Schitterend sprookjesdecor in kristalgrot Geoda de Pulpí

Een grot bezoeken is altijd een avontuur. Zoeken naar iets fascinerends dat je diep onder de grond tegen kunt komen, lopen in het donker terwijl je de vochtige aardegeur opsnuift en vooral niet denken aan wat er zal gebeuren als toevallig op het moment dat jij onder de grond zit, er een aardbeving zal plaatsvinden.

We bezoeken de Geoda de Pulpí in het binnenland van de provincie Almeria. Er is me verteld dat dit de één na grootste Geoda op de wereld is. De allergrootste ligt namelijk in Mexico, maar die kun je niet bezoeken.

    

Gewapend met helm en goede loopschoenen én onder begeleiding van een gids beginnen we de wandeling door de lange schachten van de Mina Rica waar vroeger ijzererts gewonnen werd. Doordat de lange gangen vakkundig zijn gerestaureerd, kun je getuige zijn van hoe de mijnwerkers vroeger onder de grond hun werk deden. De gids vertelt hoe de omstandigheden in die tijd waren en laat ons gebruiksvoorwerpen zien die in de gangen gevonden zijn.

    

Tijdens de 45 minuten durende tocht vertelt ze over interessante elementen in de mineralogie. We ontdekken plooien, mylonieten en breukvlakken, en leren nieuwe termen zoals epsomieten en calcieten Ook worden we gewezen op nieuwe vorming van mineralen.

    

Na dit deel dalen we van het eerste niveau ongeveer vijfenveertig meter lager naar het vierde niveau, waar de gigantische Geode zich bevindt. Om toegang te krijgen tot dat laatste niveau gaan we via verschillende trappen en een ijzeren wenteltrap met 164 treden. Zodra alle treden zijn afgedaald, wachten we op een plateau op ons beurt om de Geode één voor één te kunnen bekijken.  Terwijl ik nog een paar treden afdaal, ontdek ik de eerste grote gypskristallen.

Maar dat is niet het hoogtepunt. In het midden is een klein gat waar ik mijn bovenlichaam doorheen kan wurmen en wat ik dan te zien krijg is een adembenemend sprookjesdecor. Het lijkt of ik in het centrum van een glazen bol bent beland. Alle wanden van de acht bij twee metende grote binnenkant zijn begroeid met transparante gipskristallen, waarvan sommige bijna twee meter lang zijn. Ze vormen één enorm natuurjuweel.

Om het fenomeen te kunnen bewonderen kan ik tot aan mijn middel door het gat naar binnen. Dat betekent dat ik er maar een paar minuten van kan genieten. Want de anderen staan popelend te wachten. Als ik me weer uit het gat hebt gewerkt, kan het niet anders dan dat ik een tijdje stil en onder de indruk ben. Wat een ervaring, wat een fenomeen! Een tijdje later beklimmen we zwijgend de trappen om via de lange schachten weer bij de ingang uit te komen.

In december 1999 ontdekten leden van de Madrid Mineralogist Group deze Geode. Maar ze is pas toegankelijk sinds augustus 2019. Gedurende de tussenliggende twintig jaar zijn er maatregelen getroffen om er voor te zorgen dat de grot niet geplunderd zou worden. Geodes ontstaan door een combinatie van water, mineralen, in dit geval karst, en héél veel tijd. Deze kristalgrot is ontstaan door water, zout en andere mineralen die van nature voorkomen in deze rotsachtige omgeving aan de Middellandse zeekust.

Op weinig plekken ter wereld is er echter zo’n enorme minerale afzetting van kristalvorming ontstaan. En dat de grot ook nog eens bezocht kan worden is natuurlijk een groot privilege!

De duur van het bezoek is ongeveer 90 minuten Het bezoek bestaat uit een rondleiding door de belangrijkste galerijen van de Mina Rica, waar de gids vertelt over geologie, mineralen en geschiedenis. Voor mensen met beperkte mobiliteit is er een lift parallel aan de wenteltrap die vijftien meter scheelt, maar dan er zijn nog steeds 80 treden op en af ​​te gaan. Het is belangrijk om goede wandelschoenen te dragen.

Entree voor kinderen van 8 tot 16 jaar is 10 Euro

Volwassenen 22 Euro

Om teleurstellingen te voorkomen is het raadzaam om van tevoren online te reserveren

In verband met het Covid19 protocol zijn de groepjes niet groter dan 10 personen. Dragen van een mondkapje is uiteraard verplicht.

Rondleidingen zijn alle dagen van de week te reserveren van 09.00 tot 20.30

Locatie: La Mina Ríca,  la Barriada de El Pilar de Jaravia, en la Sierra del Aguilón. Calle Sierra de los Filabres, Pulpí (Almería).

Voor meer informatie in het Engels of om te reserveren, kijk je bij De Geoda van Pulpí

(Gracias Victor Gomez y Iñigo Pedrueza por las fotos que me han eviado para uso de este blog.)

Spaans smullen in de 7 leukste restaurants van Sevilla

Sevilla is een wereldstad en biedt een ruim assortiment aan goede restaurants. Natuurlijk is tapas hier een begrip, maar ook de internationale keuken hoef je in deze mooie en gezellige stad niet te missen. In dit blog vindt je tips over de 7  beste en origineelste restaurant in Sevilla die ik deze zomer heb mogen bezoeken.

Sevilla staat bekend om haar gevarieerde keuken, de grote hoeveelheid restaurants, barretjes en kroegjes. De Sevillianen nemen echt de tijd voor eten en houden van een aperitief of tapa vooraf.

Opvallend is dat de Sevillianen bijna allemaal tussen twee en vier uur uit eten gaan en ook vaak samen met het gezin, familie, vrienden of collega’s. De gewoonte is om na het middageten even siësta te slapen, want in de zomer is het erg warm en kan die siësta wel duren tot een uur of zeven. Eerder gaat men echt de straat niet op. Om Sevilla optimaal te beleven, ga je gewoon mee in het ritme van de Sevillanen. Tijdens de siësta zijn de winkels gesloten en is het, zeker in de zomer te warm om de straat op te gaan, dus neem je net als de locals de tijd om uitgebreid te lunchen.

Maar waar moet je in Sevilla zijn voor een smakelijke trip als het in de hele stad wemelt van de restaurants? Mijn tip is om in verschillende zones uit eten te gaan. Bijvoorbeeld bij het grote plein Alameda de Hércules en een andere dag in de Trianawijk. Ook is het leuk om eens te eten langs de oever van de brede rivier die Sevilla in tweeën splitst. El barrio de Santa Cruz is ook gezellig, daar kun je ook ´s avonds nog van een cocktail genieten op een van de rooftopbars.

Mijn favoriete restaurants in de Andalusische hoofdstad Sevilla, heb ik voor je op een rij gezet. Ze zijn alle zeven totaal verschillend en hebben toch één ding gemeen: De gezellige Sevillaanse sfeer en vriendelijke bediening.

 

  1. Seis Bar Restaurante

Ik logeerde enkele dagen in het Hotel Inglaterra. Sinds vorig jaar is het hotel een samenwerking aangegaan met het naast gelegen vrij nieuwe restaurant. Er hangt een gezellige sfeer, soms een beetje te zuinig verlicht, maar dat maakt, zeker ´s avonds een etentje weer intiem. Ze bieden een bijzondere kaart met op originele wijze opgediende gerechten. Zo heb ik genoten van de carpaccio van gerookt rundvlees dat met rook en al wordt geserveerd. En de pulpo die ieders aandacht trekt op een knalrode inktvis van keramiek. Seis Bar Restaurante is een plek waar je er de tijd voor moet nemen om optimaal te genieten. In het weekend is er livemuziek.

       

  

 

2. La Cantaora

Eigenlijk is La Cantaora in de eerste plaats een kleine zaal waar een authentieke flamencoshow wordt gehouden. Wil je flamenco in Sevilla beleven, dan is dit te plek ´to  be´. Je beleeft hier een onvergetelijke show waar een danseres en flamencodanser vol passie optreden en de show stelen. Ze worden begeleid door hun zanger en gitarist die zichtbaar emoties en gevoel in de muziek leggen. Er zijn twee opties; Je kunt reserveren om alleen de show te bekijken, of je bestelt het complete arrangement met diner, waar je zeker geen spijt van zult krijgen. Na afloop van de show, als de flamencodansers zich hebben omgekleed, drinken ze vaak nog even iets aan de bar en hebben een persoonlijk gesprek met de cliënten. Het ligt overigens op 10 minuten loopafstand vanaf Hotel Inglaterra.

 

  1. Casa Robles

Dit restaurant dat zijn deuren opende in 1954, is een begrip In Sevilla. Traditioneel, stijlvol en hoog in het vaandel staande Andalusische gastronomie. Tafellinnen, prachtig servies en glaswerk en professionele bediening. Een plek om eens sjiek uit eten te gaan en te genieten van een innovatieve Andalusische keuken op basis van traditionele gerechten. Toen ik het restaurant bezocht werden de borden, servies en glazen door de camarero behandeld met een UV lamp in verband met Covid protocol op hygiëne in de horeca. Een subtiel detail.

