerkt door indrukwekkende stalagmieten.
  • Salón de los Brillantes (Diamantenzaal)
  • Salón del Gran Lago (Zaal met het grote meer)
  • Salón de la Esmeralda (Smaragdzaal)
  • Salón de la Cristalería de Dios (Gods kristalgrot), waar ik de meest prachtige formaties zie, die vanwege het hoge koper en ijzer gehalte in prachtige kleuren te bewonderen zijn.  
  • Salón de los Desnudos (Naaktenzaal), waar deze zaal zijn naam aan te danken heeft, moet je zelf eens gaan ontdekken…

NATUURPARK SIERRA DE ARACENA

Zoals eerder vermeld ligt Aracena in het zuiden van de Sierra de Aracena, die is gevuld met dehesas van kurk- en steeneiken en waar zwarte Iberische varkens rondlopen en hun dagelijkse maal van zoete eikeltjes bij elkaar scharrelen. Het zijn de beroemde zwarte Ibérico-varkens die, zodra ze het loodje hebben gelegd, de onvolprezen Jamón Ibérico leveren. Centrum van deze productie is de Pata Negra.

Het varken heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in de Spaanse keuken en cultuur. Het is het enige dier waarvan bijna alles wordt gebruikt en de Iberische ham is het meest belangrijkste product. En of een ham ook Iberische ham genoemd mag worden hangt niet alleen van het beest af maar ook van de hoeveelheid en samenstelling van het vet. Iberische ham moet aan strenge eisen voldoen en is altijd van een zeer goede kwaliteit. En zijn de varkens met eikels (bellotas) gevoed dan is de ham zelfs van uitstekende kwaliteit.


OP BEZOEK BIJ JAMONES EIRIZ IN CORTECONCEPCION

Domingo en Dolores van het familiebedrijf Eiriz, hebben me al vaak gevraagd om langs te komen, en dit keer komt het er eens van om een wandeling over hun landgoed te maken, de varkens van dichtbij te zien en de werkelijke uitleg te krijgen over verschillende hamsoorten uit de streek.

Jamon Eiriz ligt niet ver buiten Aracena en behoort tot de absolute top-leveranciers van Iberico Bellota hammen. Het bedrijf behoort tot de pioniers en bestaat al sinds 1818 waarin zij op een zeer respectvolle en traditionele manier Iberische ham en vleeswaren produceren.

We maken een wandeling door de dehesa waar de kleine zwarte varkentjes vrolijk lopen te huppelen en hun maaltje bij elkaar scharrelen. Ondertussen vertelt Domingo met passie over zijn dieren. Ibérico Bellota D.O.P is het paradepaardje onder de Spaanse hammen. De Spaanse varkentjes worden kort na hun geboorte gevoed met mais en graan voordat ze worden losgelaten in de vrije natuur.

Van september tot ongeveer maart kunnen de beestjes zich tegoed doen aan heerlijke zoete eikels in de eikenbossen. Door het vele bewegen en hun optimale voeding krijgen ze een bijzondere vetopslag in en rondom hun spiermassa’s. Tijdens hun laatste herfst mesten deze varkens zichzelf vet met de eikels van de eikenbomen waardoor hun vlees een bijzonder verfijnd aroma krijgt, met een uitzonderlijk hoog percentage meervoudig onverzadigde vetzuren.

Zo krijgt de Ibérico bellota ham een zachte textuur en is daardoor veel smaakvoller dan bijvoorbeeld de Ibérico Cebo of de Serranoham. De Eíriz hammen zijn allemaal gecertificeerd en voldoende aan de strikte regelgeving van de D.O.P (Denominacion de Origen Protegida)

Terwijl de varkentjes knorrend rondrennen, leer ik dat ham dat komt van de achterpoot een Jamon heet en een ham van de voorpoot een Paleta. De Aracena regio is waar de absoluut beste kwaliteit Iberico hammen vandaan komen, zeg maar de Grand cru voor Iberico.

De varkens bij Eiriz worden na 18 maanden geslacht. Er loopt gemiddeld maar één varken op één hectare dus dat zegt al heel veel. De hammen worden natuurlijk gedroogd, er wordt alleen gebruik gemaakt van zeezout en later de droging in de open lucht. De ham moet ruim drie jaar in de open lucht drogen en wordt dan officieel gecertificeerd. Wanneer een ham 100% Iberico is of niet kun je zien in onderstaande foto. 

Het immense domein van Eiriz in het dorpje Corteconcepción ligt 2 km van de rivier de Odiel en ligt op 572 meter boven de zeespiegel. Corteconcepción profiteert van een microklimaat waar de winden van de Atlantische Oceaan voor de fraaie ziltheid zorgen terwijl op hetzelfde moment er een Mediterranen klimaat heerst

Domingo benadrukt nog eens: ´ We gebruiken alleen zeezout en elk stuk ham droogt van nature in de frisse lucht en wordt zo gerijpt. We werken op de klassieke manier zoals men dat ook 200 jaar geleden deed. Het vlees is verder onbewerkt en dus puur natuur.´

Als we de hallen binnenkomen waar de hammen hangen te drogen, komt de zoete geur me al tegemoet. En als ik rondkijk, besef ik dat hier voor een vermogen hangt. Maar dat is ook niet vreemd als je weet wat een werk er aan vooraf gaat voordat je een plakje van deze goddelijke jamon in je mond kan stoppen.

Na de rondleiding komt het smakelijkste deel van het bezoek: een proeverij! Wijn proeven en olijfolie proeven heb ik onder de knie, maar er gaat een wereld voor me open wanneer ik leer hoe je ham moet proeven. Je houdt de plakjes bijvoorbeeld tegen het licht en warmt ze ietsje op op de bovenkant van je hand voordat je proeft. Ik kan je verzekeren dat het smullen is!

De proeverij wordt vergezeld met een droge witte wijn van het Condado de Huelva en een zoete Montilla Moriles. Natuurlijk ga ik niet met lege handen naar huis. Met een stevige lomo en een pakje jamon iberico in mijn tas neem ik afscheid en beloof in het najaar nog eens terug te komen.

UIT ETEN IN ARACENA

De gerechten in dit gebied worden bereid met streekproducten en uiteraard staat het vlees en de jamon en lomo de Bellota op de menukaart. Verder veel gerechten van hert en everzwijn, verschillende soorten paddenstoelen, waaronder de gurumelo en smakelijke groenten als artisjok, piquillopepers, tuinbonen en enorme tomaten.

Dit zijn mijn favoriete restaurants en gerechten in het stadje Aracena, die ik tijdens de trip gegeten heb:

Hotel Barcelo Aracena

Sopa de tomate y hierbabuena guarnecida con jamon, huevo y pan

Carrilleras a la cerveza serrana

Restaurante Montecruz

Pimiento del piquillo relleno de jabalí y gurumelos

Jamon de ciervo asado al horno con piña caramelizada

Restaurante Jesus Carillon

Carpaccio de presa bellota a la sal

Revuelto de alcachofas y boletus

HOE KOM JE IN ARACENA?

Om met de auto van Sevilla naar Aracena te rijden (90 km) begint je route op de A-66 waarna je afslag 782neemt en vervolgens je route vervolgt over de N-433.

Je kunt vanaf Sevilla’s Plaza de Armas ook de bus pakken naar Aracena. De busmaatschappij Damas verzorgt twee/drie dagelijkse diensten (één op zondag) tussen Sevilla en Aracena.

(Met dank aan Turismo Andaluz, Junta de Andalucia die deze reis mogelijk maakte)

Fietsen onder het schijnsel van de vuurtoren van Chipiona

Begin deze maand kreeg ik de kans om het kustplaatsje Chipiona in de provincie Cadiz te ontdekken. Langs en door Chipiona loopt ook de Via Verde Entre Rios die uitkomt bij de volgende kustplaats Rota.

