Honderd kilometer per uur met vliegende catamarans in de baai van Cadiz

Deze maand werd in Cadiz de Formule 1 op het gebied van zeilen gehouden. Op 8 en 9 oktober gingen acht enorme catamarans uit verschillende landen de strijd om de titel aan. Vanaf de wandelpromenades Santa Barbara en Baluarte én het Parador van Cadiz kon je de Gran Prix van dichtbij volgen. Ook was het mogelijk om te reserveren op een schip, om het spektakel van nog dichterbij te kunnen genieten.

De bemanning van de schepen van Australië, Nieuw Zeeland, Amerika, Japan, Engeland, Frankrijk, Denemarken en Spanje reizen sinds begin dit jaar over de hele wereld. De GP ging van start in de Bermudas en werd vervolgd in Engeland, Frankrijk en naar Denemarken, waar het Spaanse schip F50 Victoria ook al omsloeg en als laatste eindige.

Dit keer was het een thuiswedstrijd voor Spanje. Maar in de baai van Cadiz stond de eerste dag weinig wind, zodat de vliegende catamarans, zoals ze genoemd worden, nauwelijks uit het water kwamen. Ze vliegen namelijk op superdunne drijvertjes zodra ze uit het water omhoog komen als ze vaart beginnen te maken. Beide dagen werden er drie wedstrijden gevaren waarbij diverse boeien moesten worden gerond. De eerste race won Australië, de tweede won Spanje maar uiteindelijk kwam koploper Australië bij de derde race opnieuw als winnaar uit de bus.

Vanaf de wal kon ik de wedstrijd goed volgen. Ook had ik een telescoop bij me, en de bemanning en handelingen van zo dichtbij zien gaf me soms het gevoel of ik zelf aan boord was. Alle bemanningsleden van de schepen zijn topzeilers waarvan de meesten een olympische onderscheiding in zeilen in kleinere klasse hebben. De bemanning bestaat uit grotendeels mannen en minimaal één vrouw.

Het is keihard werken aan boord. Je moet een hele goede conditie hebben, vliegensvlug kunnen anticiperen en reageren en ook nog eens heen en weer rennen als je schip over stag gaat.

De catamarans F50 zijn het summum op technologisch gebied. Iedere koers en mogelijkheid wordt door de verfijnde moderne techniek berekend. Ze kunnen een snelheid van 100 kilometer per uur halen. Kortom een hele sensatie om dat van dichtbij te kunnen meemaken.

Op de zondag stond er flink wat wind. Echter het was geen stabiele wind, maar met windvlagen. Toen ik met de boot van Puerto Santa Maria in de haven van Cadiz aankwam, kon ik zien hoe de acht schepen van de wal in het water werden gehesen. Ook de Spaanse koning Felipe was aanwezig. Zelf een enthousiast zeiler, sprak hij de bemanning toe, gaf ze een amicaal schouderklopje en wenste ze veel succes.

Vlak voordat de wedstrijd begon zorgde de F50 Victoria voor hilariteit. Tijdens de warming up, zeilend van de haven van Cádiz naar de baai, kwam het schip in de greep van een uitzonderlijk harde windvlaag, kwam met een van zijn drijvers in een hoge golf terecht en sloeg vervolgens om en scheurde het zeil.…

Op dit hilarische youtube filmpje kun het bekijken

Einde verhaal. Ze konden niet verder in de race, werden overeind getrokken en naar het dok gesleept. In de baai begon ondertussen de wedstrijd. Drie spannende etappes waarbij Australië, Denemarken en Japan elkaar om beurten als koplopers afwisselden. Tijdens een nek aan nek race ging onverwacht ook het schip van Great Britain om en werd uitgeschakeld.

Ook dit keer won het schip met het team uit Australia, gevolgd door Amerika. Aan de ene kant een grote desillusie dat Spanje in de thuishaven niet mee heeft kunnen doen aan de andere kant genoot het publiek volop van een zeilspektakel dat voor de eerste keer in de baai van Cadiz werd gehouden. Waarbij een eerbetoon wordt gehouden aan de Nao Victoria van Magellaan, die 500 jaar geleden als eerste de wereld rondzeilde.

Op dit moment zijn de schepen onderweg naar Australië waar de race op 17 en 18 december wordt gehouden. Op 26 en 27 maart 2022 wordt de race afgesloten in de wateren van Amerika.

Het goede nieuws is dat de planning voor 2022 al bekend is. Deze gaat in het najaar van start en dan zal ook Oostenrijk met een schip van de partij zijn. Jammer, dat er vanuit Nederland, zeilland bij uitstek, geen schip meedoet, maar wie weet zal dat er ooit van gaan komen.

Je kunt de SailGP via een speciale app volgen, en ook op YouTube worden alle etappes rechtstreeks uitgezonden.

Chillen en smullen in het zilte Chipiona

Chipiona, een plaatsje in Cádiz, is bekend om zijn prachtige lange kuststrook, waar je heerlijk kunt uitwaaien.

Maar ook om de bijzondere kathedraal die aan zee staat, aan het kasteel dat bijna met zijn fundatie in het water staat en om de corrales, de dijken aan de vloedlijn, die de romeinen maakten en nog steeds gebruikt worden voor de visvangst. En ook niet te vergeten om de afwisselende Via Verde te fietsen.

In deze streek kan de Atlantische kust worden de heerlijkste vissen en zeevruchten gevangen die je in verschillende restaurants van afwisselende sfeer en prijsklasse vers kunt bestellen. Ook staat Chipiona bekend om zijn kwekerijen waar groenten een hun specifieke smaak ontwikkelen door de Atlantische zeewind die over de landerijen blaast.

Een van de luxe voordelen die de restauranthouders in Chipiona hebben, is dat ze het hele jaar door met lokale en verse producten kunnen werken.

Zowel op de vismarkt in de haven als op de Rivera-markt voor groenten en fruit worden nog steeds traditionele veilingen gehouden. De kleuren zijn een lust voor het oog en de geuren maken je hongerig. Het is prachtig om de dozen met vers geplukte groenten en fruit in het veilinggebouw en de vers gevangen vis op de afslag in de haven te zien.

Tomaten, paprikas, druiven en aardappelen, en uit zee niet ver achter het land garnalen, inktvissen, snappers, urta’s, zeepaling, oesters en zeeanemoon …

In Chipiona vindt je een groot aantal locaties is waar je fantastisch kunt eten. Van zeer goed tot heel erg goed, voor verschillende budgetten en afhankelijk van wat je zoekt. Dit zijn mijn topaanbevelingen om uit eten te gaan in dit leuke plaatsje aan de kust van Cadiz:

Museo Moscatel

We beginnen met een glaasje muscat, de zoete wijn uit Chipiona die zijn smaak te danken heeft aan goede rijping in warm klimaat en de invloed van de Atlantische zeewind op de druiven. Je kunt het museum bekijken, de bodega bezoeken en wijn proeven of op het terras iets drinken en er een tapa bij bestellen.

In het museum is een interactief gedeelte dat je meeneemt door de tijd en laat zien hoe de romeinen zijn begonnen met het verbouwen van druiven in de streek.

Vermuteria Sin Buli

Sin Bulli betekent geen haast, en dat is precies hoe je op je gemak naar deze kleine bar moet komen. Het ligt vlak bij het kasteel in de Calle Padre Lerchundi, twee minuten lopen van de markt. Ze zeggen dat in het hoogseizoen de rij voor een drankje hier een blokje om is. Het verbaast me ook niet: er zijn zo zoveel lekkere dingen, zoals diverse soorten toasts zoals met avocado en ansjovis of met tonijn en gekarameliseerde ui of gesmolten gorgonzola, artisjokken met ham en de bekende chicharrón de Cádiz.

Het personeel is supervriendelijk. Het is het hele jaar open en het is altijd vol, ook buiten, dus je zult moeten gaan sin bulli, zonder haast.

Tot zover een aperitiefje, maar nu gaan we echt uit eten. Dit is mijn Top Vier!

Beach Club La Manuela

Op het strand van Tres Piedras ligt La Manuela. Een echte Beach Club met heerlijke sfeer. Ze bieden een kaart met veel Aziatische broodjes (sardine nigiris, top!) maar het is ook een goede plek voor een tonijntartaar (van Almadraba de Petaca Chico), garnalenomeletten en rijstgerechten.