                                                               

 

  1. Alfareria 21

Aan de overkant van de rivier, in de Trianawijk bevinden zich nog oude tegelfabriekjes. Het is sowieso leuk om door die wijk heen te slenteren en voor een frisse rebujito bij Alfareria 21 binnen te stappen. Dit gerestaureerde fabriekje is omgebouwd tot restaurant. Sevillaans tegelwerk  geeft het restaurant de sfeer van weleer. Maar de keuken daarentegen is supermodern. Wat je zeker moet proberen zijn de kaasplank met o.a truffelkaas en de huispaté die schitterend wordt opgediend. Ook de brandade van bacalao met graatappelpitten is een aanrader en verassende combinatie. Een opvallend nagerecht is de pina colada. Nee, niet het drankje. Het zijn ananasblokjes die op speciale wijze vacuüm bereid worden met een mix van rum, suiker, kaneel en nog een paar ingrediënten die de kok ons helaas niet wilde verklappen

                                                                           

 

  1. Sal Gorda

Dit is een typisch Sevillaanse bar. Robuuste houten tafels met houten klapstoeltjes, een plek in het centrum, niet ver van de kathedraal waar je makkelijk even naar binnen loopt. Hier raad ik je aan om louter voorgerechten te bestellen. Een beetje het idee van tapas, maar dan wel grotere porties van uiteraard de typische jamon serrano of kazen, maar ook huisgemaakte creaties met croquetas, eendenfoie, pulpo, sardienen en sint jacobsschelpen. Klap op de vuurpijl is het dessert. geserveerd kreeg ik een enorme cacaoboon van verhard glazuur die ik voorzichtig met mijn vork stuk moest tikken om binnenin de smakelijke en romige inhoud met nootjes en chocola te ontdekken. Je kunt bij Sal Gorda beneden, boven of buiten op het terras zitten.

                                                                              

 

  1. Restaurante Cotidiano

Eens strak trendy restaurant met industrieel interieur met veel hout en prettige bruin leren stoeltjes. Veel zachtblauw tinten en wit met bijpassend keramiek servies. Een eerlijke en heerlijke keuken waar je voortreffelijke kwaliteit rundvleesgerechten kunt bestellen. Maar ook hier raad ik je aan om verschillende kleine gerechten te bestellen die je kunt delen. Om zo de fusionkeuken te ontdekken tussen Spaanse en Latijns-Amerikaanse smaken. Leuke en vlotte bediening en intieme hoekjes waar je alle rust van je maaltijd kunt genieten.

                                                                           

  1. Hotel Cortijo Torre de la Reina

Deze cortijo waar je via reservering ook kunt eten, ligt niet in de stad Sevilla, maar ietsje erbuiten. Toch wil ik het graag noemen. De Cortijo uit 1500 is meerdere malen gerestaureerd en doet nu dienst als boetiekhotel met tien kamers. Het wordt door een grote familie gerund en de maaltijden die je ook kunt nuttigen als je niet in het hotel logeert worden geserveerd op de stijlvolle patio van deze oude Sevillaanse boerderij. Voordat je gaat eten kun je een wandeling maken door schitterende tuinen met uitbundig kletterende fonteinen of de kunstgalerie binnen bewonderen. Deze plek is een oase van rust die je de tijd volkomen laat vergeten. Ik at als voorgerecht een smakelijke koude salmorejo en als hoofdgerecht rape (zeeduivel). Het nagerecht wordt bereid naar grootmoeders recept, een leche frita die geflambeerd wordt opgediend en helemaal in de oud Spaanse sfeer op de intieme patio past.

De beste tip die ik je kan geven als je ´s avonds uit eten wilt gaan, is om niet te vroeg in de avond een restaurant te gaan bezoeken. Ook door de week gaan de Spanjaarden zelf niet voor 21.30 uur aan tafel. Dat is eigenlijk het tijdstip waarop je in Sevilla buiten de deur kunt gaan eten.

Buen Provecho!

 

De spoorweg die je terugbrengt naar het verleden, de Via Verde in Almeria

Via Verde Guadix – Almendricos (Almeria)

Begin 1900 bestond er in Zuid Spanje een spoorlijn, die liep van Almendricos in de provincie Murcia naar Guadix in de provincie Granada. Deze route, om ijzererts te vervoeren dat uit de mijnen kwam, liep dwars door de Almanzoravallei in Almeria. Het traject dat door de provincie Almeria loopt, is toegankelijk gemaakt als Via Verde. De 38,5 km lange Via Verde voert van het dorpje Fines via Olula del Rio, Purchena, Tijola, Seron naar het eindpunt Hijate. Vijf van deze oude Andalusische plaatsjes hebben een gerestaureerd station dat heden ten dagen dienst doet als bar of restaurant.

 

Deze schitterende route loopt door een vruchtbare vallei, een natuurgebied met amandelbomen, olijfbomen en indrukwekkende vergezichten. Het witte dorpje Seron is het middelpunt en een uitstekende plek om van de plaatselijke gastronomie te genieten. Onderweg word je vergezeld door talloze roofvogels en vlinders en tijdens de route kun je in authentieke dorpjes met vriendelijke Andalusiërs uitrusten of iets gebruiken op de oude stations waar de muren de sfeer van vroeger fluisteren.

 

Van track tot track

Track 1 Fines- Olula del Rio 4,5 km

Zodra je op de fiets zit raak je meteen onder de induk van het heuvelachtige landschap dat gekleurd wordt door amandel- en olijfbomen. Vanuit het historische treinstation van Fines volg je de oude spoorlijn waar in het verleden tonnen ijzererts vanuit de mijnen met de trein werden vervoerd. Zodra je de smaak te pakken hebt, trap je lekker over de Via Verde en geniet je van de prachtige vergezichten . Eenmaal in Olula del Rio kun je de Iglesia van San Sebastian bezoeken en het indrukwekkende Ibañez museum met tientallen werken van de gelijknamige Andalusische schilder.

  

Track 2 Olula del Rio – Purchena 4 km

De oude spoorweg gaat door verschillende kleine spoortunnels en over historische viaducten tot aan het gezellige Andalusische dorpje Purchena waar ooit de Moren heersten. Aan de rand van het dorp bevinden zich de resten van de Moorse Alcazaba, het verdedigingsfort, en in het dorp zelf kun je een kijkje nemen in het Moors Archeologisch Museum. Onderweg zie je veel cortijos, de authentieke Andalusische boerderijen, die wit afsteken tegen de ruige omgeving. Ook vogelliefhebbers worden hier op hun wenken bediend.

     

Track 3 Purchena – Tijola 10 km

Je verlaat Purchena en gaat verder door een dennenbos. Waar je ook fietst of wandelt, de rust en stilte zal je overal vergezellen. De eindstop van deze track is het plaatsje Tijola waar zich de resten van twee kastelen bevinden, El Castillo de la Cerrá en El Castillo de Tijola La Vieja.

  

Tijola werd al bewoond door de Romeinen. Je vindt hier dan ook drie bewaard gebleven Romaanse nederzettingen. In het historisch centrum van het plaatsje zijn een paar prachtige kerkjes die je kunt bezoeken. Ook kun je een verfrissende duik nemen in een groot waterbassin aan de rand van het dorp. Op het station staat nog een oude locomotief van de Spoorwegmaatschappij Renfe die de bezoeker even terug in de tijd brengt.

  

Track 4 Tijola- Seron 8 km

Vanuit Tijola trappen we verder door een glooiend gebied. Halverwege kun je een verfrissende duik nemen in een Aljibe, een waterplaats die de Moren al gebruikten voor irrigatie.

En dan komt het hoogtepunt van de tocht, de plaats Seron waar ooit de Nazari- dynastie regeerde, een van de laatste koningrijken van de Moren in het oude Al Andaluz. Bezoek hier het kasteel op de heuvel waar het dorp omheen is gebouwd, of fiets naar de ijzermijnen van Las Menas. Mocht je in Seron gaan overnachten, breng dan een bezoek aan het Observatorium om de heldere sterrennacht te bestuderen. Dit is ook dé plek om van de Almeriense gastronomie te genieten, de gedroogde hammen en ambachtelijke vleeswaren van Seron zijn er dé specaliteit.

  

Track 5 Seron – Hijate 12 km

Vanaf het pittoreske stationetje van Seron vervolgen we de tocht. Het leuke aan deze route is dat je over vele acuaducten en ijzeren spoorbruggen komt en dat je de spoorlijn van destijds nog werkelijk ziet liggen. De laatste route brengt ons door een omgeving van gewassen waar ook druiven voor wijn worden verbouwd. Moe en voldaan word door de fietsverhuur naar Seron teruggebracht. Bezoek in Seron ook het historisch centrum met een labyrint aan smalle kronkelige straatjes en kleurige patio´s waar de Moorse periode zijn stempel op heeft gedrukt.