De Via Verde is 16 kilometer lang en grotendeels plat terrein. Wel is het oppassen geblazen met fietsen omdat er hier en daar wat hobbels en kuilen op het pad van de oude spoorlijn zijn. Deze route, die voorheen werd gebruikt om Chipiona met de plaatsen Jerez de la Frontera, San Lucar de la Barrameda en Puerto de Santa Maria te verbinden, is ondanks zijn niet al te lange afstand enorm veelzijdig want landschap betreft.

Vroeger werden per trein de houten wijnvaten en andere materialen voor het maken van de moscatelwijn over deze spoorlijn vervoerd. En als de druiven geplukt waren en de wijn rijp, werden de flessen en kleinere vaatjes met dezelfde trein weer naar Jerez vervoert voor verder transport.

In de zomer is het een drukke badplaats, geliefd om zijn prachtige 12 kilometer gouden stranden die vooral worden bezocht door de inwoners van Sevilla. Internationale reizigers weet inmiddels ook de weg naar Chipiona te vinden.
Aan de zeeboulevard staat de Faro de Chipiona uit 1867, de hoogste vuurtoren van Spanje en twee na hoogste van de wereld. In 140 voor Christus werd er door de Romeinen op deze plek al een vuurtoren gebouwd om schepen te waarschuwen voor de grote rots, Piedra de Salmedina. Ondanks de aanwezigheid van de vuurtoren is deze rots in de loop der jaren verantwoordelijk geweest voor vele wrakken. Je kunt de 69 meter hoge vuurtoren bezichtigen en de 344 treden beklimmen die naar de top van de vuurtoren leiden.

Chipiona heeft een onherroepelijke verbinding met de zee. Iedere plek, ieder monument en ieder product is direct of indirect met de zee verweven. Fietsend over de Via Verde, ben ik meerdere keren afgestapt om de tradities en verhalen van dit kleurrijke plaatsje te ontdekken. Ik raad je op de volgende plekken aan even op de rem te trappen, de fiets op slot te zetten om het kleurrijke Chipiona te leren kennen.

DE IMPOSANTE KERK AAN ZEE

HET HEILIGDOM VAN LA DAMA DE REGLA.

Chipiona zou Chipiona niet zijn zonder haar vuurtoren én haar 14e eeuwse Monasterio de Nuestra Senora de la Regla, waar in de kapel een genadebeeld door de zeevaarders werd aanbeden. Wat tegenwoordig een belangrijk religieus centrum is, was ooit een fortkasteel dat eigendom was van de Ponce de Leóns, die het in 1399 aan de Augustijnen schonk.

Zij bewoonden het tot 1835, toen het in beslag werden genomen in verval raakte. Eenmaal hersteld, schonk de staat het heiligdom aan pater Lerchundi een Franciscaan, die zich hier vestigde en het gebouw herbouwde om er een missionarissencollege in te plaatsen dat honderden Franciscanen van hieruit naar Marokko en het Heilige Land zou sturen.

In 1904 werd de kerk in neogotische stijl herbouwd. De Franciscaner gemeenschap met zijn 15 broeders die in het klooster wonen, zorgen vandaag de dag nog steeds voor het heiligdom en kunnen tijdens een rondleiding het museum laten zien.

In de zomer kun je het museum elke vrijdagmiddag bezoeken, maar ook op afspraak door te bellen naar 956 370 189.

GENIET VAN DE GASTRONOMIE

PRODUCTEN  VANUIT DE ZEE REGELRECHT OP JE BORD

Eten in Chipiona is óók een interessante en zeer smakelijke bezigheid. Je weet al dat ik ga voor duurzaam toerisme, en een van de fundamentele elementen daarvan is het nuttigen van lokale producten. In Chipiona eet je zee!

Van plaatsen waar je tapas kunt eten, ontspannen met een biertje of een lekker glas witte wijn uit Cadiz en omringd door vrienden, tot aan luxe restaurants de alta cocina om de meest typische gerechten van de kust van Cadiz te proberen. In dit artikel ga ik er niet verder op in. Later zal ik een aparte post aan mijn favoriete restaurants en hun karakteristieke gerechten wijden.

PARKEER JE FIETS BIJ EL CASTILLITO VAN CHIPIONA

EN ONTDEK DE NIEUWE WERELD

Chipiona Castle is een klein mysterie. De oorsprong van het, voor een kasteel nogal klein monument met haar balkon direct aan zee, is onduidelijk. Men gelooft dat het oorspronkelijk een Almohaden-toren was, maar het is zo getransformeerd dat de oorsprong niet langer zichtbaar is. Maar laat je niet misleiden, het ´kasteel´ neemt een belangrijke plaats in in de geschiedenis.

Alfonso X heeft het versterkt tijdens de herovering van Cádiz en het is een belangrijk punt geweest om de kust te verdedigen tegen voortdurende plunderingen door Moorse, Berberse en Turkse piraten.

Het kasteel is de woning van de pastoor geweest, de kazerne van de burgerwacht, en ook een hotel. Momenteel huisvest er het VVV kantoor waar je bijvoorbeeld je bezoek aan de vuurtoren van Chipiona kunt boeken. Er werkt een enthousiast team dat je informatie en ideeën geeft over wat er in de omgeving te doen is. Ook bevindt zich hier het Centrum ´Cádiz en de Nieuwe Wereld´, een klein museum over ontdekkingen en reizen. Een aanrader voor iedereen met een reizende ziel die een overzicht wil bekijken van de geschiedenis van de regio, de ontdekking van de nieuwe wereld en handel met Indië.

FIETS OVER DE GROEN PADEN NAAR EL PINAR DE CHIPIONA

De route, die loopt tussen dennenbossen en gecultiveerde velden, brengt je naar El Pinar de Chipiona, in het gebied van Pinar de la Villa.

Op deze plek, met meer dan 300 jaar geschiedenis, werden de pijnbomen voorheen commercieel geëxploiteerd door de families van het gebied. Tegenwoordig is de exploitatie niet meer zo winstgevend en sinds de jacht in het gebied is verboden, is het een prachtige enclave waar je kunt te wandelen en vogels te observeren die in het dennenbos zelf leven, zoals de kleine uilen, hop, tortelduiven en de trekvogels die profiteren van de nabijheid van het Doñana-park en de meren van Costa Ballena om hier over te steken naar het Afrikaanse continent.

Er leven ook tal van zoogdieren, zoals de karato-slaapmuis, de spitsmuis, de egel en de ocellata lizard.

VAAR OVER ZEE LANGS HET WRAK VAN EL BARCO DE ARROZ

Een tochtje over zee is ook een manier om Chipiona te leren kennen en de kustlijn waar de vuurtoren en de kerk de skyline markeren te observeren. Ik maakte een tocht met een motorboot, maar ook kun je mee op excursie met een zeilschip of het stuur van je fiets verruilen voor die van een waterscooter.

We voeren lang de verroeste resten van een vrachtschip dat rijst vervoerde en in de jaren 80 op de klippen liep. Overigens een waar eldorado voor snorkelaars en duikers.

WANDELEN EN BADEN OP DE STRANDEN

Na of tijdens de fietstocht over de Via Verde is er niets verkwikkender dan een duik in zee. Het zeewater aan deze kust wordt ook als een natuurlijke spa beschouwd, vanwege de hoge concentratie aan jodium en mineralen.

Chipiona heeft 14.600 meter kustlijn, waarlangs de stranden van Niño de Oro, Micaela, Las Canteras, Regla, La Laguna en Tres Piedras zijn verdeeld. Ze zijn allemaal toegankelijk en de meesten hebben ook een blauwe vlag.

LEER OVER DE GETIJDEN EN DE OUDE VISTECHNIEK IN DE CORRALES

De negen corrales zijn een van de typische dingen waar Chipiona bekent om is omdat ze lang geleden alleen daar gemaakt zijn.  Al gebouwd door de romeinen en vandaag de dag in handen van negen families die ze onderhouden en mogen gebruiken voor de visvangst.