Dit deel van de kust van Chipiona staat bekend als het Ibiza van Cádiz. Las Tres Piedras Beach is een wild zandgebied met een veelvoud aan strandbars waar je kunt genieten van livemuziek en ongelooflijke goede vibes in een ideale decoratie in Ibiza en Azie sfeer. Deze culturele mix vind je terug in de gerechten zonder dat de kok de lokale producten uit het oog te verliest.

Manu Martínez televisiepresentator én eigenaar van La Manuela, bracht ons verse rode tonijn uit Almadraba. We de Roquefort met zeekraal, eigenlijk een soort zee-asperge. Ze zijn zout en groeien in de de duinen van Chipiona. Ook proefde ik de garnalengyoza (of Japanse knoedel) en zijn beroemde Arroz Prohibido, verboden rijst met kwarteleitjes, een typisch Chinese zwarte rijst die in de oudheid werd gereserveerd aan de adel. Dus je begrijpt het, ik at als een vorstin!


Chirinquito Las Tres Piedras

Als je op een meer traditionele plek op het strand wilt lunchen, dan ga je naar Chiringuito Las Tres Piedras. Het is de typische strandbar maar met heerlijk vers eten.

Het ligt ook op het strand, maar dit keer aan de voet van de kustlijn. Tja, de naam is niet erg origineel, maar ze hebben typische verse chiringuito-gerechten zoals gebroken eieren met gebakken witvis en geroosterde paprika’s, gegrilde sardines, tonijn, paella en andere traditionele gerechten.

Sebastian Tirado, eigenaar van de zaak en schrijver is een echte zakenman. Sinds 2008 zwaait hij de scepter in zijn zaak aan zee en grilt zelf de verse sardientjes. Als je er oren voor hebt, trakteert hij je op het verhaal over Magellaan die met het schip Nao Victoria als eerste de wereld rond is gegaan. De namen van sommige gerechten zijn op deze reis gebaseerd en binnen hangt de zaak vol met krantenknipsel en modellen van schepen om de maritieme sfeer te benadrukken.

AWA Beach Club

Hoewel het er niet uitziet als een strandbar, voeg ik de AWA Beach Club op het strand van Regla aan het lijstje toe. Het is een van mijn recente favorieten en heeft spectaculaire tonijntartaar en zeebaars ceviche. Ook kun je er terecht voor specialiteiten als sushi, garnalen of kipwok en meer moderne gerechten. Daarnaast heeft het een aantal vegetarische topopties, zoals de burrata-salade met Quinoa, voor het geval je iets lichters wilt eten.

AWA Beach Club is een strandbar vlakbij de Chipiona vuurtoren, maar zoals al gezegd is het geen traditionele strandbar. De zaak is smaakvol ingericht met hout- en bloemdetails, hoewel het op het strand en op het zand ligt. Een zeer complete menukaart en uitstekende service.

Een goede plan is om te beginnen met een Spaans aperitief of een aperol buiten, lekker met je voeten in het zand en van de zonsondergang genieten, om later binnen aan tafel te schuiven.

Restaurant Los Corrales

Een traditioneel restaurant, met een overdekt terras met uitzicht op zee, versierd met netten, tuigage en roeren. Een duidelijke aanwijzingen voor hun specialiteit; zeevruchten. Eerst maak je een wandeling langs het strand van Las Canteras, waar de corrales van Chipiona zich bevinden. Genieten van de laatste zonnestralen en strijk daarna neer aan een tafel op het terras om te proosten. De zonsondergang is episch en het diner ook!

Roberto, de eigenaar, legde het menu uit dat hij voor ons had bereid, een proeverij van zijn meest originele gerechten. Ik begon met gegrilde Chipiona-pepers. Vervolgens een roerei met aardappelen en zeeanemoon. Zeeanemonen worden in Andalusië over het algemeen gefrituurd gegeten, maar vooral aan de kust van Cadiz. Het was het voedsel van veel gezinnen tijdens de naoorlogse periode. Een must op eens te proberen als je aan de kust van Cadiz vertoeft.

Even later kwam Roberto aan tafel met een klassieker; inktviskuit met kokkels gevolgd door gegrilde makreelkuit met olijfolie en gehakte ui. Vervolgens een in gevangen in Chipiona octopus en als afsluiter heerlijke gegrilde zeebaars.

Het is indrukwekkend om te zien met welke behendigheid de ober haar van de graat ontdoet. Als je ooit bij Los Corrales gaat eten, aarzel dan niet om een ​​van deze gerechten te bestellen, ze zijn allemaal even heerlijk.

Je ziet, Chipiona is een Eldorado voor smulpapen die houden van wat de zee ons biedt. Origineler en verser kun je het echt niet verzinnen!

De meeste restaurants zijn niet of moeilijk online te boeken, je zult moeten bellen (zeker in het hoogseizoen) en gewoon sin bulli ,met wat geduld, een drankje nemen voordat je aan tafel gaat.

Aracena, het witte dorp in Huelva dat diep van binnen oranje kleurt.

Als ik op mijn telefoon de foto’s van de Sierra de Aracena terugkijk, dan valt het me op dat behalve wit, er nog een kleur domineert. Natuurlijk, als je het dorp binnenkomt of hoog vanaf de weg bekijkt herken je de witte schittering van de muren van een authentiek Andalusisch wit dorp.

Maar als je verder kijkt ontdek je dat hier de tint oranje domineert. De oranje kleur op de daken als de zon ´s avonds achter de Sierra verdwijnt. Het donker oranje van de verse hammen en lomos van Bellota uit de streek. Of het oranje schijnsel op de kasteelmuren zodra de zon weer opkomt.

Maar ook de Riotinto, de rivier die de naam rood heeft gekregen maar waarvan het water donkeroranje is. Zelfs de gerechten waar regelmatig gerookte paprikapoeder in verwerkt wordt, hebben het intense karakter. En ook de grot van Aracena waar de verlichting de stalactieten en stalagmieten een sprookjesachtig effect geven.

Aracena bevindt zich in het noorden van de provincie Huelva, in de gelijknamige Sierra de Aracena, in de buurt van de Picos de Aroche. Het stadje wordt gekenmerkt door de typisch Andalusische architectuur. Met de bekende witgekalkte huizen en gebouwen die prachtig afsteken tegenover de groene landerijen en bergen die de stad omhullen.

De oorsprong van de naam Aracena verwijst mogelijk naar het Hispano-Arabisch centrum van Qtrsana of naar Aretiena, een rijke landeigenaar ten tijde van de Romeinse bezetting van deze streek.

HET KASTEEL VAN ARACENA

Allereerst klim ik door de smalle steegjes de heuvel op, naar het kasteel. De geschiedenis van de stad is nogal onduidelijk en vooral gebaseerd op de archeologische vondsten in de omgeving, die is gevuld met torens, kantelen en bogen van dit 13e-eeuwse kasteel, hoog op de berg, dat ooit waakte over deze streek.

Het kasteel werd gebouwd door de Caballeros del Hospital, een Portugese Ridderorde die een belangrijke bijdrage leverde aan de herovering van het gebied. Het kasteel is verdeeld in het Alcazaba, waar zich de Torre del Homenaje bevindt.

Vanaf het moment dat het kasteel werd verlaten tot aan 1917 werden de muren gebruikt voor de bouw van de nabijgelegen huizen Totdat deze praktijken uiteindelijk werden verboden om het culturele erfgoed te bewaren. In 1931 werd het kasteel uitgeroepen tot Nationaal Monument.

Vlakbij het kasteel bezoek ik de kerk van Nuestra Señora del Mayor Dolor, dat in Gotische-Mudejar stijl werd gebouwd tussen de 13de en 15de eeuw. Er bevindt zich de beeld van La Virgen del Mayor Dolor,de patroonheilige van Aracena.

GRUTA DE MARAVILLAS

´s Middags daal ik af naar de Gruta de las Maravillas, dat letterlijk Grot van de Wonderen betekent. Het ligt in het historische centrum van Aracena. De grot wordt omgeven door mysterie, ik heb het gevoel in een onderaards sprookjesbos te zijn terechtgekomen. Mijn gids vertelt dat de grot is ontdekt door een herder in 1886. Maar het duurde nog tot 1914 totdat de grot werd opengesteld voor publiek en het werd daarmee de eerste toeristische grot in Spanje.