Almanzora vallei.

De regio Valle del Almanzora ligt in het binnenland van Almería. De gemeenten die de regio vormen zijn gelegen aan beide zijden van de Almanzora-rivier, die door het hele gebied loopt en er de ruggengraat van is. Het museumdorp Olula del Rio, de plaats Macael met de marmergroeven en het stadje Seron aan de voet van een kasteelruine hoog op een berg zijn plekken die je minstens moet bezoeken.

 

De Almanzora-rivier wordt gemarkeerd door amandelbloesem, sinaasappelbomen en boomgaarden, en biedt qua landschap veel contrasten. De Almanzora-vallei is verbonden met de industriële exploitatie van zijn natuurlijke hulpbronnen, zoals mijnbouw, wijnproductie, olijfproductie, landbouw zoals amandelen of de vleesindustrie. Al dit erfgoed vertegenwoordigt elk op zijn eigen manier de geschiedenis en cultuur van de mensen die deel uitmaken van dit uitgestrekte gebied.

 

Zin gekregen in deze fietstocht?
Je kunt deze tocht zelf organiseren. Fietsen kun je vooraf huren in Seron. Met gids of individueel. Bij DXT Serious  

Deze Via Verde kun je verlengen als je de route verder fietst door de provincie Murcia. Deze fietsroute heeft dezelfde naam; Via Verde Guadix – Almendricos, en voert 24 km verder, van Huercal naar Overa.

Wil je meer weten over Vias Verdes in Spanje? www.viasverdesfietsenwandel.com 

500 jaar geleden startte vanuit Sevilla een reis die de wereld veranderde

Het zijn dwazen, gekken, avonturiers, gelukszoekers. Nee, het zijn ontdekkingsreizigers en helden!

Het is zeer waarschijnlijk dat dit de woorden waren die de achttien zeelieden hoorden toen ze na een tocht van ruim drie jaar de haven van Sevilla binnen voeren. Ze hadden de eerste zeilreis om de wereld voltooid, die bewees dat de wereld echt rond was. Alleen deze achttien mannen slaagden erin om na talloze tegenslagen en schipbreuken naar dezelfde haven terug te keren waar ze destijds begonnen waren.

Precies 501 jaar geleden vertrok de Portugees Ferdinand Magellaan met een Spaanse vloot voor een ontdekkingsreis die de eerste globalisering van de wereldeconomie een boost zou geven. Op 10 augustus 1519 vertrok de zogenoemde Armada en voer via de Canarische eilanden richting het zuiden. Met vijf zwart geteerde schepen, de Trinidad, San Antonio, Concepcion, Santiago en Victoria zeilde de vloot om bij vuureiland een doorvaart te vinden naar de Stille Oceaan.

Aan boord 250 bemanningsleden met hun hart vol illusie, of misschien angst of zelfs hebzucht. Magellaan was een Portugese vlootkapitein die in Spaanse dienst werkte. Zijn ambitieuze reis rond de wereld werd grotendeels gefinancierd door de Spaanse koning.

Tijdens mijn bezoek aan Sevilla monster ik aan op het schip Nao Victoria, het enige vaartuig dat de tocht overleefd heeft en heb ik een ontmoeting met de reïncarnatie van de stoere ontdekkingsreiziger Magellaan. Al snel stelt hij mij als matroos aan en nodigt me uit hem te vergezellen op zijn wereldreis. Aan boord echter, is het hard werken en het is flink wennen om te leven onder zware Spartaanse omstandigheden.

                                        Straat van Magellaan

Magellaan is een edelman met een grote staat van dienst. De mythische specerijeneilanden zijn zijn grote ambitie. Eenmaal op de eilanden vinden we dan ook nootmuskaat, kruidnagel en peper. De specerijen zijn niet goedkoop. Zodoende bedenkt de bevelgever onderweg het woord “peperduur”. Eigenlijk wil hij proberen om dit gebied in handen te krijgen, dat al jaren wordt gecontroleerd door de Portugezen. Magellaan leeft namelijk al jaren in onmin met de Portugese kroon omdat die zijn reis niet wilden financieren.

Maar gelukkig heeft hij in Spanje wel de kans gekregen om zijn grote plannen te realiseren. Tijdens onze tocht wil hij via een westelijke route een doorgang vinden naar Azië, want de Afrikaanse route langs Kaap de Goede Hoop wordt ook door de Portugezen gecontroleerd. We zeilen maandenlang langs de hele oostkust van Zuid-Amerika naar het zuiden.

Met vijf schepen zeilen we via Kaapverdië naar Brazilië. Daar gaan we op zoek naar een doorvaart om de Stille Oceaan te bereiken. Op dat moment weten we al van het bestaan van deze oceaan. Via een tocht over het land ter hoogte van Panama was dat ooit al aangetoond. Tussen Patagonië en Vuurland stuitten we op een spectaculaire doorgang die veel later bekend wordt als de Straat van Magellaan.

We zeilen met zijn vier boten, want er is inmiddels één schip verloren gegaan, door de smalle zeestraat, die tegenwoordig bekend staat als de Straat Magellaan. We krijgen het zwaar te verduren, want in de zeestraat worden we geteisterd door stormachtige winden. Met drie schepen realiseren we uiteindelijk de doortocht door de moeilijk te bevaren doorgang. De vierde keert namelijk halverwege terug.

Als we met de drie schepen de Grote Oceaan bereiken, hebben we wekenlang geen wind en drijven we doodstil op het water. Zes maanden lang dobberen we over de Stille Oceaan. Dan opeens bereiken ons de passaatwinden en gaat het relatief snel. Na weken alleen zee gezien te hebben bevind ik me op een dag in het kraaiennest. En ja hoor, Land in zicht! roep ik naar mijn kapitein. Uiteindelijk meren we aan in Guam en daarna de in de Filipijnen. Dankzij ruilhandel kunnen we de door ziekte en scheurbuik uitgedunde bemanning weer een beetje op de been helpen. Helaas vindt Magellaan de dood bij een van deze ontmoetingen. Hij wordt op 27 april 1521 met een speer gedood op het eiland Mactan.

Verder onder leiding van een nieuwe held

Samen met de overlevenden en onder bevel van Juan Sebastian Elcano trekken we verder en bereiken we de Molukken. Het rantsoen is schaars en we leven inmiddels op water en scheepsbeschuit. Ratten en ander ongedierte, dat aan boord is gekomen, houden me ´s nachts uit mijn slaap.

Na ruim drie jaar komen we met de Nao Victoria, het enige schip dat de tocht heeft overleefd en met 18 man aan boord, uiteindelijk terug in Sevilla. We worden de rivier de Guadalquivir opgesleept en naar de aanlegplaats tegenover de Trianawijk gebracht om aan te meren. Het schip is vernoemd naar de kerk Santa María de la Victoria de Triana, waar Ferdinand Magellaan voor vertrek zijn trouw zwoer aan keizer Karel V. Juan Sebastian Elcano overhandigt me mijn zeemansgage; een buidel met gouden dukaten en een leren zak met kruiden.

De rest van de bemanning haast zich naar de Kathedraal van Sevilla om te bidden bij de Virgen de la Antigua om te danken dat zij heeft gezorgd dat ze levend hebben mogen terugkeren. Drie jaar eerder, hebben de mannen de kerk ook bezocht en om een goede vaart gebeden. Ze zijn dankbaar dat de Virgen hun wens heeft verhoord. Antonio Pigafetta is een van de overlevenden van de Victoria. Dankzij zijn dagboeken is bekend wat er allemaal gebeurd is tijdens de ontdekkingsreis.

Ik neem afscheid van Elcano met wie ik een bijzondere band heb opgebouwd en beloof hem in de toekomst op te zoeken. Wie weet om dromen van heel andere diepten te verwezenlijken…

Ondanks dat Magellaan de reis niet voltooid heeft, zal de wereldreis altijd met hem verbonden blijven. Daar hebben mijn collega´s kroniekschrijvers voor gezorgd, die zijn heldhaftigheid beschreven. Magellaan was natuurlijk ook van adellijke afkomst en dat kon niet gezegd worden van de overlevende bemanningsleden. Na deze reis werden vele landkaarten, navigatiemappen en geografische boeken herschreven.

Terug in de tijd via theater aan boord.

Om de eerste reis rond de wereld mee te beleven kun je aan boord stappen van de replica van de Nao Victoria in Sevilla en genieten van een vrolijke getheatraliseerde rondleiding. De acteurs bezorgen hun publiek een spannende sprong in de tijd en je ontvangt spelenderwijs enorme veel informatie. Halverwege je reis stap je over naar het bezoekerscentrum dat tegenover het schip gelegen is om je te verdiepen in de details van de eerste wereldreis in de geschiedenis.