Als je nog nooit van corrales hebt gehoord, kan ik je vertellen dat het kunstmatige dammen zijn die zijn gemaakt met een reeks van waterinlaten waar water doorkomt als het tij opkomt, en de onwetende vissen gevangen houdt als het eb wordt. Op deze prachtige video kun je zien hoe het werkt.

We hadden geluk want we zagen hoe de visser een inktvis en een harige krab ving. Er wordt duurzaam en verantwoord gevist en er wordt alleen gevangen wat er gegeten gaat worden en dat van voldoende grootte is. Op deze manier weten de vissers dat ze hier in de toekomst kunnen blijven vissen.

De corrales kunnen worden bezocht met een rondleidingen georganiseerd door het VVV-kantoor, waarbij een visser laat zien hoe hij in de corral werkt en je vertelt hoe hij de verschillende gereedschappen gebruikt. Belangrijk is om waterschoenen of oude sandalen te dragen gezien het terrein gevaarlijk is en het heel gemakkelijk is om jezelf te snijden met de oesterrots.

Om ze te bezoeken is het verplicht om te reserveren, hetzij bij het VVV-kantoor (in het kasteel) of per telefoon 956 92 90 65.

GENIET VAN DE ROMANTISCHE ZONSONDERGANGEN

Kijken naar de zonsondergang met een glas in je hand en een verse vismaaltijd en je verbazen over de roze en oranje tinten die de lucht en het water kleuren, is een van de grote geneugten van de kust van Cadiz. Natuurlijk is geen een zonsondergang hetzelfde, dus je kunt iedere keer weer genieten. Bijvoorbeeld vanaf:

Beach Club AWA, met een Aperol Spritz in de ene hand en kleine hapjes met vis in de andere. Vanaf hier zie je de Atlantische Oceaan de hele skyline van Chipiona, met de vuurtoren die de kust verlicht.

• Vanaf het strand van Regla, langs de huizen van Tolosa Latour, vanaf de houten loopbruggen, met een spectaculair panoramisch uitzicht vanaf de andere kant van Chipiona

Restaurant Los Corrales, aan de voet van de vuurtoren. Je ziet alleen de zee, waardoor het ook een spectaculaire zonsondergang is.

PROEF CHIPIONA’S TRADITIONELE DRANK: DE MOSCATEL

Het proeven van een muskaatwijn is een must op je lijst. De moscatel is de plaatselijke drank is in Chipiona, daarom is het leuk om te ontdekken waarom het zijn karakteristieke smaak heeft en hoe het wordt geproduceerd. Het Moscatel Museum ligt midden in het centrum.

Het museum illustreert het begin van de wijnproductiemarkt in het midden van de 15e eeuw, en zelfs veel eerder, met een overzicht van de Romeinse, Fenicische en islamitische invloed op de gewassen in het gebied, tot de huidige productie met 150 merken en 60 wijngaarden.

KOOP EEN PLANT OM CHIPIONA BIJ KWEKER MERCADO RIVERA

Een van de dingen die je waarschijnlijk niet weet, is dat er in Chipiona grote velden zijn waar sierplanten worden verbouwd. Zozeer zelfs dat ze hun eigen groothandelsmarkt voor planten en fruit hebben: Mercado Rivera. Een leuk detail is dat de bloembollen voor sierplanten en bloemen iedere maandag door vrachtwagens uit Nederland worden aangeleverd.

De telers komen twee keer per week naar de veilinghallen en houden ze de bloemen- groenten- en fruitveiling. Goed, het is geen Aalsmeer, maar neemt zeker een belangrijke plaats in op het gebied van exporteren van snijbloemen. In de kwekerij Rivera Garden (een soort Intratuin) die je kunt bezoeken verkopen ze ook planten direct aan de bezoekers en zo kun je je eigen Chipiona plant als aandenken mee naar huis nemen en je je reis herinneren iedere keer als je de plant water geeft.

Ik ging naar Chipiona om haar charmes te ontdekken en ik kwam zo opgetogen terug dat ik besloot het wat tijd te geven, om te zien of de reisdrukte zou afnemen en wat ik voelde zou rusten.  Maar het speciale gevoel dat in Chipiona ontstond gaat maar niet voorbij. Het is een aantrekkingskracht die me heeft doen besluiten snel eens terug te gaan.

Voor velen is Chipiona een van die charmante kustplaatsen waar je de zomer kunnen doorbrengen. Ook is Chipiona de stad waar Rocío Jurado, de onbetwistbare bekende zangeres die hier werd geboren. Maar er is nog veel meer te zien en te doen in Chipiona!

Het was heerlijk om op de fiets te toeren door de witte straten en de langs stranden bezaaid met de corrales en duinen, te genieten van de eindeloze zonsondergangen en strandbars, wat aantoont dat Chipiona niet alleen een bestemming is voor zomer, zon en strand.

Wie weet word je na het lezen van dit artikel wel enthousiast om Chipiona te gaan bezoeken en word je straks ook verliefd op dit sprookjesachtige dorp en haar mensen.

Praktische tips

Ik sliep in Monterrey Hotel ***, uitstekend en eenvoudig hotel direct aan het strand.

Het fietsverhuurbedrijf dat mij de fiets leende heet Valdes. Het zijn stadsfietsen en worden verhuurd met bagagemandje voorop, een slot en een helm.

Het VVV kantoor van Chipiona geeft goede informatie en tips en is uiterst behulpzaam bij het reserveren van je bezoek aan vuurtoren, kerk, kasteel en corrales.

Dit artikel is ontstaan naar aanleiding van een uitnodiging van Teresa Lorenzo van El Faro de la Jument in samenwerking met de gemeente Chipiona, Patronato van Cadiz en Turismo Andaluz, om Chipiona samen met andere reisbloggers op de kaart te zetten en te promoten.


 [Usuario1]

Olvera, een wit dorpje, hoog op de berg, met historische architectuur

Afgelopen voorjaar waren via het digitale platform Escapada Rural tien Spaanse dorpen genomineerd die gekozen konden worden tot beste rurale toeristische bestemming. Het Andalusische bergdorp Olvera in de provincie Cadiz kwam dit jaar als winnaar uit de bus.

Er hadden zich 247 Spaanse dorpen aangemeld om op te stemmen. De voorwaarden zijn dat het voorgedragen dorp niet meer dan 10 duizend inwoners heeft, bereid is tot het creëren van hoogwaardige toeristische faciliteiten en niet eerder aan de wedstrijd heeft meegedaan.

De oorsprong van de huidige stad Olvera ligt rond het Moorse kasteel uit de Nasrid periode van de 12e eeuw. Van hieruit krijg je een mooi overzicht over de massa witte huizen en smalle straatjes, die deel uitmaken van de architectuur met islamitische wortels waar deze streek om bekend staat.

Het kasteel maakte deel uit van de verdedigingsgordel voor het Moorse koninkrijk Granada, zo´n 623m boven de zeespiegel. Het is een schitterend neoklassiek bouwwerk uit de late 18e eeuw dat gebouwd is in opdracht van de hertogen van Osuna op over de fundaties van een oude Arabische. De imposante kerk boven op de heuvel nodigt uit om van dichtbij te gaan bekijken, evenals de toren die duidelijk bij een kasteel behoorde. 

De naam van dit witte dorpje is waarschijnlijk afkomstig van het woord Ulva of van Olivera omdat er zoveel olijven in deze regio groeien. De Romeinen werden verjaagd door de Visigoten welke op hun beurt weer verjaagd werden door de Invasie van de Berbers uit het Noorden van Afrika. In die Moorse tijd werd het dorp Wubira genoemd.

Veel later viel het dorp onder het gezag van de bekende familie Guzman en later de hertogen van het nabij gelegen Osuna. Doordat er een verbinding bestond met de nieuwe wereld ging het goed in Olvera, dit doordat de veroveraar van het huidige Peru uit Olvera kwam. Toen dit wegviel ging het bergafwaarts met het plaatsje. Zeker toen ook nog eens de Fransen Spanje bezetten. Het dorp is absoluut een bezoekje waard, al we wel al direct waarschuwen….. het hele dorp is één grote klimpartij…!