De onderaardse formatie is een enorme kalkgrot die bestaat uit twaalf ondergrondse zalen en zes meren. De ronde zalen die ik tijdens mijn meer dan kilometer lange wandelroute kan bewonderen zijn:

  • Sala de las Conchas(schelpenzaal), het beginpunt van de route die wordt gekenmerkt door indrukwekkende stalagmieten.
  • Salón de los Brillantes (Diamantenzaal)
  • Salón del Gran Lago (Zaal met het grote meer)
  • Salón de la Esmeralda (Smaragdzaal)
  • Salón de la Cristalería de Dios (Gods kristalgrot), waar ik de meest prachtige formaties zie, die vanwege het hoge koper en ijzer gehalte in prachtige kleuren te bewonderen zijn.  
  • Salón de los Desnudos (Naaktenzaal), waar deze zaal zijn naam aan te danken heeft, moet je zelf eens gaan ontdekken…

NATUURPARK SIERRA DE ARACENA

Zoals eerder vermeld ligt Aracena in het zuiden van de Sierra de Aracena, die is gevuld met dehesas van kurk- en steeneiken en waar zwarte Iberische varkens rondlopen en hun dagelijkse maal van zoete eikeltjes bij elkaar scharrelen. Het zijn de beroemde zwarte Ibérico-varkens die, zodra ze het loodje hebben gelegd, de onvolprezen Jamón Ibérico leveren. Centrum van deze productie is de Pata Negra.

Het varken heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in de Spaanse keuken en cultuur. Het is het enige dier waarvan bijna alles wordt gebruikt en de Iberische ham is het meest belangrijkste product. En of een ham ook Iberische ham genoemd mag worden hangt niet alleen van het beest af maar ook van de hoeveelheid en samenstelling van het vet. Iberische ham moet aan strenge eisen voldoen en is altijd van een zeer goede kwaliteit. En zijn de varkens met eikels (bellotas) gevoed dan is de ham zelfs van uitstekende kwaliteit.


OP BEZOEK BIJ JAMONES EIRIZ IN CORTECONCEPCION

Domingo en Dolores van het familiebedrijf Eiriz, hebben me al vaak gevraagd om langs te komen, en dit keer komt het er eens van om een wandeling over hun landgoed te maken, de varkens van dichtbij te zien en de werkelijke uitleg te krijgen over verschillende hamsoorten uit de streek.

Jamon Eiriz ligt niet ver buiten Aracena en behoort tot de absolute top-leveranciers van Iberico Bellota hammen. Het bedrijf behoort tot de pioniers en bestaat al sinds 1818 waarin zij op een zeer respectvolle en traditionele manier Iberische ham en vleeswaren produceren.

We maken een wandeling door de dehesa waar de kleine zwarte varkentjes vrolijk lopen te huppelen en hun maaltje bij elkaar scharrelen. Ondertussen vertelt Domingo met passie over zijn dieren. Ibérico Bellota D.O.P is het paradepaardje onder de Spaanse hammen. De Spaanse varkentjes worden kort na hun geboorte gevoed met mais en graan voordat ze worden losgelaten in de vrije natuur.

Van september tot ongeveer maart kunnen de beestjes zich tegoed doen aan heerlijke zoete eikels in de eikenbossen. Door het vele bewegen en hun optimale voeding krijgen ze een bijzondere vetopslag in en rondom hun spiermassa’s. Tijdens hun laatste herfst mesten deze varkens zichzelf vet met de eikels van de eikenbomen waardoor hun vlees een bijzonder verfijnd aroma krijgt, met een uitzonderlijk hoog percentage meervoudig onverzadigde vetzuren.

Zo krijgt de Ibérico bellota ham een zachte textuur en is daardoor veel smaakvoller dan bijvoorbeeld de Ibérico Cebo of de Serranoham. De Eíriz hammen zijn allemaal gecertificeerd en voldoende aan de strikte regelgeving van de D.O.P (Denominacion de Origen Protegida)

Terwijl de varkentjes knorrend rondrennen, leer ik dat ham dat komt van de achterpoot een Jamon heet en een ham van de voorpoot een Paleta. De Aracena regio is waar de absoluut beste kwaliteit Iberico hammen vandaan komen, zeg maar de Grand cru voor Iberico.

De varkens bij Eiriz worden na 18 maanden geslacht. Er loopt gemiddeld maar één varken op één hectare dus dat zegt al heel veel. De hammen worden natuurlijk gedroogd, er wordt alleen gebruik gemaakt van zeezout en later de droging in de open lucht. De ham moet ruim drie jaar in de open lucht drogen en wordt dan officieel gecertificeerd. Wanneer een ham 100% Iberico is of niet kun je zien in onderstaande foto. 

Het immense domein van Eiriz in het dorpje Corteconcepción ligt 2 km van de rivier de Odiel en ligt op 572 meter boven de zeespiegel. Corteconcepción profiteert van een microklimaat waar de winden van de Atlantische Oceaan voor de fraaie ziltheid zorgen terwijl op hetzelfde moment er een Mediterranen klimaat heerst

Domingo benadrukt nog eens: ´ We gebruiken alleen zeezout en elk stuk ham droogt van nature in de frisse lucht en wordt zo gerijpt. We werken op de klassieke manier zoals men dat ook 200 jaar geleden deed. Het vlees is verder onbewerkt en dus puur natuur.´

Als we de hallen binnenkomen waar de hammen hangen te drogen, komt de zoete geur me al tegemoet. En als ik rondkijk, besef ik dat hier voor een vermogen hangt. Maar dat is ook niet vreemd als je weet wat een werk er aan vooraf gaat voordat je een plakje van deze goddelijke jamon in je mond kan stoppen.

Na de rondleiding komt het smakelijkste deel van het bezoek: een proeverij! Wijn proeven en olijfolie proeven heb ik onder de knie, maar er gaat een wereld voor me open wanneer ik leer hoe je ham moet proeven. Je houdt de plakjes bijvoorbeeld tegen het licht en warmt ze ietsje op op de bovenkant van je hand voordat je proeft. Ik kan je verzekeren dat het smullen is!

De proeverij wordt vergezeld met een droge witte wijn van het Condado de Huelva en een zoete Montilla Moriles. Natuurlijk ga ik niet met lege handen naar huis. Met een stevige lomo en een pakje jamon iberico in mijn tas neem ik afscheid en beloof in het najaar nog eens terug te komen.

UIT ETEN IN ARACENA

De gerechten in dit gebied worden bereid met streekproducten en uiteraard staat het vlees en de jamon en lomo de Bellota op de menukaart. Verder veel gerechten van hert en everzwijn, verschillende soorten paddenstoelen, waaronder de gurumelo en smakelijke groenten als artisjok, piquillopepers, tuinbonen en enorme tomaten.

Dit zijn mijn favoriete restaurants en gerechten in het stadje Aracena, die ik tijdens de trip gegeten heb:

Hotel Barcelo Aracena

Sopa de tomate y hierbabuena guarnecida con jamon, huevo y pan

Carrilleras a la cerveza serrana

Restaurante Montecruz

Pimiento del piquillo relleno de jabalí y gurumelos

Jamon de ciervo asado al horno con piña caramelizada

Restaurante Jesus Carillon

Carpaccio de presa bellota a la sal

Revuelto de alcachofas y boletus

HOE KOM JE IN ARACENA?

Om met de auto van Sevilla naar Aracena te rijden (90 km) begint je route op de A-66 waarna je afslag 782neemt en vervolgens je route vervolgt over de N-433.

Je kunt vanaf Sevilla’s Plaza de Armas ook de bus pakken naar Aracena. De busmaatschappij Damas verzorgt twee/drie dagelijkse diensten (één op zondag) tussen Sevilla en Aracena.

(Met dank aan Turismo Andaluz, Junta de Andalucia die deze reis mogelijk maakte)

De populairste bestemmingen van heel Spanje

Nu reizen weer toegankelijker wordt en vaccinatiecampagnes op gang zijn, staat een reis naar Spanje bij velen weer op de verlanglijst. Als je er al lang naar verlangt om de meesterwerken van Gaudí in Barcelona te zien, een dag met het gezin in een pretpark te beleven of het beroemde Alhambra te bezoeken, dan is het wachten voorbij.


Bezienswaardigheden in Spanje zijn grotendeels weer open en daarom heeft Musement, het digitale boekingsplatform voor reisactiviteiten over de hele wereld, een kaart ontwikkeld met de populairste monumenten en attracties in elke Spaanse provincie.