Het schip ligt aangemeerd in de Guadalquivir ter hoogte van de stierenvechtersarena. Er is iedere dag een rondleiding om: 10.00, 11.00, 12.00, 13.00, 17.00, 18.00, 19.00, 20.00, 21.00 uur

Prijs: Kinderen tot 11 jaar 3 euro, ouder dan 11 jaar 6 euro. Tickets zijn ook te reserveren bij www.espacioprimeravueltaalmundo.org

klik op deze foto om de reis van Magelaan mee te varen

Voor meer informatie over de eerste reis om de wereld: www.vcentenario.es  

 

Genieten van de Spaans eetcultuur langs de Vias Verdes

Heerlijke wijnen, olijfboomgaarden, uitgestrekte rijstvelden, flamingo’s, kraanvogels én uitmuntende paella. De delta van de Ebro in Catalonië ligt aan de kust. Rust, ruimte en vooral héél Spaans.

WavWSSKt

We zijn na 5 dagen fietsen over de Vía Verde Val de Záfan aangekomen in Sant Carles de la Ràpita, in het hart van de Ebro Delta. En wat hebben we genoten van alle heerlijke gerechten onderweg! Elke keer weer een beloning om naar uit te kijken na een dag vol beproevingen en ervaringen.

Champiñones al Ajillo

De avond voor de start doen we ons tegoed aan een tapasmaaltijd in een gezellig lokaal restaurantje in Puebla de Hijar. Een van onze favorieten zijn de Champiñones al Ajillo, oftewel champions in knoflook. Deze worden gemaakt met de klassieke, witte champions maar kan ook met kastanje champions, cantharellen of oesterzwammen. De overgebleven knoflookolie met peterselie in het bakje blijft heerlijk om je brood je in te  dippen. Mmmm…

unnamed

Zelf maken? Een makkelijk recept  hebben we alvast voor je opgezocht!

Wijnen uit BOT

Terra Alta, onderdeel van de provincie Tarragona, staat bekend om zijn goede wijnen, niet verwonderlijk want je fietst langs kilometers lange velden met wijnranken. Zo kom je langs het plaatsje met de grappige naam Bot, waar Agrícola Sant Josep sinds 1962 gevestigd is en witte en rode wijnen maakt van de druiven uit de omgeving. De kalkgronden en het milde klimaat zorgen voor een goede natuurlijke omgeving voor druivensoorten zoals de Grenache, een duurzame soort.

ebUz5-_p

Zin om zelf een wijntje te gaan proeven? Parkeer je fiets dan bij  Sant Josep;  de witte wijn is een heerlijk frisse afsluiter van de dag!

Meer informatie over de wijnen van Sant Josep

Biologisch eten op Estació de Benifallet

Na twee dagen licht klimmen is de etappe van Cretas naar Benifallet een feestje: alleen maar dalen, heerlijk! De omgeving wordt alsmaar spectaculairder, het grote bergmassief Santa Barbara doemt op en vale gieren zweven boven ons hoofd. Net op tijd arriveren we voor een late lunch bij Estació de Benifallet, een oud station dat is omgebouwd tot hotel met restaurant. In de zomeravonden vinden hier muzikale optredens plaats onder de sterrenhemel, een sprookje! Zo ook het eten, ’s avonds kiezen we voor een menu met biologische producten uit de streek, met de meest verfijnde smaken die je maar kan voorstellen. Opvallend is ook hoe ze op de menukaart aandacht besteden aan alle soorten allergiën, maar liefst 14 hebben we er geteld!

Estació de Benifallet is zeker een stop waard, voor lunch, diner en om er heerlijk te slapen.

Meer informatie over Estació de Benifallet

Jf6HXK6s

Lunchen op niveau in Parador de Tortosa

Op dag vier fietsen we aan het begin van de middag over de rode brug van Tortosa en zien al “ons kasteel” opdoemen, de Parador waar we vannacht mogen slapen. Allerhartelijkst worden we in onze bezwete tenues ontvangen. Na een snelle douche en gehuld in het laatste setje schone kleding gaan we aan tafel in een spectaculaire eetzaal, waar vroeger de ridders en edelvrouwen met elkaar dineerden. En nu wij! Voorname Spaanse families lunchen met kleine kindjes alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Wij doen gezellig mee en verwonderen ons over het prachtige geserveerde eten, opgediend onder zilveren cloches door obers in driedelig kostuum. Wat een bijzondere ervaring!

Meer informatie over Parador de Tortosa

WZDHSb1I

Eindigen met paella uit de Terres del Ebre

Na 5 dagen trappen komen we aan in Sant Carles de la Rápita, een typisch Spaans havenplaatsje aan zee waar vooral de Spanjaarden zelf op vakantie gaan. Er heerst een gezellige drukte en een goede sfeer.

Zeevruchten staan hier overal op het menu, niet verwonderlijk in deze omgeving. En natuurlijk de rijst uit de Ebro Delta zelf. Op het laatste deel van de Val de Záfan route (over de GR99) zou je haast niet in de gaten hebben dat je in Spanje fietst. Het landschap, met de uitgestrekte rijstvelden, de rivier en de palmbomen aan de kant van de weg, doen eerder denken aan Zuidoost-Azië. Hier moet je dus ook genieten van een heerlijke paella, met vis, konijn of kip, waar je van houdt. Of de zwarte versie, gemaakt met inkt van de inktvis.

W6NMMf3L

Een aanrader en een mooie afsluiting van een culinaire fietstocht!

Zelf paella maken? Kijk hier voor een makkelijk paella recept.

Bron: http://www.viasverdesfietsenwandel.com

Auteur: Marjan Gielen

Caminito del Rey weer open sinds 12 juni én kandidaat voor Unesco Werelderfgoed

Wat zou jij doen als je gevraagd werd om de ooit één van de gevaarlijkste wandelroute ter wereld te lopen? Je hoeft vast niet lang te twijfelen, want de Caminito del Rey wandeling staat bij de meeste wandeliefhebbers op het lijstje. Het is één van de highlights in Andalusië voor iedereen die van wandelen houdt.

Wat na een paar kilometer lopen meteen opvalt, zijn de blauwe meren, de hoge bergen en kliffen en vele roofvogels. Het landschap is werkelijk te mooi voor woorden! Na iedere hoek denk je: Het uitzicht kan toch niet nóg mooier worden?

    

Sinds 2015 is de Caminito del Rey een veilig wandelpad dat 100 meter boven de Rio Guadalhorce door het ravijn van de Desfiladero de los Gaitanes, in de volksmond de kloof van El Chorro loopt. Het pad zelf is van hout; sommige delen van de route zijn een gewoon wandelpad en onderweg bevindt zich een platvorm van glas waardoor het zicht naar beneden nog spectaculairder is. El Chorro in Andalusië in de provincie Malaga is een van de prachtigste plekken van Andalusië om te bezoeken.

El Caminito del Rey heeft de reputatie je zenuwen te beproeven. Voor mensen met hoogtevrees cis de wandeling af te raden. Het is een smal wandelpad dat zich vastklampt aan de rotswand hoog boven de rivier, juist bij het punt waar de kloof uitmondt in de El Chorrodam. Om het wandelen nog spannender te maken, hebben ingenieurs op één plek van het pad een glazen vloer gegeven. Zo kun je even naar beneden kijken om te zien hoe hoog je precies ben. En alsof dat nog niet genoeg is, is er aan het einde van het pad een hangbrug die je op een duizelingwekkende hoogte over de kloof heen voert.

Maar El Caminito del Rey is niet alleen de moeite waard vanwege alle spanning. Het grootste gedeelte van het 7,7 kilometer lange pad voert over land. Het leidt je door de Andalusische natuur in al haar schoonheid, waar je onder meer dennenbossen, gieren en veel wilde bloemen tegenkomt. En als het prachtige uitzicht op de bergen en dalen niet genoeg is voor je, is er ook nog veel geschiedenis te ontdekken.

Langs de route kun je af en toe verlaten stukken industriële machines en andere materialen zien liggen, die doen denken aan het industriële erfgoed van de regio. Op een ander deel van de route hebben archeologen een 25 centimeter grote ammonietfossiel in de rotswand onthuld. Kortom, El Caminito del Rey biedt dus nog veel, veel meer dan alleen de duizelingwekkende hangbrug.

Na de verplichte sluiting ten gevolge van COVID 19 heeft El Caminito op 12 juni haar hekken opnieuw geopend. Gedurende juni en de eerste week van juli is het pad alleen van vrijdag tot en met zondag open. Voorlopig zijn er met een capaciteit van 50% voor maximaal 550 wandelaars toegangskaarten beschikbaar. Als alles volgens plan verloopt, zal het Caminito vanaf 7 juli weer van dinsdag tot en met zondag toegankelijk zijn.