Op twee kilometer van het centrum kun je ook het heiligdom Nuestra Señora de los Remedios bezoeken. Een sober 18e eeuws pand, gelegen tussen de olijfbomen en rotsen waar de patroonheilige van Olvera, de Virgen de los Remedios, wordt vereerd. Al sinds 1917 wordt er op iedere tweede maandag na Paaszondag  een populaire bedevaart gevierd.

En last but not least vind je in deze groene omgeving ook de Via Verde de la Sierra, een 36 kilometer lang wandel en fietspad. Deze groene route gaat over de oude spoorlijn die begin 20e eeuw is aangelegd tussen het welvarende Jerez de la Frontera en Almargen, tussen de provincies Cadiz en Sevilla. Het traject loopt van Olvera tot Puerto Serrano enpasseertde plaatsen Coripe, Montellano en Pruna. 

De Via Verde kan te voet, per fiets of te paard worden gevolgd. Bijzonder is dat deze spoorlijn nooit in gebruik is genomen. Na de start van de bouw begon de Spaanse burgeroorlog en daarna de economische crisis. De tunnels, viaducten, stations waren allemaal al aangelegd maar toen werd in één klap alles stopgezet.

Langs dit pad bevindt zich ook een van de hoogtepunten van de tocht: het Natuurpark Peñón de Zaframagón. Een spectaculaire rots met een kolonie van meer dan 200 vale gieren, één van de grootste kolonieën van Europa.

Wandel mee door de straten van Olvera

Fiets mee over de Via Verde

Meer informatie over de Via Verde de la Sierra in het Engels

El Altiplano de Granada; het Cappadocië van Spanje

Wist je dat er in Spanje net zo´n gebied als Cappadocië bestaat? Een soort maanlandschap met duizenden grotwoningen. Het gaat om de Altiplano van Granada, met een landschap dat me enorm heeft verrast. Het is een weinig bekend en ongelooflijk mooi gebied, speciaal op geologisch niveau.

Badlands, duinen en maanlandschap

De Altiplano is een dun bevolkt gebied in het noorden van de provincie Granada dat weinig bekend is. Het is een zeer uitgestrekt gebied, dat een vlakte vormt met woestijnlandschappen en badlands omgeven door de verschillende bergketens van Baza, Castril, Sagra en Orce. De omgeving is bezaaid met kleine steden met veel historisch erfgoed en charmante dorpjes. Het ligt op 900 meter hoogte en was heel vroeger een immens meer.

Als er iets heel merkwaardigs is aan de Altiplano van Granada, dan is het wel dat er overal grotten zijn! Het hele gebied is maar voor 1 % bevolkt, het regent er bijna nooit. Vroeger kwam hier de grootste productie van rieten matten vandaan, die nog steeds gemaakt worden van esparto, een soort helmgras waar een groot deel van het landschap door gekenmerkt wordt.

.Overnachten in een grot

Tegenwoordig zijn de grotwoningen nog steeds in gebruik als woning en veel ervan zijn omgebouwd tot toeristische accommodatie, wat betekent dat je in een grotwoning kunt slapen! Hoe rustiek het ook mag lijken, de waarheid is dat ze perfect geschikt zijn voor het moderne leven en zowel in de winter als in de zomer een ideale temperatuur behouden.

Opvallend is dat de woningen alleen één deur hebben. Er zijn geen ramen en de kamers worden halfronde openingen waar dikke gordijnen voor hangen. In het landschap worden de grotwoningen gekenmerkt door de schoorstenen die boven het land uit steken.

Ontdek de plaats Castril

Een van de mooiste steden in de Altiplano van Granada is Castril, aan de voet van de gelijknamige bergketen. De witte huizen zijn gebouwd met materialen van het land en de geplaveide straten leiden ons naar het kasteel.

Het dateert uit de 12e eeuw en is een Almohad-fort. Tegenwoordig is het een ruïne, maar je kunt het bezoeken vanuit het Castril Tourist Office. Je kunt over een deel van de toegangshelling naar het oorspronkelijke 14e-eeuwse kasteel. Het uitzicht vanaf de top van het kasteel is prachtig.

Ook is het leuk om het pad van de Cerrada de Castril te lopen. Het is een kleine route die via houten platforms over de rivier Castril loopt, de grootste van de provincie Granada. Het is een gemakkelijk pad, waar je kunt genieten van de landschappen die de rivier heeft gevormd, die zich een weg baant tussen de rotswanden van het gebied.

Bewonder het Secuoya-woud van La Losa

Van de ene bergketen naar de andere, La Sagra in dit geval. Daar vind je een van de meest merkwaardige uithoeken van heel Andalusië, en wist je dat er een sequoiabos is? Deze bomen komen oorspronkelijk uit Noord-Amerika, maar kwamen hier aan het einde van de 19e eeuw aan, toen landeigenaar en graaf Rafael de Bustos, verschillende zaden van deze exotische soort plantte.

Hij plantte ze op zijn boerderij, bekend als La Losa, en tegenwoordig zijn er verschillende bosjes met sequoia’s verspreid over het gebied. De meest indrukwekkende zijn meer dan 60 meter hoog en bevinden zich in de buurt van de boerderij, op eigen grond, en zijn omheind. Om ze te bezoeken, kun je bellen naar 687 44 70 09.

Verwonder je bij  de archeologische vindplaats Castellón Alto

Naast Galera, een andere stad op de Altiplano van Granada, ligt een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in het zuiden van het schiereiland. Het gaat over Castellón Alto, een stad van de Argarische cultuur die deze omgeving ongeveer 4000 jaar geleden, in de bronstijd, bewoonde. En daarmee een van de eerst bewoonde nederzettingen van Europa was.

De bewoners bouwden hun huizen op de rots van de berg, hoog in de lucht, met uitzicht op de vallei die gevormd was door de rivier de Galera. Binnen de stad was er een hiërarchie, de belangrijkste mensen woonden in het hoogste deel. Dankzij de opgravingen kunnen we vandaag weten hoe ze leefden, door steen, hout en esparto (helmgras) te gebruiken voor hun huizen en gebruiksvoorwerpen in het dagelijkse leven.

Opvallend is de manier waarop ze hun doden hebben begraven, omdat ze het in hun eigen huizen deden. De doden werden begraven in een foetushouding en met een uitzet. Bij een van de graven werd iets unieks gevonden: de gedeeltelijk gemummificeerde lichamen van een 28-jarige volwassene en een 4-jarig kind samen. Het is de oudste mummie van het Iberisch schiereiland en is te zien in het Galera Museum. Het bezoek aan de stad Castellón Alto kun je doen met een rondleiding en kun je reserveren bij het Galera-museum of door te bellen. Het kost 2 euro per persoon.

Een bezoek van de necropolis van Tututgi, aan de rand van Galera,  is ook een uitstekende manier om de Iberische cultuur (500 voor Christus) te ontdekken.

Ben je een liefhebber van archeologie? Wandel of fiets dan de Gran Senda de los primeros poblados. Een tocht van 143 kilometer door een bijzonder gebied waar de eerste bewoonde nederzettingen op jouw bezoek wachten en waar je archeologische juweeltjes kunt bewonderen, zoals La Dama de Baza en El Hombre de Orce.

Geniet van de gastronomie in Collados de La Sagra

Niet ver van de secuoyas van Finca La Losa ligt nog een spectaculaire plek; Collados de La Sagra, een familiebedrijfje met accommodatie en restaurant midden in de natuur, omgeven door bergen. Ik heb er twee avonden heerlijk geslapen en me laten verwennen in hun moderne restaurant.

Ze hebben ook een kaaswinkel, en het is mogelijk om eerst de kazen te proberen in het restaurant.