Om de 52 attracties op de kaart te selecteren (één voor elke provincie en autonome stad), kwamen meer dan 4.500 bezienswaardigheden in het hele land in aanmerking en werd voor elk van hen het aantal beoordelingen op Google geanalyseerd. De bezienswaardigheden met het hoogste aantal beoordelingen werd beschouwd als de populairste in de provincie.

De kaart belicht het enorme en gevarieerde culturele, natuurlijke en vrijetijdsaanbod in Spanje. In het hele land zijn er ontelbare bezienswaardigheden, van architecturale monumenten tot kastelen en historische ruïnes, en laten we de pretparken, stadsparken en stranden niet vergeten; er is voor elk wat wils.


Voor reizigers die de drukte liever vermijden, zijn nationale parken zoals de Sil Canyon (Ourense), het Ordesa en Monte Perdido Nationaal Park (Huesca), of het Natuurpark Montaña Palentina (Palencia) ideale opties.
Een van de populairste toeristische attracties is de Sagrada Família (Barcelona), die meer dan 155.000 beoordelingen op Google heeft. Maar dit is niet de enige religieuze tempel die zijn stempel op de kaart heeft
gezet. Ook de kathedraal van Santiago de Compostella (La Coruña), de kathedraal van Burgos (Burgos), de Heilige Grot van Covadonga (Asturië) en de basiliek El Pilar (Zaragoza) veroveren de harten.


Pleinen en openbare parken, een ontmoetingsplaats voor zowel de plaatselijke bevolking als de toeristen, zijn vaak de meest emblematische plaatsen, niet alleen van hun respectievelijke steden, maar ook van hun provincies. Dit is het geval met het Plaza de España (Sevilla), het Plaza Mayor (Salamanca), het Plaza del Torico
(Teruel), het Parque del Retiro (Madrid) of de Alameda de Cervantes (Soria).

Op de kaart van Musement staan ook architectonische juweeltjes van belang, zoals de Casas Colgadas (Cuenca) of de Hórreos de Combarro (Pontevedra), maar ook oude ruïnes, zoals de Romeinse theaters van Mérida (Badajoz) en Cartagena (Murcia).
Bewonder de grote werken van het surrealisme in het Teatre-Museu Dalí (Gerona), ontdek het oude huis van de katholieke monarchen in het Alcázar de los Reyes Cristianos (Córdoba) of reis naar het verleden en bezoek de Romeinse Muren van Lugo
(Lugo). Dit zijn slechts enkele van de fantastische schatten in Spanje waarvan je kunt genieten.

Over Musement
Musement is het digitale platform waarmee je meer dan 55.000 reisactiviteiten kunt boeken in meer dan 140 landen over de hele wereld. De service is onderdeel van TUI en is in het leven geroepen om reizigers te helpen activiteiten te ontdekken en te boeken, waar ze ook gaan, met als doel hun reizen te verrijken: van museumbezoeken tot stadstours, eet- en wijnproeverijen, sportevenementen, wellnessactiviteiten, enz.

Het digitale boekingsplatform is nu beschikbaar in negen talen: Engels, Italiaans, Frans, Spaans, Duits, Portugees, Russisch, Nederlands en Pools, en binnenkort zullen Scandinavische talen worden
toegevoegd.

(Met dank aan Linda Verjans van Musement)

Over kaas, wijn en vallende sterren tussen Zamora en Valladolid.

Zamora ligt in het noordwesten van Spanje vlakbij de Portugese grens, aan de rivier de Duero en is het middelpunt van de Via Ruta de Plata.

Zij wordt wel de stad van de romaanse bouwkunst genoemd vanwege de vele bouwwerken uit de romaanse periode en de archeologische overblijfselen uit de tijd van de Romeinse overheersing. Je vindt er maar liefst 24 kerken, een kathedraal, een kasteel, twee paleizen, oude stadsmuren, authentieke huizen en een romaanse brug, daterend uit de tiende tot de dertiende eeuw. Daarmee is Zamora de stad met het hoogste aantal romaanse bouwkunst van Europa.

Zamora is ontstaan aan de noordoever van de rivier de Duero, een van de langste rivieren van het Iberisch schiereiland met 897 kilometer. De rivier stroomt in Spanje door een droog gebied en voert veel water af uit het noordelijk gelegen Cantabrisch gebergte. De bekendste en oudste oeververbinding is de Puente de Piedra, ook wel de Puente Nuevo (nieuwe brug) genoemd, die dateert uit de dertiende eeuw en al honderden jaren onderdeel is van de Via de la Plata, de oude Romeinse handelsroute van Sevilla naar Asturias, waar deze weg in Astorga aansluit op de Camino de Santiago.

Er zijn resten gevonden van een veel oudere brug die nog intact was toen de nieuwe brug werd gebouwd, maar het is ook mogelijk dat deze oude brug in de tiende eeuw opzettelijk is vernietigd door de Asturianen om zich de Moren makkelijker van het lijf te houden en Zamora het dus driehonderd jaar zonder vaste oeververbinding heeft moeten stellen.

Voor Zamora moet je minimaal een dag uittrekken en natuurlijk de tijd nemen om op een terrasje te genieten van een kaasplankje met kaas uit de streek, queso zamoreño, waar Zamora ook bekend om staat. Kaaskop als ik ben, wil ik daar wel meer over weten en daarom ga ik iets buiten de stad op bezoek bij Teodolindo en zijn zonen die generatie na generatie een kleinschalig kaasfabriekje in stand houden en een museum hebben ingericht.

In het museum Chillon legt Pablo, de zoon van Teodolindo, uit hoe zijn overgrootvader ooit begonnen is met de kaasproductie van schapenmelk. Aan de hand van oude gebruiksvoorwerpen, foto’s en wat korte video’s krijg je een goede indruk hoe de ontwikkeling in de loop der jaren is ontstaan. Het fabriekje zorgt inmiddels voor rond de duizend kazen per dag die allemaal met de hand worden ingesmeerd met olijfolie en vervolgens een rijpingsproces doorstaan of worden bestrooid met gerookte paprikapoeder, kruiden of as.

Na het bezoek aan het museum wacht ons een kaasproeverij. Vergezeld met een lekker glas rode Toro wijn. Ik ben gek op kaas en ga dan ook de deur uit met een heerlijk assortiment in mijn tas om later thuis nog eens lekker na te genieten.

Het glas Toro smaakt zo lekker dat ik besluit het stadje, waar de wijn naar genoemd is, op enkele kilometers van Zamora nog eens te bezoeken. Eigenlijk bestaat het enkel uit twee lange straten met bodega’s met mijn favoriete Toro D.O. die uitkomen op de prachtige Colegiata die je kunt bezoeken.

Eenmaal de smaak te pakken besluiten we door te rijden naar de Rueda streek. Deze witte wijn is mijn favoriet tijdens de zomer. Ik heb al heel lang een uitnodiging staan om een bodega te bezoeken die midden in het centrum van Tordesillas ligt en waar de jonge Helena en Reyes met hun vader Quintin de scepter zwaaien; bodega Muelas.

Overigens is Tordesillas in de geschiedenisboeken wereldbekend om een verdrag dat daar lang geleden gesloten is. Het verdrag van Tordesillas dat in 1494 tot stand kwam. Via dit verdrag verdeelde paus Alexander de zesde, in opdracht van de Spaanse koning, de overzeese wereld tussen Spanje en Portugal.

Wat ik niet verwacht bij mijn bezoek aan de bodega die midden in de stad ligt, dat deze ondergronds is en dat de verschillende zalen verbonden zijn door onderaardse gangen. Het heeft iets mystieks; brandende kaarsen, de geur van aarde en overal gestapelde flessen die schitteren in het flakkerende kaarslicht.

Als we via een eeuwenoude trap weer boven komen, schenkt vinoloog Helena vier glaasjes wijn in. Wat is het moeilijk kiezen! De wijnen die we proeven, zijn allemaal even heerlijk en ik wil natuurlijk wel een aantal flessen mee naar huis nemen.

Ondertussen laat Reyes weten dat ze ook zilversmid is. Ze maakt sierraden die gerelateerd zijn aan wijn en druiven. Als de laden van een klein houten ladekastje opengaan, smelt ik… Kan ik de ring met vijf druiven van esmeralda steen weerstaan?