Belangrijk om te weten is dat in verband met het COVID protocol je momenteel ALLEEN het mondkapje op hoeft te doen bij het ingang waar je met diverse bezoekers tegelijk naar binnen gaat en op plekken waar je de 2 meter afstand niet kan handhaven, of waar je wandelaars op de smalle delen voorbij wilt gaan. Er wordt zelfs aangeraden om 5 meter afstand te houden, maar dat blijkt in de praktijk nogal lastig heb ik gemerkt.

 

Op verschillende punten hangen gel-alcohol dispensers en uiteraard worden de verplichte helmen continue gedesinfecteerd.

Het volledige COVID protocol kun je nakijken op de webpagina van El Caminito del Rey.

Maar er valt nog een bijzonderheid te melden! El Caminto del Rey en zijn omgeving zijn genomineerd als kandidaat voor Erfgoed van de Mensheid van Unesco.

Onder dit hele gebied vallen: Desfiladero de los Gaitanes, El Chorro met het Guadalhorce waterbassin en de Gaitano dam, de volledige wandeling, het waterkracht energiecomplex bij El Chorro, het treinstation en de spannende hangbrug. Maar ook de Palaeolitische grot én de Bobastro Mozarabic grot/kapel van Ardales.

Wil je ook dat El Caminito del Rey een Unesco bescherming en onderscheiding krijgt?               Via deze link kun je stemmen.

Toegangsbewijzen zijn inmiddels al uitverkocht tot augustus. Je kunt de beschikbaarheid vinden op de pagina van El Caminito del Rey.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar Spanje na de Covid, ontdek de natuur en het historisch erfgoed in Castilla y Leon

Voor het eerst in jaren is het rustig in de grote steden van Spanje. Nu de grenzen nog gesloten zijn heerst er een ongekende stilte.

Maar over een paar dagen is het gedaan met de rust en opent Spanje zijn grenzen weer voor toerisme. In eerste instantie zijn de Schengenlanden welkom. Er is ondertussen hard gewerkt om zo snel mogelijk het toerisme in Spanje weer op gang te brengen.

Maar wil Spanje wel terug naar hoe het ‘vroeger’ was? De toerist is zeker zeer welkom in de de binnenlanden, maar is hij nog welkom in aan de kust of in steden als Madrid of Barcelona? En wil de toerist daar op dit moment wel heen?

De periode na de crisis geeft ons een unieke mogelijkheid om na te denken waar we met het toerisme heen willen. Waar we vandaan kwamen is niet de weg waarop we willen terugkeren. Bepaalde gebieden hadden duidelijk te maken met overtoerisme en de bijbehorende randverschijnselen. Dat zet onze identiteit en de leefbaarheid onder druk. De kunst is om met zijn allen een nieuwe vorm van toerisme aan te boren waarbij erfgoed een belangrijke plek inneemt.

Ik denk dat het goed is dat de schoonheid van Spanje toeristen trekt. Dat de monumentale steden door zoveel buitenlanders worden bezocht is een teken dat al die cultuurhistorische waarde wordt gewaardeerd. Iets waar we vaker bij stil zouden moeten staan.  Dé regio als het om erfgoed van Spanje gaat, is zonder twijfel Castilla y Leon want daar ligt de bakermat. Bovendien biedt Castilla y Leon schitterende natuurgebieden.

Voor mensen die zin in Spanje hebben, maar absoluut geen behoefte aan massatoerisme hebben zet ik zeven superplekken in Castilla y Leon voor je op een rij. Kies je voor rust en ruimte en niet voor rijen wachtende mensen bij musea, zoek dan deze veelzijdige regio eens op. Castilla y Leon ligt central in Spanje en is met auto, trein of vliegtuig goed te bereiken. (klik op de titel om het gehele artikel te lezen)

1. De adembenemende schoonheid van de Sierra de Gredos

 

Ver weg van de Spaanse Costa´s ligt een groen gebied waar de tijd stil lijkt te staan. Nagenoeg in het midden van Spanje vind je een oase van authentieke Spaanse natuur, vol wonderbaarlijke landschappen waar de paden en de bomen de sfeer van vroeger fluisteren.

Op ongeveer een uur rijden van Madrid ligt de prachtige bergketen van de Sierra de Gredos. Hier komen natuurliefhebbers om te wandelen en te genieten van rust en stilte. Het gebergte is een regionaal park met als hoogste punt de Pico Almanzor van 2.592 meter hoog. De streek staat met name bekend om de mooie, glasheldere bergmeren en ruige kloven.

 

2. Eurovelo 1, de Atlantische kustroute op de fiets

 

Wat bezielt me om op weg te gaan? Deze vraag stel ik mezelf regelmatig. Weg uit je vertrouwde omgeving, los uit de dagelijkse sleur, andere mensen ontmoeten, genieten van de mooie natuur op een andere plek, andere landschappen ontdekken of nieuwe ideeën of inzichten opdoen.

Dit keer maak ik een fietstocht door het noorden van Spanje over de Eurovelo 1-route in Castilla y Leon en ga ik op zoek naar afwisselende landschappen onder de Spaanse zon. De Eurovelo 1 is officieel een route van ruim 9000 kilometer die loopt van Noord-Noorwegen naar Zuid-Portugal maar ik beperk me tot een paar dagen op het traject dat door Noord-Spanje loopt. Het startpunt is het dorpje Villafranca Montes de Oca. Van daaruit fiets ik over oude geitenpaden, langs riviertjes en watervallen en af en toe stop ik bij een kappelletje in een gehucht of dorp.

 

3. Mogarraz. Een verscholen bergdorp met eigen identiteit

 

Omringd door honderden portretten, waarvan de ogen mij aanstaren, drink ik een lokale sterke drank op het terras van de plaatselijke kroeg in het bergdorpje Mogarraz. Ik voel me nogal bekeken door de beeltenissen rondom mij waarmee ik geconfronteerd word.

4      10

Ik ben in dit dorp beland via een bergpad vanuit La Alberca, een plaatsje in het binnenland van Salamanca dat tegen de Sierra de Francia ligt aangeplakt. Op het eerste gezicht lijkt Mogarraz exact op de andere dorpjes die ik in de omgeving bezocht heb. Vakwerkhuizen met een paar verdiepingen, een oude kerk met een verlaten historisch plein en in de keienstraten de vriendelijke boerenbevolking bij wie je op de verweerde gezichten kan aflezen dat het bestaan in de Sierra, zelfs vandaag de dag,  niet gemakkelijk is.

 

4. Burgos; wandelen door duizenden jaren oude geschiedenis

 

Burgos staat onder andere bekend als stad waar veel pelgrims neerstrijken die de route naar Santiago de Compostela lopen. De boeiende stad ligt op 860 meter hoogte aan de rivier de Arlanzon. De hoofdbezienswaardigheid van Burgos is de grote Santa Mariakathedraal en dit is de voornaamste reden van mijn bezoek aan de stad. De Santa Maria staat als enige kathedraal van Spanje op de werelderfgoedlijst van Unesco en heeft grote gelijkenis met de Notre Dame in Parijs.

Tussen de 10e en 15e eeuw is Burgos de hoofdstad van het Koninkrijk van Castilla-Leon. Door de gunstige ligging aan de Camino, de weg naar Santiago de Compostella, en het monopolie op de handel in merinowol, ontwikkelt de stad zich in de middeleeuwen van militair gehucht naar een krachtige commerciële stad. In de stad is veel van de middeleeuwse pracht bewaard gebleven. Bijzondere gebouwen zijn onder andere de Mudejarboog van San Esteban en de gelijknamige gotische kerk.

Sinds 1984 staat de Kathedraal van Burgos op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De Santa Mariakathedraal is gebouwd op de top van een Romaanse tempel naar het Normandisch Frans, gotisch model. De geschiedenis van de gotische kunst wordt in deze kathedraal samengevat in de architectuur en unieke collectie kunstwerken, waaronder de koepel met sterrenhemel, veel schilderijen en glas-in-loodramen. Onder het koepelgewelf ligt het grafmonument van de Spaanse ridder El Cid Campeador en zijn vrouw Doña Jimena. Aan de noordzijde van de kathedraal bevindt zich de escalada dorada, een gouden trap uit de renaissancetijd. Een ander historisch kunstwerk is de Papamoscas. Een beeld dat op elk uur zijn mond opent en zijn tong uitsteekt.

5. De mooiste 5 monumenten in Segovia

De Spaanse stad Segovia ligt op ongeveer anderhalf uur rijden ten noordwesten van Madrid. De hooggelegen stad behoort tot de autonome gemeenschap Castilla y León. Segovia is een wat minder bekende parel uit de geschiedenis, die in het jaar 1985 uitgeroepen werd tot werelderfgoed van Unesco. En dat is niet geheel onterecht. Zo bevindt zich hier de belangrijkste en tevens nog geheel complete Romeinse aquaduct van Spanje. Maar het compacte historische centrum heeft nog veel meer te bieden. Achter het sprookjesachtige Alcázar, de vele paleizen, kloosters en de kathedraal van Segovia gaan heel wat verhalen en legendes schuil.