De kenmerkende keuken is rijk aan lokale en seizoensgebonden producten en de specialiteit van het huis is lamsvlees van Segureño. Het was erg lekker, evenals het voorgerecht Remojón de San Antón met een salmorejo-basis, de patrijzenpaté en het amandelbroodjes dessert van moeder-overste met witte chocolade.

Vanuit de ontbijtkamer kijk je op de hoogste berg van de Altiplano, El Pico del Sagra met 2300 meter.

Fiets of wandel door het karstgebergte

De Altiplano valt binnen het gebied dat in 2020 door Unesco is uitgeroepen tot Geoparque de Granada. Het is één van de beste en meest spectaculaire voorbeelden van karst-relief in heel Europa. Het enorme kalkstenen plateau is door water en wind al meer dan 200 miljoen jaar geleden geërodeerd en heeft surrealistische vormen aangenomen. De zeldzaamheid en pracht van zijn vreemde formaties biedt een indrukwekkend maanlandschap dat uniek in de wereld wordt beschouwd. Onderweg zie je duizend aan een gekoppelde heuvels en bergen van rond de 250 meter hoogte.

Er zijn uitstekende paden voor tochten te voet, op de fiets of met een 4×4. Ook een nachtwandeling schijnt prachtig te zijn omdat de miljoenen schitterende glasstukjes van het karst, die door het maanlicht worden beschenen, je het gevoel geven dat je je in een sprookjeslandsschap bevindt.

Kijk naar de sterren en doe een wens

Wat is een betere manier om een bezoek aan de Altiplano van Granada af te sluiten door naar de sterren te kijken? Dit gebied heeft een van de schoonste luchten van Europa, dus het is perfect om, zodra de avond valt, de sterrenhemel te observeren bij het Observatorio de la Sagra.

Ik kreeg de kans om een ​​sterrenworkshop te doen. Tijdens de workshop heb ik verschillende astronomische objecten kunnen observeren, zoals planeten, nevels of zelfs een melkwegstelsel.

Wist je ook dat er elk moment vallende sterren zijn? Normaal zien we ze niet, maar ze vallen constant, en dit is iets dat je pas beseft als je in totale duisternis naar de lucht kijkt. Overigens worden ze geen vallende sterren genoemd, maar meteoren. Hou er rekening mee dat het op deze hoogte ´s nachts erg koud kan zijn. Zelfs zomers!

Hoe kom je bij de Altiplano van Granada

De Altiplano, dat letterlijk hoogvlakte betekent ligt in het noorden van de provincie Granada.

Als je vanuit Spanje naar de Altiplano gaat, is mijn aanbeveling om eerst naar Granada te gaan en dan van daaruit het gebied te gaan bezoeken. Granada heeft een nationale luchthaven en een hogesnelheidstreinverbinding met Madrid. Kom je van buiten Spanje dan is de beste optie om naar Malaga te vliegen en vanuit daar naar Granada te reizen

De beste manier om door de Altiplano van Granada te reizen is met de auto. Op die manier heb je de vrijheid om van de ene plaats naar de andere te gaan en alle plekken die je wilt bezoeken gemakkelijk te bereiken. Als je niet met uw eigen auto reist, kun je een auto huren in de hoofdstad van Granada en van daaruit door het hele gebied reizen.

Wat denk je, word je al nieuwsgierig naar de Altiplano van Granada? Zoals ik hierboven al zei, dit gebied is immens en ik kan niet alles weten. Ik ga er zeker nog een naar terug want ik heb nog lang niet alles gezien. Het is een reis door het verleden, het heden en de toekomst. Toch hoop ik dat dit bericht je helpt bij het voorbereiden van je reis en ik kan alleen maar wensen dat je ervan geniet, want het is een spectaculaire regio.

Bekijk hier een video van El Altiplano de Granada

Met dank aan Turismo Andaluz

Ruta Via de la Plata, 900 kilometer in het spoor van de Romeinen, door indrukwekkende landschappen en duizenden jaren geschiedenis.

Laten we eerst even een misverstand de wereld uit helpen. La Ruta Via de la Plata wordt ten onrechte Zilverroute genoemd omdat men denkt dat de Romeinen via deze route zilver van het zuiden naar het noorden van Spanje vervoerden. Dat is dus onjuist.

De naam is afgeleid van het Arabische woord ´al-balat´, wat betekent ´geplaveide bestrating´ die de weg omschrijft zoals de Romeinen hem ooit hebben ontworpen.

La Ruta Via de la Plata heeft de afgelopen jaren sterk aan populariteit gewonnen en kent meer en meer voorzieningen. Ze loopt vanuit Sevilla recht naar het noorden, parallel aan de Portugese grens over paden en wegen die al 2.000 jaar worden gebruikt. Onderweg kom je langs steden en dorpen die tot hoogtepunten van het Spaans cultureel erfgoed behoren. Daarom is deze tocht historisch zeer boeiend en uitgeroepen tot route van cultureel belang.

Het werd al gebruikt als een natuurlijk communicatie pad tussen het zuiden en noorden van Spanje sinds de prehistorie en de Romeinse tijd, met Augustus in 1e eeuw na Christus. De route werd ook gebruikt door herders die met hun vee van de ene naar de andere plaats trokken. Vooral tijdens de middeleeuwen werden belangrijke steden, kerken, forten, tempels, bruggen en triomfbogen langs de weg gebouwd.

La Ruta de la Plata begint in de Andalusische stad Sevilla, loopt door eeuwenoude steden als Zafra, Mérida, Cáceres, Salamanca, Zamora, Oviedo, Astorga, Leon en Gijon De route is zo’n 900 km lang, doorkruist 4 regio’s met daarin 7 provincies en wordt afgelegd door motorrijders, fietsers en zelfs wandelaars. De plaatsen langs de route hebben de handen ineengeslagen om de Via de la Plata te onderhouden en bekendheid te geven.

ANDALUSIÉ

Het startpunt van de reis is Sevilla en om direct in de sfeer van de Romeinse tijd terecht te komen, raad ik je aan om te beginnen met een bezoek in noordelijke richting naar de overblijfselen van de oude Romeinse stad Italica in Santiponce. Indrukwekkend is het amfitheater dat plaats bood aan 25.000 toeschouwers en daarmee één van de grootste van het Romeinse Rijk was.

Vanaf Sevilla trek je door het prachtige landschap van de Sierra de Aracena, de geboortegrond van het Iberische varken waar de beroemde lekkernij pata negra van komt. Uitgestrekte dehesas met kurkbossen bedekken het glooiende landschap.

EXTREMADURA

We volgen nu de originele Romeinse banen door het glooiende landschap naar Caceres, Zafra, het legendarische Merida en Trujillo. De ommuurde oude stadswijken met hun statige panden en romantische straatjes ademen nog de sfeer van weleer uit, toen terugkerende conquistadores de stad grote rijkdom brachten. Na Caceres wordt het landschap langzaam groener en heuvelachtiger.

De Via de la Plata leidt je nu door de koele eikenbossen en groene valleien met graanvelden die het noorden van de Extremadura vormen.  De Via de la Plata kruist het Duena gebergte, met zijn 1104 meter het hoogste punt van de Via de la Plata. Je kijkt hier uit op hoge bergpieken en geniet van de prachtige vergezichten over de Spaanse hoogvlakte.

Langs de weg zien we diverse Romeinse mijlpalen en af en toe een paar pelgrim wandelaars, als onmiskenbaar teken dat we op de juiste route zitten. Het landschap wordt bergachtiger, met reusachtige granietblokken, en er verschijnen steeds meer steeneiken, waartussen potige runderen grazen. Dit is het gebied waar veel vechtstieren worden gefokt.

Extremadura is bekend om zijn Monfragüe National Park, een ruig gebied en toevluchtsoord voor zeldzame dieren als de Iberische lynx, de monniksgier en talloze andere roofvogels. In Monfragüe National Park leeft de grootste populatie monniksgieren ter wereld. Het is tegenwoordig één van de paradepaardjes van de Spaanse natuurbescherming, waar niet alleen vogelaars en andere natuurliefhebbers hun ogen uitkijken.