Niet ver van Tordesillas ligt midden tussen de lavendelvelden sterrenwacht Cielo y Tiedra , aan de rand van het plaatsje Tiedra. Ook daar ben ik ooit uitgenodigd, dus nu ik toch in de buurt ben, wil ik er graag een kijkje nemen om de beloofde sterren te kunnen aanraken. Het is een superstrak gebouw midden in de paarse velden dat gebruikt wordt voor astronomisch onderzoek.

We worden ontvangen door directeur Sergio die ons meeneemt naar het planetarium. Een bevlogen astrofysicus vertelt ons dat we geluk hebben, want vanavond staat de planeet Jupiter in rechte lijn met Saturnus en deze bijzondere gebeurtenis gaan we, zodra het donker is, beleven.

De avond valt en de lavendelvelden geuren. Als de zon ondergaat, nemen we plaats in de tuin voor een tapas diner met streekproducten die vergezeld worden door goddelijke Toro en Rueda wijnen. Langzaam wordt het donker en verschijnen de eerste sterren boven ons.

Dat is het moment aangebroken. Astronoom David neemt ons mee naar een open ruimte waar een enorme telescoop staat opgesteld. Via zijn telefoon laat hij de telescoop van richting veranderen en op de maan instellen. Ik observeer de maan en ook de kraters zie ik heel duidelijk. Even later is Saturnus aan de beurt waarvan ik duidelijk de ringen kan zien en dan het hoogtepunt; de observatie van Jupiter. Als je stilstaat bij het enorme Universum, wat voel je je dan opeens nietig…

Het is bijna middernacht en het bezoek wordt afgesloten op een plek in de open lucht met een soort stenen bedden. Daar turen we het heelal af en zien we twee keer een vallende ster, het is immers een week na de Perseïden en dan vallen er best nog wat te zien.

Het is ruim over middernacht. Over een donker landweggetje rijden we terug naar het hotel. Stil en onder de indruk. Bewust van onze nietigheid en in brede beroering over de fascinerende dag in een schitterend gebied. Waar heden en verleden samenkomen en de toekomst zelfs met een telescoop niet te voorspellen is.

Praktische informatie

Zamora ligt op 45 autominuten vanaf Salamanca en is een kleine drie uur rijden vanaf Madrid.

Ik raad je aan om een hele dag uit te trekken voor je bezoek aan de stad Zamora en een andere dag het bezoek aan kaasfabriek Chillon, Bodega Muelas én de sterrenwacht in Tiedra met elkaar te combineren.

Wat mag je niet missen in de regio Extremadura

De regio Extremadura kent twee provincies, die van Badajoz en Cáceres. Het is een gebied met vele duizenden jaren geschiedenis, met veel romaanse bouwwerken, hunebedden, grotschilderingen en afgoden die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven.

Het is een regio ten zuidwesten van Spanje, met een warm tot gematigd klimaat waar tomaten, paprika’s, tabak en druiven worden verbouwd, waarvan heerlijke wijnen worden gemaakt.

De Romeinen vestigden zich hier en legden wegen aan. Rijke steden met circussen, markten en openbare gebouwen. Merida werd bijvoorbeeld een levendige, cultureel rijke stad.

Veel Spaanse avonturiers die met schepen naar Amerika kwamen, waren afkomstig uit Extremadura. Bijvoorbeeld, Hernán Cortés, Francisco Pizarro en Pedro de Valdivia.

Extremadura heeft een eeuwenlange geschiedenis, een erfenis van honderden, zeg maar duizenden jaren. Vooral de romaanse stad Merida is erg bekend. De romaanse ruïnes bevinden zich op de Plaza Margarita Xirgu en geven een duidelijke kijk op de manier van leven in die tijd. De stad Merida is Werelderfgoed en één van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in Spanje.

De Romeinse ruïnes bevinden zich binnen de muren van de stad: er is een theater, het huis van het amfitheater en het amfitheater, een circus en een basiliek. Je vindt er het Aquaduct of Miracles, de Pórtico del fro, de Boog van Trajanus, het Huis van Mitreo en de Tempel van Diana. Buiten de muren is er nog een aquaduct, dat van San Lázaro, een brug over de rivier de Guadiana en de warmwaterbronnen van Alange , 18 kilometer vanaf Mérida.

In de zomer worden er, tijdens het festival, in het amfitheater klassieke toneelstukken opgevoerd

We laten de Romeinse tijd achter ons en komen terecht in de Moorse periode met het Alcazaba, de residentie van de koningen in Badajoz. Het Alcazaba dateert uit de Almohaden-periode. 

Het Alcazaba is een fort dat ook de grens met Portugal controleerde, het is erg groot en indrukwekkend. Het heeft vier deuren en je kunt er via elk van deze naar binnen. Er zijn ook torens, waarvan de achthoekige Torre de Espantaperro opvallend is. Binnen in het paleis van de graven van Roca bevindt zich een patio die tegenwoordig dienst doet als het provinciaal archeologisch museum. Daarnaast kun je de toren van Santa María, de toren van het bisschoppelijk paleis en de tuinen bezoeken. Het panoramisch uitzicht vanaf muur van La Alcazaba is geweldig. De toegang is gratis. Het is gelegen aan de Cerro de la Muela.

Een van de highlight van Cáceres is het koninklijk klooster van Guadalupe. De kloosterkerk heeft drie versies gehad en de huidige is in gotische stijl. Het heeft mooie interieurs en de musea zijn ook de moeite waard: de ene met borduurwerk, de andere met schilderijen en beeldhouwen en nog een andere is met miniatuurboekjes. Het klooster is geopend van 9 tot 3 uur. Het tarief is 5 euro.

Een ander interessant klooster is de Koninklijk klooster van Yuste, een indrukwekkend kloostercomplex waarin Carlos V zijn laatste dagen doorbracht. Het klooster maakt deel uit van het Nationaal Erfgoed van Spanje. In de winter is het geopend van dinsdag tot en met zondag van 10 uur tot 6 uur en in de zomer van 10 uur tot 8 uur. De entree kost 7 euro.

Wat betreft natuurlijke landschappen, dan mag je het Nationaal park Monfragüe niet overslaan. Ideaal voor liefhebbers van flora en voor vogelaars. Het bevindt zich in de driehoek die wordt gevormd door Plasencia, Navalmoral de la Mata en Trujillo. De rivier de Taag loopt er doorheen en UNESCO heeft het park uitgeroepen Biosfeerreservaat.

Tussen de bergketens vindt je stuwmeren, beekjes, rotsen, bossen en struiken die de ideale habitat zijn voor een gevarieerde en rijke flora en fauna en allerlei soorten vogels zoals, zwarte ooievaars, gieren en adelaars.

In het park bevindt zich het kasteel van Monfragüe, destijds bewoond door de Arabische prinses Noeima. Volgens de legende werd ze verliefd op een christen en om die reden werd ze gestraft en omgebracht.

Met deze korte lijst van wat je kunt zien Extremadura schieten ik zeker tekort. En omdat Extremadura een hele grote regio is, is het onmogelijk om alles te zien, zeker als je maar een paar dagen de tijd hebt. In ieder geval mag je de steden Mérida, Badajoz en Cáceres niet missen. Hou er wel rekening mee dat het in de zomer heel heet kan zijn en in de winter extreem koud.

De route Via de la Plata loopt dwars door Extremadura. Vanaf Sevilla richting Salamanca kom je langs Merida en Caceres. Bekijk voor meer informatie ook dit artikel .

In de Spaanse zevende hemel

Spanje is één van de beste plaatsen in Europa om de sterrenhemel te bewonderen.

Observeer de sterren eens vanaf uitkijkpunten of observatorio in adembenemende natuurgebieden. In het Nationaal Park Monfragüe in Extremadura bijvoorbeeld kun je naar de sterren kijken terwijl je op je eigen tempo tussen de steeneiken wandelt.

In de diverse observatoria leer je alles over de geheimen van de hemel op de schitterendste plekken in Spanje.

Zelf heb ik via telescopen het Universum mogen bekijken op de volgende plaatsen:

La Palma, Canarische eilanden

Het eiland La Palma is een van de beste locaties ter wereld om sterren te kijken. Omdat er bijna geen lichtvervuiling is en vanwege de klimaat- en weersomstandigheden werd het eiland het allereerste sterrenreservaat van Spanje.