IMG_1936

Het schitterende kasteel van Segovia lijkt erg veel op de sprookjesachtige kastelen in kinderboeken. En ook de geschiedenis en legendes doen er misschien niet voor onder. Het ‘Alcázar Real de Segovia’ aan de Plaza de la Reina Victoria Eugenia, is een erfenis uit de negentiende eeuw.

 

6. De Arribes del Duero, een verscholen juweel in de natuur.

 

Pepe neemt met zijn auto een scherpe bocht over het hobbelige keienpad. Met rode wangen, het is 35 graden en Pepe heeft geen airco, geniet ik van het woeste landschap. Toch ben ik blij als ik weer uit mag stappen bij de Mirador Picon de Felipe, want de auto heeft namelijk ook geen schokbrekers…

20160608_154019

Wat ik te zien krijg is de moeite waard. Als ik naar beneden kijk in een duizelingwekkend ruim 500 meter diep ravijn, zie ik tussen de ruige bergen de rivier de Duero stromen. De Duero is de belangrijkste rivier in het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Hij ontspringt in Spanje in de provincie Soria op 2000 meter hoogte en loopt over een lengte van bijna 900 kilometer naar het Portugese Oporto waar hij in de Atlantische Oceaan uitmondt. Over een lengte van 112 kilometer vormt de Duero de grens tussen Spanje en Portugal.

 

7. Goede wijn behoeft geen krans; La Rueda

 

Als er ooit een druif is geweest die het moet hebben van geavanceerde technologie, dan is het wel de Verdejo, die voornamelijk in en rond het plaatsje La Rueda, ten noordwesten van Madrid, geoogst wordt.

Laatst was ik op bezoek bij de familie Yllera die gedurende de afgelopen twintig jaar een groot aantal kleine oude bodega´s in Rueda van de ondergang hebben kunnen redden. Een bijzonder project heeft er voor gezorgd dat Grupo Yllera de diverse kelders van deze bodega´s met elkaar in verbinding hebben gesteld en zo is er een ondergronds labyrint van oude wijnkelders ontstaan dat je kunt bezoeken. Het labyrint ligt twintig meter onder de grond en is bijna een kilometer lang.

3 9

Het labyrint is genoemd naar een verhaal uit de legende uit de Griekse Mythologie waar ´De draad van Ariadne´ centraal staat. Ariadne zou de held Theseus geholpen hebben te ontsnappen uit het labyrint waar een Minotauro woonde. Ze gaf Theseus een zwaard en een kluwen wol (De draad van Ariadne). De wollen draad moest hij afwikkelen terwijl hij het labyrint in ging. Ariadne was namelijk bereid om Theseus te helpen op voorwaarde dat hij met haar zou trouwen, zodra hij de uitweg uit het labyrint gevonden zou hebben. Theseus doodde met het zwaard de Minotaurus die in het labyrint huisde en vond dankzij ´De draad van Ariadne´ de uitgang terug.

De ondankbare Theseus liet Ariadne kort daarna in de steek. Maar de god van de druiven en de wijn, Dionysus, onfermde zich over haar en maakte haar tot zijn vrouw.
Het wijnhuis Yllera heeft haar wijnen naar de personages van de legende genoemd; Ariadna, Dedalo, Teseo, Las Doncellas, El Minotauro, Dionisos etc. Iedere wijn heeft, afhankelijk van zijn karakter en leeftijd, een bijpassende naam uit de legende gekregen.

Voor een veilige vakantie en een rustig gevoel wat betreft afstand bewaren kun je uit deze 7 superplekken vast een keuze maken. Mijn advies is : doe ze gewoon allemaal en neem de tijd en voel, proef, ruik, hoor en observeer de schoonheid tijdens je ontdekkingstocht door het oude Spanje.

 

Kwaliteits certificaat: Andalucia Segura (Covid Safe)

Vanuit de Junta de Andalucia afdeling toerisme wordt er vanaf 1 juni 2020 een kwaliteitscertificaat verstrekt voor alle bedrijven in het toerisme.  Deze is van toepassing op appartementen, B&Bs, hotels, balnearios, stranden, casas rurales, zwembaden, restaurants etc.

Het doel is de algemene veiligheid en voorkoming van besmetting van COVID 19. Het kwaliteitscertificaat is 1 jaar geldig, en kan daarna verlengd worden. Het is niet verplicht maar onderscheidt je accommodatie wel van degenen die het niet hebben. De Andalucia Segura accommodatie zullen ook vermeldt worden op de website van de Junta de Andalucia.

Het kwaliteitscertificaat kun je na invoering van alle gegevens ontvangen en dan downloaden via een QR code. Echter je kunt het alleen verkrijgen  via de website van de Junta de Andalucia en ALLEEN als je je persoonlijke firma digital op je computer hebt staan.

Veiligheid en Vertrouwen zijn de twee kernwoorden voor alle accommodaties en voor onze toeristen om ervoor te zorgen dat de economie en bezetting in de accommodaties weer zal worden hervat als voor de Pandemie Covid 19.

                                                           (klik op de handleiding)

Het doel van dit kwaliteitscertificaat is om eenheid te vormen op het gebied van hygiëne en veiligheid door middel van een aantal aanbevelingen ter voorkoming van besmetting van Covid19 en bescherming van de gezondheid voor alle takken voor toerisme in Andalusië.

Om het kwaliteitsmerk te verkrijgen moet de accommodatie voldoen aan het volgende:

  1. Ingeschreven staan bij het registro oficial de Turismo de Andalucia.
  2. Voldoen aan een aantal richtlijnen m.b.t. de bescherming van toeristen, personeel en jezelf.
  3. Handtekening kunnen zetten via de computer met je persoonlijke firma digital.

De richtlijnen zijn samengesteld door het Ministerie van Industrie, Handel, Toerisme en Gezondheid. Het kwaliteitscertificaat Andalucia Segura is niet verplicht, maar wordt wel aanbevolen. Het is mogelijk dat er gedurende het jaar een inspecteur van toerisme op bezoek komt.

Niets is vastgelegd bij de wet, het zijn richtlijnen die geven worden via de WHO en het ministerie van toerisme en gezondheid. Met het invullen van de nodige formaliteiten, neemt de eigenaar van de accommodatie de verantwoording dat de tips en richtlijnen worden uitgevoerd. Via de site van de Junta wordt een  toepasbare checklist aangeboden die aangevinkt dient te worden. De richtlijnen worden uitgevoerd op basis van bewust omgaan met de situatie en verantwoordelijkheid nemen met gezond verstand.

Vertrouwen en Veiligheid zijn de nieuwe kernwoord op de goede weg naar een ´nieuw normaal´.

Het actieplan ziet er als volgt uit:

  1. Risico Management
  2. Hygiëne, desinfecteren, schoonmaken.
  3. Personeel en materiaal
  4. Omgang met de gasten, service en meubilair

Iedereen wil graag zo snel mogelijk weer aan de slag en uiteraard onder veilige omstandigheden. Maar hoe pak je dit aan?

Je zult onder andere jouw eigen protocol in het Spaans in de accomodatie moeten hebben waarin je je werkwijze met betrekking tot schoonmaken, handhaving aanbevolen 2 meter afstand, bereiden van ontbijt, reserveren en afrekenen, openbare ruimtes, zwembad, airco, personeel etc staat beschreven.

Voor ondersteuning bij het aanvragen, waar je aan moet voldoen, het uitwerken van het protocol van jouw accomodatie en informatie op je website, kun je contact met mij opnemen.

Ook voor een op maat gemaakt Covid Safe protocol in het Nederlands zonder het certificaat kun je voor informatie bij mij terecht.

 

Acht supertips voor een Covid Safe vakantie in Andalusië

“Spanje wacht op jullie!” Als een van de laatste Zuid- Europeese landen in de rij nodigde premier Sánchez zaterdag toeristen uit om vooral de zomer door te brengen in zijn land.  De hoop op een mooie zomervakantie wordt alleen maar groter, nu ook Spanje zijn grenzen voor buitenlanders gaat openstellen

We garanderen dat toeristen geen risico zullen lopen, zegt premier Sanchez. Deze stap komt niet als verrassing; eerder in de week kondigde de minister van Transport al aan dat het buitenlandse toerisme vanaf eind juni weer op gang gebracht wordt. Volgens de minister wordt daarbij dan wel gekeken naar de gezondheidssituatie in het land waar mensen vandaan komen en waar de toeristen in Spanje naartoe willen. Hij zei ook dat de Spanjaarden en residenten dan weer buiten hun eigen provincie mogen reizen.