CASTILLA Y LEON

Van de Sierra de Béjar, een unieke Romeinse weg in Spanje die vanwege zijn lengte en goede staat bewaard is gebleven, naar Via de la Carisa kunt je over oude Romeinse wegen fietsten of wandelen richting Salamanca.  Salamanca is gebouwd op een drietal heuvels op de noordelijke oever van de Río Tormes. Over de rivier liggen een aantal bruggen, waaronder een Romeinse met 26 bogen. Ook bevindt de oudste universiteit van Europa zich in Salamanca, deze is meer dan 800 jaar oud.

Vanuit deze fantastische stad gaan we naar  Zamora, bekend als de hoofdstad van de romaanse architectuur in Spanje vanwege zijn 22 Romaanse kerken. Niet onbelangrijk om te vermelden is dat je vanaf Zamora in het wijngebied terecht komt van de Ribera del Duero. De Ruta Via de la Plata bestrijkt in Castilla y Leon ook de Eurovelo route voor fietsers

Al met al een zinnenstrelende tocht met steden die volop historie bieden en doorspekt zijn met eeuwenoude paden waarvan enkelen uit de Romaanse en Gotische tijd en drie gekwalificeerde wijnroutes waar je kunt genieten van een uitstekende gastronomie en wijnen met het Denominacion de Origen certificaat.

Van daaruit door naar León, een stad waarvan het Romeinse verleden verband houdt met de exploitatie van de goudmijnen van Las Médulas en de ontwikkeling van de Vía de la Plata.

Er zijn mensen die de Via de la Plata gebruiken om vanuit Sevilla naar Santiago de Compostela de pegrimsroute te volgen. Dat betekent dat je vanaf Zamora naar het westen afslaat op het moment dat je de Camino Frances hebt bereikt. Daarmee mis je helaas wel de belangrijkste stempel in je Via de la Plata stempelboekje en van de origínele route en van het werkelijke eindpunt Gijon.

ASTURIAS

Bij de overgang van Castilla y Leon naar Asturias kom je door een gevarieerd scala aan landschappen met eiken- en steeneiken en de uitlopers van de Cantabrische bergen.

De middeleeuwse universiteitsstad Oviedo heeft een charmant centrum met talloze rustieke pleinen, drie pre-Romaanse kerken en ligt in een unieke omgeving met het berggebied Picos de Europa binnen handbereik. Oviedo is ook bekend als ciderstad. In elke bar en restaurant wordt dit appeldrankje vanaf grote hoogte in je glas geschonken. Dit maakt het drinken ervan tot een heuse belevenis.

Het einddoel van je route van zuid naar noord door Spanje is de belangrijke havenstad Gijón. Deze ligt aan de ruige groene kust van Spanje en heeft een mooi historische centrum, een aantal interessante musea waaronder een aquarium, de charmante visserswijk Cimadevilla en fraaie stranden. Daar zul je met voldoening terugkijken op een reis door een prachtig deel van Spanje.

Stel je eens voor wat je daar voelt! Na het afleggen van een tocht over de oude geplaveide bestrating van 900 km, aangelegd door de Romeinen, vereerd met een Arabische naam, eeuwenlang bereden en bewandeld door Europese reizigers. La Ruta de la Plata is een duurzame weg waar alles samen komt.

BESTE TIJD OM DE VIA DE LA PLATA TE FIETSEN OF LOPEN

Deze pelgrimsroute kent eigenlijk twee seizoenen: van maart t/m mei en september/oktober. In de zomermaanden is het op een groot deel van de route te warm om te lopen of fietsen. Er zijn grote stukken met nauwelijks schaduw en soms moet je lange stukken lopen zonder watervoorziening.

In de wintermaanden kan het op sommige delen van de route erg koud en nat zijn. De mooiste tijd is misschien wel de lente, vanwege het in bloei staan van heel veel wilde bloemen: klaprozen, margrieten, boterbloemen, korenbloemen en zelfs pioenrozen en orchideeën.

Alle informatie vind je op de site van de Ruta Via de la Plata, die ook in het Engels beschikbaar is.

Overigens, het maakt niet uit of je de route van noord naar zuid of van zuid naar noord wilt reizen. Te voet, met de fiets, op de motor of met de auto.

Zeer de moeite waard en buitengewoon handig is de app van de Via de la Plata route. Die vind je in Google Play en de Appstore onder: La Ruta en Bici.

Bekijk ook deze video van 10 minuten op youtube waar ik je meeneem en route

Een bezoek aan het grottendorp Guadix

Guadix is een grottendorp gelegen in de Spaanse provincie Granada in de regio Andalusië. Met ongeveer 2000 grotbewoners is dit het grootste nog bewoonde grottengebied in Europa. Guadix ligt op iets meer dan een half uur rijden van de Spaanse stad Granada en is de perfecte stop wanneer je op doorreis bent door Andalusië. Een aantal jaar terug toen ik als reisleidster aan de Costa de Almería werkte, heb ik samen met mijn collega dit grottendorp bezocht. In dit artikel vertel ik je alles wat je moet weten over de grotten in Guadix.

Het ontstaan van de grotwoningen in Guadix

Alhoewel de stad Guadix al bestaat sinds de Romeinse tijd, gaat de geschiedenis van de grotwoningen terug naar het jaar 1452. Volgens verhalen vluchtten de Moren tijden de Reconquista naar de grottenstelsels aan de voet van de Sierra Nevada om zich daar te verstoppen. De Moren maakten van de grottenstelsels grotwoningen. Op dit moment wonen er nog steeds zo’n 2000 mensen in de grotwoningen in Guadix. In het Spaans staat de wijk bekend als Barrio de las Cuevas, of  Barrio de Santiago.

Een kijkje in een grotwoning

Wanneer je in Guadix bent, is er natuurlijk niks leuker dan een grotwoning van binnen te bekijken. Mijn collega had wat connecties in Guadix dus wij hadden het geluk dat wij zomaar bij iemand binnen mochten kijken. Wil jij nou ook een woning van binnen bezichtigen? Dan raad ik je aan om niet zomaar aan te kloppen, maar dit doormiddel van een rondleiding via het museum te doen. Daarover later meer.

Wij bezochten Guadix in de zomer. Het was toen aardig warm. Het eerste wat mij opviel toen wij de woning binnenstapten, was dat het lekker koel was. Dit komt door de dikke muren van de huizen, die zorgen voor een contante temperatuur in de woning. Een verwarming in de winter of airconditioning in de zomer zijn hier niet nodig. Nog iets opvallends is dat de woningen binnen geen deuren hebben. Er wordt gebruik gemaakt van gordijnen om de kamers af te scheiden.

Het grottenmuseum

Als je meer te weten wilt komen over het leven in de grotten dan raad ik je aan een bezoek te brengen aan het grottenmuseum: Centro de interpretación Cuevas de Guadix (http://mcicuevasdeguadix.blogspot.com/). Doormiddel van touchscreens krijg je informatie over de geschiedenis en evolutie van de grotwoningen. Daarnaast heeft het museum ook tijdelijke tentoonstellingen waarin zij aandacht schenken aan ambachtslieden. Een bezoek aan het museum kost €2,60. Elke 45 minuten is het mogelijk om deel te nemen aan een rondleiding.

Andere bezienswaardigheden in Guadix

Wanneer je in Guadix bent, raad ik je zeker aan om ook de volgende bezienswaardigheden te bezoeken:

  • De kathedraal ‘Catedral de la Encarnación’: het meest bekende monument van Guadix is de kathedraal. De kathedraal heeft verschillende bouwstijlen en is gebouwd op de ruïnes van een moskee.
  • Het Alcazaba van Guadix: het Alcabaza is gebouwd in de 11 eeuw als verdedigingsgebouw. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de stad en de Sierra Nevada.
  • Het plein ‘Plaza de la Constitución’: dit plein is het hart van het Guadix. Je vindt hier het stadhuis met een opvallende zuilengalerij waarin zich cafeetjes, barretjes en winkels bevinden.
  • Romeins theater: dit theater werd gebouwd in het jaar 25 en werd gebruikt tot het jaar 300. Het grappige is dat dit Romeins theater per toeval werd ontdekt in 2008.