De titel sterrenreservaat wordt toegekend aan beschermde gebieden waar een heldere hemel onderdeel is van het natuurlijke erfgoed. Het observatorium Roque de los Muchachos zorgt voor een bijzondere ervaring. Wanneer de avond valt, ontstaat er een wolkenveld boven het eiland. De bergtoppen steken er dan bovenuit wat je het gevoel geef dat je in de wolken bent.

Calar Alto, Almeria

In het natuurgebied Sierra de Filabres ligt het observatorium Calar Alto. De Spaans-Duitse Sterrenwacht, genesteld onder een bevoorrechte hemel, ligt op een hoogvlakte van 2168 m boven de zeespiegel en is de belangrijkste sterrenwacht van het Europese continent. Het bestaat iets meer dan veertig jaar en heeft flink bijgedragen tot de ontwikkeling van de astronomie in Spanje.

Ik had het voorrecht om de hemel te bestuderen met een professionele gids, die een enorme telescoop had meegenomen om het melkwegstelsel dichtbij te halen. De volgende morgen bezocht ik het centrum, en ging ik binnen in de enorme koepels met telescopen van wel meer dan 45 meter hoog.

Altiplano de Granada

Afgelopen voorjaar was ik op persreis in de Altiplano ten noorden van de stad Granada. Ook zo een schoon en rustig gebied, ideaal voor astro ervaringen. De Altiplano valt binnen het gebied dat in 2020 door Unesco is uitgeroepen tot Geoparque.  Dit gebied heeft een van de schoonste luchten van Europa, dus het is perfect om, zodra de avond valt, de sterrenhemel te observeren bij Observatorio de la Sagra.

Ik kreeg de kans om een ​​sterrenworkshop te doen. Die nacht heb ik verschillende astronomische objecten kunnen observeren, zoals planeten, nevels of zelfs het melkwegstelsel.

La Gomera, Canarische eilanden

Toen ik in de jaren negentig en begin 2000 op La Gomera woonde ging ik in de zomer regelmatig naar het hoogste punt van het Nationaal Park Garajonay met een hoogte van 1489 meter. Ook daar keek je vanaf dat punt neer op het wolkendek en kon je in alle rust de sterren bestuderen.

Op heldere dagen lukte dat zelfs heel goed vanaf mijn eigen finca. De lucht was daar zo helder, dat ik regelmatig vanaf mijn terras satellieten voorbij zag komen.

Sierra de Gredos, Avila

Toen ik een nacht in de oudste Parador van Spanje mocht logeren, kon ik mijn eerste Starlight Experience beleven.  Op een kleine 500 meter van de Parador is een prima plek om naar de sterren te kijken.

Het Parador ligt midden in natuurpark Sierra de Gredos en op een hoogte van 2000 meter. Liggend op houten dekstoelen en onder een warme deken zorgt een professionele gids van Fundacion Starlight voor een onvergetelijke en sprookjesachtige avond.

Ik pluk de sterren in de zevende hemel

In de greep van het Universum ben ik op zoek gegaan naar meer mooie plekken in Spanje om me te laten meenemen naar de overweldigende immensiteit van een hemel vol sterren en de nachtelijke schoonheid van een magische omgeving. Met een telescoop en hemelkaart probeer ik de sterrenbeelden, de planeten en de satellieten te benoemen. Het lijkt wel of er steeds meer bijkomen…

Op mijn verlanglijstje staan vier nieuwe observatorio om te gaan bezoeken:

Sierra Nevada, Granada

Midden in Spanjes grootste Nationaal Park, Sierra Nevada en op de een na hoogte berg van Spanje Pico Veleta met 2896 meter werd in 1978 de sterrenwacht bebouwd. Het is een enorm complex met gigantische telescopen en ook een radiotelescoop. Deze sterrenwacht is in de winter nauwelijks te bereiken, in verband met behoorlijke sneeuwval.

Cazorla, Jaen

In 2009 opende in natuurpark Sierra Cazorla Centro Astronomico Fresnedilla. Sierra Cazorla is zo een schoon gebied dat het de longen van Spanje wordt genoemd. Hier vind je in de hele wijde omtrek geen luchtverontreiniging, enkel pure zuurstof. Vanuit vijf meter hoge koepels kun je via telescopen de sterren bestuderen. Het is overigens ook een geschikte plek voor wandeltoerisme.

Monfragüe, Caceres

Binnen de driehoek gevormd door Madrid, Sevilla en Lissabon ligt Extremadura: een regio vol valleien, bergketens, vlakten en rivieren, beschouwd als één van de laatste ongerepte natuurparadijzen van Zuid-Europa en een van de laatst onaangetaste wildernissen van Europa

Het Monfragüe, dat op Unesco ’s werelderfgoedlijst te vinden is, staat bekend als ultieme sterrenkijkbestemming vanwege de uitzonderlijke nachtelijke hemels. Voor enkel drie euro kun je al een Starlite ervaring meemaken bij het Observatorio Astronomico de Monfragüe.

Tiedra, Zamora

Deze sterrenwacht bevindt zich in superstrak en modern gebouw in the middle of nowhere tussen de wijn- en graanvelden van Tiedra, het oude Castilië. Binnen kun je het planetarium bezoeken en buiten de sterrenhemel bewonderen. De planeten en sterren worden zo dichtbij gehaald dat het lijkt of je ze met je handen kunt aanraken.

In de zomer kun je tussen je bezoek aan het planetarium en de astro-beleving dineren onder de sterrenhemel. Raadpleeg voor alle activiteiten even de website. Ik augustus van dit jaar tijdens de Perseïden, ga ik het allemaal meemaken en ik vertel je er over later dit jaar. Het Astronomisch centrum heeft ook het Certificado Starlight de Parque Estelar.

Vallende sterren of Meteoren?

Wist je eigenlijk dat er elk moment vallende sterren zijn? Normaal zien we ze niet, maar ze vallen constant, en dit is iets dat je pas beseft als je in totale duisternis naar de lucht kijkt. Overigens worden ze geen vallende sterren genoemd, maar meteoren. Die vallen niet echt naar beneden, maar het is het lichteffect dat je ziet wanneer een klein ruimtesteentje de dampkring binnendringt.

Een grappig weetje is dat vallende sterren in het Spaans Lagrimas de San Lorenzo heten.

Bij het bestuderen van het heelal vliegen de uren voorbij en geniet ik intens van een fascinerende wereld. Regelmatig zie ik een vallende ster en zou ik een wens willen doen, maar vaak kan ik geen woorden vinden. Turend naar het heelal, de sterren bijna aanrakend, bekruipt me soms het gevoel dat er geen andere plek op de wereld is waar ik liever zou willen zijn.

Hou er bij een bezoek van een astronomisch centrum of observatorio rekening mee dat het op flinke hoogte ´s nachts erg koud kan zijn. Zelfs zomers!

Voor hemelse ervaringen in Andalusië, kun je een kijkje nemen bij Astro Andalus

Drie Spaanse chef-koks aan het werk, een ode aan de essentiële smaak van eerlijke producten

De horeca in Spanje heeft het al anderhalf jaar zwaar te verduren. De steeds wisselende normen met betrekking tot openingstijden in verband met covidrestricties maakt dat het water bij velen tot aan de mond staat.

Ik sprak drie met vuur gepassioneerde chef-koks die hun best doen steeds weer oplossingen te vinden om minstens hun vaste lasten te kunnen dekken. Door aan traditionele Andalusische gerechten een moderne wending te geven, zonder de klassieke kleuren, smaken en ingrediënten te verloochenen, is er een volledig nieuwe keuken ontstaan die cocina de autor genoemd wordt. Gerechten die het temperament en de passie van Andalusië uitstralen.

De chef-koks gaan uit van de allerbeste ingrediënten en producten van het seizoen en geven een eigentijdse en persoonlijke touch aan hun gerechten. Frisse smaken, versheid en geurige aroma’s vormen de basis voor verrassende menu’s.

Verse producten en traditionele ingrediënten

Een fascinerende keuken in de regio waar de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan samenvloeien, is het resultaat van een mix van culturen gekruid met authentieke gewoonten, geuren en smaken.

Zoals Picasso met een paar streken van het penseel een schilderij neerzet, zet de Mediterrane kok heel kundig, met niet meer dan een paar kenmerkende ingrediënten, de meest typische Andalusische smaken op tafel waarbij traditie zich vermengt met de moderne tijd.