Kom jij naar Spanje of woon je in Spanje en zou je tijdens je vakantie massatoerisme en drukte willen vermijden? En zou je bovendien plekken willen bezoeken met rust en ruimte of fysiek bezig willen zijn? Dan geef ik vast 8 supertips!

 

Tien verborgen plekjes aan de Costa Tropical. Meer dan zon en zee…

 

20190315_104733

De Costa Tropical is het bescheiden buurmeisje van de Costa del Sol en bestrijkt de 73 kilometer lange kustlijn van de provincie Granada. Er zijn tientallen stranden en kleine baaien met kristalhelder water, meer dan 300 dagen zon per jaar en een gemiddelde temperatuur van 20 graden.

Aan de tropische kustlijn liggen 19 dorpen. De bekendste zijn Almuñécar, La Herradura, Motril en Salobreña. Naast deze stranden zijn er kleine en rustige baaien gelegen in Albuñol, Castell de Ferro, en Polopos.

Naast de tropische kust biedt dit gebied talloze culturele, sportieve en gastronomische mogelijkheden. En natuurlijk de prachtige natuur. In dit artikel beschrijf ik 10 verborgen plekjes met activiteiten die je het hele jaar door kunt ondernemen.

 

Castellar de la Frontera, van Moren tot Hippies

 

Het dorp Castellar de la Frontera ligt in de provincie Cádiz. Het is onderdeel van het achterland van el Campo de Gibraltar en grenst aan de gemeenten San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios en Alcala de los Gazules, in het natuurpark Los Alcornocales. De uitgestrekte gemeente is opgesplitst in drie centra; Castellar Viejo, Castellar Nuevo en Almoraima.

Dit historische vestingdorp staat bekend om zijn kasteel, het woord ‘Castellar’ betekent letterlijk ‘ plaats van het kasteel’. Castellar de la Frontera Vieja ligt hoog op een heuveltop en heeft een indrukwekkend zicht over de provincies Cadiz en Malaga. Ooit was het een waar kunstenaarsdorp met een bijzondere aantrekkingskracht. Als je wandelt door de smalle kronkelige straatjes, die uit de islamitische periode stammen,  voelt het net of je even door de geschiedenis wandelt.

Een aantrekkelijke en rustige omgeving omringt door de dorpen van het Campo de Gibraltar gebied en het natuurpark Los Alcornocales.

 

Ubeda, werelderfgoedstad in één dag

 

Úbeda is een bestemming die je, als je in Andalusie bent, zeker moet bezoeken. Op mijn route door de provincie Jaén kon ik er niet omheen, Ubeda is samen met Baeza, een werelderfgoedstad. Het zijn twee dorpsnamen die onvermijdelijk samenvallen en door Spanjaarden in een adem genoemd worden als topexcursie. Waarom? Omwille van de prachtige renaissance stijl waarin deze dorpen, beide UNESCO Werelderfgoed, rijkelijk baden. Een stijl die vrij uniek is in Spanje!

Ook de gastronomie is er een bron van genot. Dit is de poort van Andalusië, waar een zee van olijfbomen je welkom heet voor je het verleden in deze dorpjes binnen treedt. Welkom in de provincia Jaen, gastvrij en zonnig! Met bovendien het grootste natuurpark van Andalusië, La Cazorla.

 

Roadtrip en fietsen door de Sierra Subbetica

 

Het natuurpark Sierra Subbetica ligt in Andalusië, op slechts een uurtje rijden van Cordoba of Malaga stad. Het is de thuishaven van één van de grootste kolonies griffioengieren van Spanje en sinds 1988 een erkend natuurpark. Het natuurpark heeft een oppervlak van 31.568 hectare en beslaat de witte dorpen Cabra, Carcabuey, Doña Mencía, Iznájar, Luque, Priego de Córdoba, Rute y Zuheros. De meest bezochte dorpen zijn: Cabra met de hermitage, Iznajar met het stuwmeer en Zuheros.

In het natuurgebied zijn negen bewegwijzerde wandelpaden. Daarnaast is de “Via Verde de Subbetica” een aanrader. Een traject dat vroeger dienst deed als spoorlijn en dat je langs prachtige plekken en via diverse tunnels en viaducten voert. Hoe kun je deze mooie plekken combineren en plan je je je bezoek om de dorpen en de omgeving goed te leren kennen? Ik raad je aan om er drie dagen voor uit te trekken en twee overnachtingen te reserveren.

 

Walvissen en dolfijnen spotten vanuit Tarifa

 

Tijdens de warme zomerse dagen in Andalusië is het heerlijk vertoeven op het water. De Straat van Gibraltar, de zeestraat tussen Zuid-Spanje en Marokko, is een van de beste plekken in Europa om dolfijnen, orka’s en walvissen te spotten. Het voedselrijke water van de Straat van Gibraltar is het leefgebied van verschillende soorten walvissen en dolfijnen. Van april tot oktober vertrekken er vanuit Tarifa dagelijks whale watching tours, waarbij je de indrukwekkende zeezoogdieren van dichtbij kunt bekijken.

Er komen zeven soorten walvissen en dolfijnen voor in de Straat van Gibraltar. Vier daarvan verblijven er het hele jaar: de gewone dolfijn, de griend walvis, de tuimelaar en de gestreepte dolfijn. De Orka’s komen in juli en augustus naar de Straat van Gibraltar om de blauwvintonijnen op te wachten die dan terugkeren uit de Middellandse Zee. Potvissen zijn van maart tot juli te spotten. Zij jagen in die periode op diepte op de reuzeninktvis. En vinvissen passeren de zeestraat tussen mei en juli op doortocht van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee.

 

Zomerochtend in Cádiz.

 

El Lorenzo, zoals de zon in Spanje ook wel genoemd wordt, straalt aan de azuurblauwe hemel. Ik heb zojuist de honderddrieënzeventig traptreden van de Torre Tavira beklommen en sta op het vijfenveertig meter hoge dak dat uitkijkt over de oudste stad van Europa. Torre Tavira bestaat uit twee verdiepingen met daarop nog een torentje. Via een stalen deur kom ik de Camera Oscura binnen. Mijn ogen moeten even wennen aan de duistere ruimte, maar al snel zie ik de schim van gids Ramon die begint uit te leggen hoe de Camera Oscura werkt.

De oudste en meest liberale stad van Europa in die tijd, ontwikkelde zich tot de belangrijkste havenstad van Spanje. Mannen van de zee, een en al zout en horizon, brachten de schepen over de Atlantische Oceaan naar de goudgebieden van andere continenten.
In de haven heerst nog altijd de sfeer van weleer. In gedachten zie ik een excentrieke dame in een robijnrode jurk voet aan wal zetten en in een rijtuig stappen. Ze laat zich rijden naar het chique Balneario aan de Playa la Caleta waar ze het rijtuig verlaat en de koetsier, die haar hutkoffer aflaadt, wat munten in de hand stopt.

 

Alcala La Real en La Fortaleza de la Mota

 

Hoe vaak ben ik er niet voorbij gereden op een tocht van Granada naar Cordoba: ´La Fortaleza de la Mota´ in Alcala la Real, een majesteus fort dat hoog vanaf een berg over de olijfvelden uitkijkt. Het sprookjesachtige beeld intrigeert me al jaren. Hoog tijd voor een bezoek dus.

Alcala is het Moorse woord voor fort en het zijn dan ook de Moren die in 713 de berg veroveren en er als eerste een enorme moskee bouwen. De stad die rond de moskee ontstaat, heet in die tijd Qul´at en is het bezit van de Banu Said familie. De roemruchte burcht neemt een bijzondere plaats in als het gaat om de bescherming van het Alhambra in Granada en is vanaf dat moment een gewild strategisch punt waar flink om wordt gestredenEeuwenlang ligt Alcalá la Real in het grensgebied van het Arabische en Christelijke Spanje, het deel van Andalusië dat overheerst werd door de Arabieren en dat deel wat op hen heroverd was.

Overigens kun je in de binnenlanden van Andalusië ook een kastelentocht maken.

 

Sherry proef je in Jerez

 

Er is maar één manier om sherry echt te proeven: onder de strakblauwe hemel van Andalusië, met je voeten op de kalkhoudende aarde, met tapas en ritmische gitaarklanken erbij. Sherry, de drank die voor de Britten zo belangrijk werd, wordt gemaakt van Palominadruiven uit het bijzondere kalkwitte gebied in het puntje van Andalusië, Jerez.  De driehonderd dagen zonneschijn per jaar geven een gemiddelde temperatuur van bijna 20 graden. Je vraagt je af hoe er daar een druif kan groeien, maar dat komt onder andere door de invloed van de Atlantische Oceaan die er voor zorgt dat er tussen oktober en februari zo’n 600 millimeter aan water valt.