Beste reistijd Guadix

Eigenlijk is het het hele jaar door heerlijk vertoeven in Guadix, maar de maanden juni t/m september worden toch wel gezien als de beste reistijd voor dit gebied. Guadix kent een mediterraan klimaat met warme droge zomers en zachte winters. De gemiddelde jaartemperatuur is 20°C.

Dit gastblog is geschreven door Raïssa van: www.nieuweplekkenontdekken.nl

Dank je Raïssa !

De populairste kleine steden en dorpen in Andalusië


Langzaamaan lijken de vooruitzichten op een reis naar Spanje dit jaar weer hoopvol. Maar ik kan me goed voorstellen dat je de drukte van de grote steden of bekende badplaatsen wil vermijden. Overal in het land zijn er tientallen dorpen die dankzij hun pittoreske pleintjes, traditionele architectuur en regionale keuken bijzonder authentieke bestemmingen zijn.

Andalusië is al tientallen jaren een geliefde vakantiebestemming voor Nederlanders, maar het afgelopen jaar hebben we er niet veel van kunnen genieten. Nu de situatie lijkt te verbeteren, kunnen we langzaamaan weer hopen op een mooie zomervakantie in dit land. Andalusië is zeer geliefd vanwegen het fijne klimaat, zijn cultuur, historie en zeker ook om de sfeervolle dorpjes in het binnenland.

Het digitale platform Musement is een service die is ontworpen om reizigers te helpen dingen te ontdekken en ervaringen te boeken – van museumbezoeken tot rondleidingen door de stad, eet- en wijnproeverijen, sportevenementen en wellnessactiviteiten – waar ze ook gaan. Hun doel is om jouw reiservaring te verrijken. UIt hun onderzoek bleken dit de mooiste en populairste dorpen en kleine steden in Andalusië:

Osuna (Sevilla): deze hertogelijke stad heeft een rijk artistiek erfgoed. Het klooster (Monasterio de la Encarnación), de kerk en de steengroeven zijn slechts een kleine greep uit de vele bezienswaardigheden.

Frigiliana (Málaga): dit dorp ligt in het natuurpark van de Sierras de Almijara, Tejeda en Alhama. En wanneer je door de smalle en steile straatjes van het historische centrum wandelt, is het alsof je terugreist in de tijd. Ga naar het uitkijkpunt Callejón del Peñón om te genieten van een panoramisch uitzicht over de hele stad.

Setenil de las Bodegas (Cádiz): deze stad in de Sierra de Cádiz maakt deel uit van de Route langs de Witte Dorpen. Een van de bijzonderheden is de ligging van de huizen, waarvan er vele “beschut” tegen de rotsen zijn gebouwd.

Guadix (Granada): de “Europese hoofdstad van de grotten” heeft meer dan 2000 bewoonde grotwoningen. Zoals Jean Sermet, een bekende Franse geograaf, zei: “Guadix is ​​een stad die niet beschreven mag worden; hij moet gezien worden.”

Rute (Córdoba): een van de belangrijkste attracties van Rute zijn de vele gastronomische musea. In veel van de musea worden producten als anijs, nougat of chocolade, nog steeds geproduceerd.

Mojácar (Almería): een paar kilometer van de kust van Almería, vinden we dit witte stadje vol bezienswaardigheden, zoals de Plaza del Parterre, de kerk van Santa María of de oorspronkelijke toegangspoort (Puerta de la Ciudad).

Cazorla (Jaén): Cazorla, gelegen tussen olijfboomgaarden en bergen, is perfect voor diegenen die natuur en cultuur willen combineren. Maak van de gelegenheid gebruik om het Castillo de la Yedra te bezoeken!

Aracena (Huelva): dit dorp ligt in natuurpark Sierra de Aracena y Picos de Aroche. Een trekpleister van deze plaats is de Gruta de las Maravillas, een waar paradijs van stalactieten en stalagmieten.

Voor deze resultaten kwamen alle gemeenten met minder dan 20.000 inwoners in Andalusië in aanmerking (bron: https://www.ine.es/ – officiële cijfers uit het gemeenteregister – gegevens van 2020). Om de meest gezochte woonplaats in elke provincie te bepalen, werd de Google term qué ver (wat te zien in gemeente) in Spanje geanalyseerd. Bij een gelijkspel werd de woonplaats gekozen waarvan de naam alleen het hoogste zoekvolume had. Het onderzoek is overigens gedaan in alle provincies in Spanje

Hoewel het nog te vroeg is om de koffers te pakken, is het toch ook heerlijk vast wat weg te dromen naar een vakantie naar Spanje voor wanneer de situatie het weer toelaat. Van noord naar zuid en van oost naar west zit heel Spanje vol met charmante stadjes en dorpen die de ideale omgeving kunnen zijn om te genieten van het ´nieuwe normaal´. Zo is dit zelfde onderzoek gewdaan door heel Spanje en is er een top 50 lijst onstaan. Lees meer informatie over de 50 steden en dorpen op: https://blog.musement.com/nl/50-pittoreske-steden-en-dorpen-in-spanje/

Met dank aan Musement. Dit is het digitale platform waarmee je reisactiviteiten kunt boeken in meer dan 1400 bestemmingen en 70 landen wereldwijd. De dienst is beschikbaar in 9 talen via verschillende digitale touchpoints, het gespecialiseerde platform voor reisbureaus.

Wordt Altos del Guadalhorce het vijfde Geopark van Andalusië?

De autoriteiten van Malaga zetten momenteel alles op alles om te bereiken dit jaar een groot gebied van de Guadalhorcevallei tot Geoparque zal worden benoemd. Het zal de eerste in Malaga zijn en de vijfde in Andalusië.

Het gebied waar het over gaat bestaat uit Pizarra, Valle de Abdalajís, Carratraca, Álora, Casarabonela en Ardales, een zone met grote geologische diversiteit.

El Caminito del Rey, de oude nikkelchroommijn van Pozo de San Juan en de zwavelhoudende baden van Ardales en Carratraca zijn enkele van de waardevolle plekken die het Geopark met de naam Altos del Guadalhorce zal hebben.

Het voorstel, dat is gestart vanuit een privé-initiatief, heeft al de ondersteuning van het openbaar bestuur opgeleverd. Maar het is een lange weg tot de definitieve goedkeuring door Unesco, de internationale organisatie waarvan het afhankelijk is.

Malaga zal over ongeveer twee jaar officieel het vijfde Geopark in Andalusië en het zestiende in Spanje kunnen bieden. De gemeenten Ardales, Álora, Carratraca, Pizarra, Valle de Abdalajís en Casarabonela bestrijken drie verschillende regio’s ; Guadalteba, Valle del Guadalhorce en Sierra de las Nieves.

Het doel van Unesco is om dit geologisch gebied te beschermen want het is zowel historisch als botanisch en etnografisch erg belangrijk.

Met de 625 vierkante kilometer oppervlakte die het heeft, zal het een van de meest geconcentreerde geologische gebieden van Andalusië zijn, met een keur aan uitzichtspunten en meer dan dertig interessante plekken om te bezoeken.

Een aantal bedrijven en individuele intiatieven die de handen ineen hebben geslagen, zijn hard bezig de belangrijkheid van het gebied in kaart te brengen.

Vooral el Desfiladero de los Gaitanes en El Caminito del Rey worden benadrukt. Ook wijst geoloog Juan Carlos Romero, die het voorlopige startdocument voor dit initiatief heeft geschreven, op het zwavelhoudende water van de Ardales-baden. En zelfs op de fossiele resten van de Peña de Ardales, beschouwd als de oudste in de Betic Cordillera, met meer dan 440 miljoen jaar.