De koks hebben stilzwijgende stelregels waarbij ze je smaakpapillen een reis door de seizoenen laten maken. Gerechten die zijn geïnspireerd door een bepaalde streek aan zee, op het platteland of in de bergen. De moderne keuken is creatief maar blijft trouw aan de herkomst van haar ingrediënten. Ze laat je op basis van oude tradities, die steeds worden aangepast, de schoonheid van eenvoud ontdekken.

Carlos Javier Moma, chef-kok van Restaurant El Marmita in Macael (Almeria)

Precies dat gevoel is wat Carlos Javier Moma wil uitstralen; een mix van oude Andalusische culturen verwerkt in gerechten van superieure kwaliteit. Carlos Javier, geboren en getogen in het marmerplaatsje Macael, heeft samen met twee vrienden zijn droom verwezenlijkt. In het moderne restaurant worden de, met smaak bedachte creaties opgediend op schitterende borden en schalen van marmer uit de groeve waar het dorp bekend om staat.

Als Carlos Javier zelf het nagerecht met verse vruchten serveert, komt hij even bij me zitten. Hij vertelt over zijn eerste smaakervaringen als kleine jongen. Over de cortijo, waar de hele familie tijdens de weekeinden bij elkaar kwam en waar zijn grote inspiratiebronnen; zijn oom die banketbakker was, en zijn tantes altijd wel bezig waren met het bereiden van eten.

Carlos Javiers grote wens is om ooit een Andalusisch restaurant in Honduras te openen, het geboorteland van zijn vrouw, die samen met hem in de keuken werkt.

Javier Abascal, chef-kok van Restaurant Lalola in Sevilla stad.

Ook chef-kok Javier Abascal heeft zijn eigen idee over het runnen van een eigentijds restaurant. Met zijn ruime ervaring in de horeca en met het vinden van de perfecte locatie Lalola restaurant in Sevilla voor zijn innovatieve concept was zijn keuze snel gemaakt.

Ik mag de keuken in en kijk mee over de schouder van Javier die vol passie aan het werk is met branders en glazen schalen. Zijn inspiratiebron is de bekende kok Andoni Aduriz die hij bewonderd om zijn creativiteit en bescheidenheid. Overigens is Javier ook erg bescheiden. Als ik hem vraag of hij een toekomstdroom heeft, antwoord hij dat het belangrijkste voor hem is dat hij kan blijven koken en dat zijn gasten niet alleen hem waarderen, maar zijn hele team.

De kaart van Lalola bestaat uit verrassende shared dining gerechten. Je kunt ervoor kiezen losse gerechtjes te bestellen of een selectie die de chef voor je kiest. Javiers specialiteit is koken met orgaanvlees.

Voor mijn neus worden creaties met nieren, lever, hersenen, pens en varkenspootjes geserveerd. Het is even slikken, maar de gerechten zijn zo mooi opgemaakt en ruiken zo lekker, je kunt zien dat er met hart en nieren aan gewerkt is, dus besluit ik mijn tanden erin te zetten.

Yolanda Garcia, chef-kok van het restaurant in Posada el Candil in Seron (Almeria)

Een heel andere smaakervaring had ik iets buiten het plaatsje Seron in Almeria. Als ik aan kom lopen, zit ervaren chef-kok Yolanda Garcia op haar knieën in de moestuin van Posada El Candil. Een grote rieten mand met verse kruiden en bloemen staat naast haar.

Haar keuken staat bekend om creaties met oude vergeten groenten, verse kruiden en wilde bloemen. Yolanda´s passie is het platteland waar alle groenten, kruiden en bloemen die in haar keuken gebruikt worden, in de omgeving zijn gekweekt en daarmee wil ze de authenticiteit van de Andalusische keuken waarborgen.

Ze werkt met de term gastroconciencia (bewuste gastronomie) en zingt daarbij een ode aan de essentiële smaak van eerlijke producten en plaatselijke veeboeren, vissers en landbouwers.  Verse producten zijn erg belangrijk voor haar. Dit betekent dat de kaart iedere keer aangepast wordt aan het seizoen. Ook staan er diverse gerechten met tarwe op de kaart, zoals migas, van traditionele recepten die zijn doorgeven van moeder op dochter. Almeria is bovendien dé groentetuin van Spanje, dus hoe vers en zongerijpt wil je je gerechten hebben?

Als ik na het verwennen van mijn smaakpapillen op het punt sta te vertrekken, komt Yolanda nog even aan tafel en geeft mij een mandje met stukken zelfgemaakte esparto-chocola met zeezout tussen gedroogde zonnebloemen. Dankbaar neem ik het aan, want ik ben gek op chocola!

Innovatie

Wie bij een Spaans restaurant nog denkt aan dames in gestipte jurken en posters van stieren aan de muur, die heeft het mis. De Spaanse horeca is al lang gemoderniseerd en heeft inmiddels een heel ander imago. Kom je in een goed restaurant in Andalusië, dan voel je daar direct de eigentijdse, gastronomische atmosfeer.

2021 en de hoop van Spanje

Het jaar 2021 startte met veel illusie dat in het nieuwe jaar alles anders zou zijn, dat we het nare coronajaar achter ons konden laten en dat het toerisme weer op gang zou komen. Helaas ging het allemaal nog niet zo vlot…

Motivatie en wil was er wel, ondanks de restricties en hoge besmettingsgraad. Dus er werd door instanties en bedrijven flink aan de weg getimmerd om duurzame bestemmingen te promoten. Webinars, workshops en online cursussen rezen als paddenstoelen uit de grond. Wilde ik op de hoogte blijven, dan moest ik wel meedoen.

Resintoniza Andalucia, Forum in Jaen

Zo was ik in april een van de deelnemers van het Forum Resintoniza in Jaen dat was georganiseerd door Turismo Andaluz. Het eerste Forum na lange tijd! Naast netwerkbijeenkomsten waren er sprekers die de reisagenten en andere bedrijven gerelateerd aan toerisme een hart onder de riem staken door positiviteit uit te stralen, en aan te moedigen om vooruit te kijken en niet stil te blijven zitten.

Famtrip Altiplano Granada

Aansluitend op het Forum was ik uitgenodigd voor een trip naar de Altiplano van Granada. Een indrukwekkend gebied ten noorden van de stad Granada, dat nieuw voor me was en vorig jaar is uitgeroepen tot Geopark. Men noemt het Het Cappadocië van Spanje. Je kunt er meer over lezen in mijn blog.

Ruta Via de la Plata

Ook werd ik gevraagd om mee te werken aan een Webinar voor de stichting Ruta Via de la Plata, ook bekend (overigens ten onrechte) als Zilverroute. Deze Webinar werd uitgezonden door het Spaans Verkeersbureau in Den Haag en is terug te zien op YouTube.

Vakantiebeurs Fitur 2021

Toen werd het mei en vond in Madrid voor het eerst sinds een jaar weer een internationale toeristenbeurs plaats waar je fysiek aanwezig kon zijn. Met een negatieve coronatest in mijn telefoon ontmoete ik na lange tijd weer collega’s, reisorganisaties, afvaardigingen van gemeentes en juntas uit heel Spanje.

Iedereen was het er over eens: Fitur 2021 was anders. Maar Fitur 2021 gaf ook energie. Juist omdat iedereen elkaar weer ontmoete. Er ontstonden nieuwe projecten, initiatieven en afspraken voor een boeiende samenwerking.

Nieuw magazine Bike Explorer

Een andere mooie uitdaging die op mijn pad kwam, was het contact met uitgever Virtu Media. Zij zochten voor hun nieuwe magazine Bike Explorer iemand die bijdragen kon leveren over Spaanse fietsroutes. Een schitterende mogelijkheid om mijn kennis over fietsen in Spanje én mijn passie voor schrijven te combineren. Mijn eerste artikel is inmiddels gepubliceerd en gaat over de Vias Verdes! Je kunt het artikel vanaf pagina 19 lezen via deze link.

Samenwerken met IM experience

Een van de positieve ontwikkelingen na het Forum in Jaen eerder in het jaar is de samenwerking met Trinidad Blanco van IM experience. We kenden elkaar al lang en besloten dit jaar om onze kennis en netwerken samen te voegen in ons aanbod van Experiences die op haar website in het engels en spaans worden aangeboden en op mijn pagina MaXperience Spain in het nederlands.