Volgens geoloog Romero, die technisch directeur is van de Malaga Geology Museum Classroom en coördinator van het Iberisch Netwerk van Geologische gebieden in Andalusië, voldoet het gebied aan alle eisen met betrekking tot van uniekheid en variëteit.

In het document worden drieëndertig geologische bezienswaardigheden vermeld, die de belangrijkste herkenningspunten van het park zullen zijn.

Echter zal men rekening moeten houden met de door Unesco gestelde deadlines voor het aanvragen van een Geopark.

Malaga, dat slechts een stap verwijderd is van de benoeming tot Nationaal Park van de Sierra de las Nieves, zou dan nog een nieuwe juweel toevoegen aan het aanbod van toerisme in het binnenland.

Als alles mee zit zal Altos del Guadalhorce dan aansluiten bij vier andere bestaande Andalusische Geoparken, zoals Cabo de Gata-Níjar (Almería), Sierra Norte de Sevilla ( Sevilla), Sierra Subbética (Córdoba) en het prachtige Altiplano met Guadix en Baza (Granada) dat in 2020 is toegevoegd.

De kust van Cádiz, unieke stranden en wetlands met een lange geschiedenis

Cadiz is een van de parels van Andalusië, een van de oudste steden van Europa.  Maar behalve de stad biedt ook de provincie een rijkdom aan natuur en historie. Dit keer bezoek ik de kust, de streek tussen Cadiz en Tarifa, de oudst bewoonde kust van Spanje. Een gebied dat al ruim voor Christus bewoond werd door Feniciërs en later door de Romeinen.

De kust van Cadiz is synoniem voor zon, zee, wind en vis. Hier kun je je onderdompelen in het intense leven in de vlekkeloos witte vissersplaatsjes die zijn gelegen aan de Atlantische oceaan. Je kunt er wandelingen maken over de goudgele stranden, de verkoelende en tegelijk zwoele oceaanwind ontmoeten en je te goed doen aan vers gevangen schaal- en schelpdiergerechten.

De zone die ik als eerste bezoek is het natuurpark Bahía de Cádiz, een vlak landschap met een oppervlakte van ruim 10.000 hectare. Het is een groot waterrijk gebied dat bestaat uit stranden, moerassen, zoutpannen, zoetwatermeren en gebieden die vollopen als het vloed is.

Het binnenstromen van de zee in de monding van de rivieren Guadalete en San Pedro, samen met het milde mediterrane klimaat, bepalen de ecologische kenmerken van dit wetland en er is een grote afwisseling van landschap: stranden, duinen en lagunes, moerassen en oeverlandschap die onderlopen.  De ligging tussen Cadiz en de Straat van Gibraltar maakt het tot een geweldig gebied om vogels te observeren die overvliegen tussen Europa en Afrika. Het is de thuisbasis van kleine sterns, stelten, kluten, de elegante flamingo en de visarend.

Zoutpannen

Zoutwinning werd al in de Fenicische tijd in deze baai gedaan. Ook de Romeinen gebruikten het zout voor het conserveren van vis en het produceren van hun garumsaus, (gefermenteerde vissaus) terwijl in de 15e eeuw de bemanning van de zeilboten het zout gebruikten voor het bewaren van voedsel op hun reizen naar Amerika.


De zoutpannenindustrie in de zogenoemde Salinas van de baai kwam echter pas veel later. Tegen het einde van de 19e eeuw was meer dan 10.000 ha moerasland veranderd in ongeveer 150 zoutpannen.

Het leven van veel van de bewoners rond de Bahía draaide rond de salinas, het zorgde voor hun levensonderhoud. Het is leuk om een wandeling over de paden te maken, je ziet de invloed van de salinas op het landschap, er zijn ook Salineras-huizen te zien.


Momenteel heeft de winning van zout plaatsgemaakt voor andere activiteiten zoals het vangen van schelpdieren en vissen langs de kust. In de wijde omgeving worden de garnalen,  schelpdieren , oesters, zeebaars, tong en dorade, gewaardeerd om hun goede kwaliteit. In deze streek zijn de garnalen tortillas, tortilla de camarones, beroemd. Dit zijn kleine platte, gefrituurde koekjes, gemaakt met kikkererwtenmeel en camarones, kleine garnaaltjes.

Stoere tonijnvissers

De fantastische stranden en het natuurpark zijn niet het enige waar de kust bekend om staat. Wie bijvoorbeeld in Spanje Barbate zegt, zegt tonijn. En wat voor tonijn! De blauwvintonijn, atún rojo salvaje, zoals het in Andalusië wordt genoemd, is waar het hier allemaal om draait.

Deze tonijn wordt voor de kust van Barbate, Tarifa, Bolonia, Zahara de los Atunes en nog enkele kustplaatsen in de maanden april, mei en juni op een duurzame manier gevangen, volgens een eeuwenoude manier die la Almadraba´heet.

La Almadraba is een ingenieuze vorm van visvangst die 3000 jaar geleden door de Feniciërs is uitgevonden. Het is een hele kunst om de netten precies zo te plaatsen waar de tonijn vanuit de Atlantische Oceaan komt en op weg gaat naar het warmere water van de Middellandse Zee om te gaan paren. De tonijn wordt door een doolhof van netten geleid totdat ze gevangen zitten in een fuik van netten en omringd zijn door vissersboten.

Als voldoende vissen zich hebben vastgezwommen, wordt het grote net omhoog gehaald en springen de vissers met veel spektakel vanaf hun boten in het water om de gigantische tonijnen binnen te halen. Dit is niet helemaal ongevaarlijk want de tonijnen zijn soms wel drie meter lang en wegen soms meer dan vijfhonderd kilo!

De vangst wordt daarna gesorteerd door ervaren Almadrabavissers. Alleen de grote vissen worden gehouden voor consumptie, de kleinere vissen worden weer in het water teruggegooid. Op deze manier wordt de visstand op peil gehouden.

Langs de hele kust van Cadiz staat de delicatesse rode tonijn die ook Almandraba wordt genoemd op de kaart. Je kunt hem gebakken, even dichtgeschroeid (tataki) of rauw (als tartar) bestellen.

Ik sluit mijn tocht af met een strandwandeling langs de blauwe oceaan met zijn bruisende branding. Bij Tarifa tekenen de contouren van het Afrikaanse vasteland zo helder af, alsof ik ze met mijn handen aan kan raken. De kuststreek van Cadiz is een van oudsher bekende smokkelgebied. Dat er heden ten dage ook nog gesmokkeld zou worden, wordt door de Guardia Civil niet geheel ontkend…

Baelo Claudio

In de duinen van het strand van Bolonia ligt een archeologische verrassing op me te wachten; Baelo Claudio. Het is een van de best bewaard gebleven Romeinse nederzettingen van Europa. Tijdens mijn rondwandeling ontdek ik een theater, drie tempels en zelfs een oude visfabriek uit de tweede eeuw voor Christus. Baelo Claudio werd ongeveer 2000 jaar geleden gesticht en was onderdeel van de provincie Hispania Baetica.

Oorspronkelijk was het een vissersplaats waar de geliefde vissaus Garum werd gemaakt. Door een aantal vloedgolven en aardbevingen is de stad die onder keizer Claudius een welvarende gemeenschap was, in verval geraakt.

Ik neem plaats op het terras van het restaurant dat direct tegenover de resten van de oude stad liggen en bestel mijn lievelingsgerecht: tartar de atun rojo. Ook de typische ortiguillas del mar, gefrituurde zeeanemoon, laat ik me uitstekend smaken.

Onder het genot van een glaasje witte wijn uit Cadiz, zie ik hoe langzaam de zon aan de horizon ondergaat en de Andalusische lucht oranje en roze kleurt. Een prachtig spektakel van kleuren dat mijn dag aan de kust van Cadiz afsluit.