We werken hard aan nieuwe en boeiende en ervaringen die reizigers in Spanje via ons kunnen reserveren. We staan voor duurzaamheid en verantwoord toerisme. Omdat een reiziger niet hetzelfde is als een toerist.

Presstrip Chipiona

Als kers op de taart werd ik in mei ook nog benaderd door blog collega Teresa Lorenzo uit Chipiona (Cadiz) die samen met de afdeling toerisme van haar gemeente een vijf daagse persreis organiseerde. Samen met tien andere internationale bloggers en influencers fietsen we via de Via Verde Entre Rios naar de pijnboombossen van Chipiona, liepen we door de duinen naar de corrales om op traditionele wijze te lerén vissen, genoten we van een wijnproeverij, beklommen we de 200 treden van de hoogste vuurtoren van Spanje en aten we heerlijke verse vis en schelp- en schaaldieren in de innovatieve restaurants van Chipiona. Reis met me mee via mijn blog.

Promotie Pilaar van mijn leven

Tussen deze schitterende ervaringen door deed ik mee aan webinars en on-line meetings om op de hoogte te blijven van de nieuwe ontwikkelingen en veranderingen voor het toerisme in Covid Safe Spanje. Het was dus vooral een voorjaar van lerén, ontdekken van nieuwe mogelijkheden, ervaringen en samenwerkingsverbanden uitwerken. En ook weer de mogelijkheid om mijn laatste roman Pilaar van mijn leven live met publiek onder de aandacht te kunnen brengen.

#Stayvacation 2021

Een prachtig moment om met al deze ontwikkelingen de zomer in te gaan. Om naast het werk te genieten van gezellige beachclubs aan zee, van het geweldige muziekaanbod in de omgeving en af en toe een luie siësta aan de rand van het zwembad.

Én natuurlijk tijd voor een break. Geinspireerd door de webinar waarbij ik mezelf moest filmen, en in het kader van #stayvacation, heb ik besloten om weer eens een roadtrip over de Ruta Via de la Plata te maken. Vanaf Sevilla, door Extremadura, Castilla y Leon naar het eindpunt in Asturias en plekjes en dorpjes te ontdekken die ik nog niet ken.

Dus na de zomer heb ik weer stof voldoende om over te schrijven en mijn ervaringen met je te delen. En laat dan snel de Nederlandse en Belgische reizigers maar weer naar Spanje komen om het allemaal mee te maken!

FELIZ VERANO!

Artequus: van een droom, naar samenspel met paarden en kunst, naar een levenswijze…

Bij Artequus Théatre in Alhaurin de la Torre gaat op 2 juli de nieuwe show Gompa in première.

Na de stopzetting van hun activiteiten als gevolg van Covid-19 keert het unieke bedrijf terug om hun paardenshow te laten afspelen op het Aziatische continent met de mythische Zijderoute en de cultuur van landen als China, Mongolië en India als middelpunt.

De directeur van het bedrijf, Alejandro Barrionuevo, legt uit dat Gompa is ontstaan ​​uit de behoefte om het publiek een moment te bieden om even de dagelijkse gang van zaken rondom Covid 19 te laten vergeten.

Gompa is een balans tussen menselijke en dierlijke taal, door middel van lichamelijke en mentale expressie. Volgens Alejandro is het doel van het optreden om emoties, intimiteit en natuurlijkheid te tonen, samen met paarden die werken in een vrije setting.

Het optreden is een dynamisch werk is, met een grote esthetische kracht waarin de vrijheid van het paard gewaarborgt blijft zodat het zich zelfstandig en vrij kan blijven bewegen. ´Dat is wat ons onderscheidt en wat onze voorstellingen uniek maakt´, zegt de directeur van Artequus.

De zijderoute

Voor Alejandro is Gompa de huidige werkelijkheid, waar je de dingen ziet zoals ze zijn, hier en nu, een ruimte waar verschillende culturen, religies, manieren van leven en begrip van het leven worden getoond. Zo kunnen de toeschouwers tijdens het optreden de wilde wereld ontdekken die de Mongoolse cultuur biedt. Later gaat hij over naar Chinese cultuur ten tijde van de Shang-dynastie, waarin vrouwen een essentiële rol speelden en op dezelfde sociale ladder stonden als mannen. Het werk is ook bedoeld om hulde te brengen aan de vrouw als vechter en het bewijs ervan is dat de cast van acteurs de show Gompa honderd procent uit vrouwen bestaat.

Het hoogtepunt van het optreden is de zigeunercultuur van een Indiase stam, uit het gebied van Rajasthan, met een explosie van kleuren, geluiden, zang en bewegingen die de vreugde en het verlangen om te leven van dit volk overbrengt.

Antonio Barrionuevo legt uit dat hij met Gompa breekt met de nuchterheid van de Japanse cultuur die hij verwerkte in zijn vorige show, Unálome. Dit keer hebben we de ruimte gevuld met kleur en spectaculaire kostuums.

Een pioniersbedrijf in Spanje

Artequus Théâtre is een hippisch bedrijf dat een originele fusie aangaat met kunst zoals theater, dans en muziek.

Eerder vertoonden ze de werken Unálome, Vertikal, Kalajazan en Essentia, en speciale shows voor de Verenigde Naties of World Transplant Games. Daarnaast maken de ruiters van Artequus deel uit van de cast van het Duitse bedrijf Apassionata dat al enkele jaren op Europees en Aziatisch tournee is.

De passie van artistiek leider Antonio Barrionuevo

´Ik wil dat mijn paarden hun schoonheid in alle vrijheid kunnen tonen´

Alejandro Barrionuevo werd geboren in Malaga in 1983. Vanaf zeer jonge leeftijd begon hij te rijden met zijn vader Miguel Barrionuevo, die hem begeleidde en onderwees.

´Werkend met mijn paarden is voor mij de beste manier om uit te drukken wat ik voel. Ik gebruik de ruiterkunst om betekenis te geven aan mijn ideeën en om uitdrukking te geven aan mijn visie op de wereld. Zodra ik mijn paard bestijg word ik een gevoelige mens, die in staat is zijn ogen te sluiten en te voelen. Mijn paarden, met majestueuze en imposante schoonheid, hebben me de grootsheid van het leven geleerd´. Bekijk hier even een korte video en je begrijpt meteen wat hij bedoelt.

Alejandro is verantwoordelijk voor het bedrijf en is tevens de directeur van alle werken. Hij is een artistiek ruiter, choreograaf en hoofdpersonage in zijn eigen shows.

Verbinding leggen tussen kunst en paard zit Alejandro in het bloed en dat komt omdat de familie Barrionuevo zich al jaren aan deze artistieke discipline heeft gewijd.

Mijn paarden zijn als het lichaam van een danser

Artequus gaat verder dan paardenkunst. ´Het was een droom, de droom van van mijn vader, Miguel Barrionuevo, en het is mijn levenswijze geworden´, vertelt Alejandro. ´Mijn vader was de voorloper om spektakels te creeren in samenspel met fantasie en geschiedenis. Dat bracht bij mij een artistieke behoefte teweeg die me ertoe bracht om een theater te ontwikkelen dat nog niet bestond, namelijk een ruiterritueel.´

Terwijl hij met een teder gebaar met zijn hand over de hals van een van de paarden gaat, vertelt hij verder: ´De paarden zijn mijn passie én mijn leven. Zodra ik hun geur opsnuif of ik hoor het simpele geritsel van hun tanden als het tijd is om te eten dan stroomt er een geweldige energie door me heen.´

Ik kan het beamen, want ik heb de afgelopen jaren al zijn optredens bijgewoond, en ik heb nog nooit zo een schitterende verbinding tussen mens en dier gezien. Alejandro weerspiegelt tijdens zijn optredens in iedere beweging, in iedere scène en tijdens iedere seconde de schoonheid van zijn dieren. Alejandro Barrionuevo ís Artequus in hart en nieren.

Gompa zal op 2 juli om 22:00 uur voor het eerst te zien zijn in het Artequus Equestrian Centre in Alhaurín de la Torre. En vervolgens op iedere vrijdag en zaterdag gedurende de maanden juli en augustus. Bekijk hier een voorproefje én mis de show niet!

Kaartjes kosten tussen de 20 a 30 euro en kun je reserveren via hun website

Artequus ligt aan de A7052, de weg van Alhaurin de la Torre naar Cartama ( Malaga)