Hoofdstad van de sherry is Jerez de la Frontera, een levendige stad midden in Andalusië waar de wijngaarden zich rondom uitstrekken. Alle grote en bekende sherrybodega’s zoals Osborne, Sandeman, Gonzalez Byass zijn hier gevestigd. Het oude centrum is Spaanser dan Spaans met zijn tapasbarretjes, pleinen en patio’s, flamenco, smalle straatjes, kleurige bougainville, witte muren en Mariabeeldjes. De prachtige architectuur en een geschiedenis van drieduizend jaar wijnhandel maken Jerez tot een aantrekkelijke plek voor wijnliefhebbers.

Jerez is een uitstekende uitvalsbasis voor wijnroutes door Malaga en Cadiz. Bovendien kun je in de stad Jerez de Koninklijke paardrijschool bezoeken en de Andalusische danspaarden zien optreden.

 

Met deze tips kun je er zeker van zijn om in alle rust de mooiste plekjes van Andalusië te ontdekken. Wandelen, fietsen, wijn en olijven proeven, dolfijnen spotten, openluchtmusea en schitterende natuurparken. Er zit vast iets voor je bij.

Nu nog wachten tot we mogen…

En in de tussentijd…Andalusië wacht op je!

 

 

 

Wordt het zomertoerisme 2020 in Spanje het nieuwe Staycation?

Het is moeilijk om koffiedik te kijken en niemand heeft een glazen bol. Wat er deze zomer gaat gebeuren op het gebied van toerisme in Spanje is nog totaal onduidelijk. Horeca-eigenaren kijken reikhalzend uit naar een bericht van de regering wanneer ze open mogen, wanneer de grenzen open gaan en vanaf wanneer er weer gevlogen mag worden. De wil is er en de noodzaak ook, maar zolang het internationaal vliegverkeer niet op gang gaat komen, leeft iedereen in onzekerheid.

Tijdens de lockdown blijken mensen heel creatief te zijn en zie je initiatieven als videoconferenties en virtuele bezoeken door het hele land. Dat is voor een tijdje leuk, maar zo langzaamaan gaat zowel de reiziger als de horeca ondernemer in Spanje zich toch flinke zorgen maken over de zomervakantie die volledig op losse schroeven staat.

Toerisme is een van de belangrijke inkomstenbronnen in Spanje. Maar toch zwijgt de regering in zijn trapsgewijze strategie in alle talen als het gaat over het openstellen van de grenzen. Men spreekt momenteel alleen over binnenlands toerisme want vanaf 11 mei worden de eerste terrassen en hotelkamers in bepaalde regio’s voor 50% in gebruik genomen.

‘Het buitenlandse toerisme is het moeilijkste gedeelte’, zegt de regering. Een voorkeursbehandeling voor tweede-huizenbezitters en Nederlanders met Spaanse residencia is opnieuw afgewezen. Volgens Spanje is het wachten op een Europees protocol, voor onder meer veilige luchtverbindingen, grensovergangen en controle op ziekteverschijnselen.

Massatoerisme zoals we dat kenden, zal door de coronacrisis gaan veranderen. Op dit moment wordt er door gemeentes en op regionaal niveau gewerkt aan een tijdelijk zomerplan voor toerisme in eigen land. Wat weten we van de Spaanse toerist op dit moment?

  • Dat ze zodra ze kunnen, enorme zin hebben het huis uit te kunnen gaan en een vakantie zullen boeken.
  • Dat de meeste Spanjaarden hun hoofdvakantie reserveren in de maanden juli en augustus.
  • Dat ze waarschijnlijk wat minder te besteden hebben, omdat veel mensen werkloos zijn geraakt of de maanden maart en april nog niet uitbetaald hebben gekregen.
  • Dat men tijdens de lockdown bewuster is geraakt en natuur, rust, duurzaamheid en persoonlijke behandeling op prijs zijn gaan stellen
  • Dat de belangrijkste voorwaarde, alvorens de zomervakantie te boeken, veiligheid en hygiëne zal zijn.

Het is voor horecabedrijven nu hét moment om zich voor te bereiden op het nationale toerisme om zodoende de zomermaanden niet verloren te laten gaan. Hieronder bied ik een aantal tips waar je zelf vast mee aan de slag kunt gaan. Uiteraard zijn er nog veel meer dingen die je zou kunnen doen. Aanvullingen zijn meer dan welkom.

 

Bedenk een strategie

 Zorg dat je bezig ben met de toekomst en bedenk wat je alvast kunt doen. Je kunt trainingen volgen over marketing en social media en een strategie uitstippelen voor je doelgroep. Stel je positief op en ga uit van nieuwe kansen in plaats van alles wat fout gaat. Er worden tal van cursussen en Webinars Online aangeboden.

Blijf communiceren

Blijf ondertussen communiceren met je oude gasten of je online volgers. Pas wel de manier van communiceren aan. Die is toch wel wat veranderd. Er spelen in corona-tijd andere gevoeligheden. Voeg de juiste emotie toe aan je boodschap. Als gasten het gevoel hebben dat je misbruik maakt van de situatie, haken ze af en doet dit je imago geen goed.

Unique sellingpoint.

Wat maakt jouw accommodatie uniek? Waarom komen jouw gasten helemaal uit Noord Europa om bij jou te verblijven. Wat is jouw sterke punt en zou dat ook voor Spanjaarden werken of moet je iets aanpassen? Spanjaarden willen in de zomervakantie de zee zien of een zwembad voor de kinderen. Kun je dat niet bieden? Laat dan zien waar je veilig kunt baden in bijvoorbeeld een rivier of meertje in de buurt.

Vermeld op je pagina waar de gasten in de omgeving rustig kunnen wandelen of fietsen. Er is een grote behoefte ontstaan aan rust en beweging.

Met het vliegtuig of met de auto

Veel van jouw gasten kwamen voorheen met het vliegtuig. Hou in ieder geval het nieuws bij over de verwachting wanneer Nederlanders weer naar Spanje kunnen vliegen. Op dit moment is er nog weinig bekend en wordt er veel gespeculeerd. De kans is erg groot dat Nederland tot oktober niet met toeristen op Spanje gaat vliegen. (Hou voor definitieve beslissingen de BOE in de gaten). Dan blijft er dus nationaal toerisme over. Zij komen veelal met de auto. Maar het is ook handig vast te kijken vanuit welke nationale luchthavens er normaal gesproken op de dichtbijzijnde luchthaven bij jouw accommodatie wordt gevlogen.

Social Media

Communicatie en zichtbaarheid is juist nu van groot belang. Zorg allereerst dat je website vertaald is in goed leesbaar Spaans.  Zorg dat je te vinden bent op Google. Want als je nu je eigen accommodatie zoekt op Google zul je heel andere zoekresultaten vinden dan twee maanden geleden. Het is juist nu uitermate belangrijk dat je in de picture bent. Online zoeken op vakanties is ruim 80% gedaald, dus zorg dat je eruit springt.

Zorg ook dat je in contact blijft met oude en nieuwe klanten via de social media. Maak het interactief. Door bijvoorbeeld een video te plaatsen terwijl je kookt of door met je gasten op social media recepten uit te wisselen. Of filmpjes te laten zien dat je de tuin en zwembad klaarmaakt omdat je binnenkort weer open gaat.

Bereikbaarheid

Doe je best ervoor te zorgen zo snel mogelijk te reageren op vragen die je per mail krijgt, op toekomstige reserveringen en ook op annuleringen. Een vlot en direct contact is juist op dit moment van groot belang. Heb empathie en pas eventueel je toon of vorm van antwoorden aan. Het is nu je kans om zoveel mogelijk directe boekingen te genereren en niet afhankelijk te blijven van onpersoonlijke boekingssites.

Veiligheid & hygiëne

Je toekomstige gasten willen weten wat je hebt ondernomen in verband met hygiëne en veiligheid met betrekking tot het coronavirus. Besteed hier voldoende aandacht aan. Bedenk een hygiëneprotocol en zet dat op je website en deel dit via social media. Dat schept vertrouwen. Bijvoorbeeld

  • Plaats een foto van jezelf met mondkapje terwijl je een kamer aan het schoonmaken bent.
  • Denk aan een hygiënekit op de kamer voor iedere gast met mondkapje, gel en wegwerphandschoenen.
  • Las een paar dagen in tussen iedere reservering, zodat gasten er van op aan kunnen dat er goed kan worden schoongemaakt en dat eventuele besmetting via materiaal kan worden uitgesloten.
  • Laat duidelijk weten dat je alle hygiëne richtlijnen in acht neemt en plaats evt. een paar richtlijnen van de WHO op je site. Dat geeft aan dat je professioneel bezig bent.

Prijzen

Hou er rekening mee dat nationale toeristen over het algemeen gewend zijn minder te betalen dan de huidige prijzen die op jouw site staan. Maar verlaag je tarieven niet te veel. Biedt eerder extra service aan die toegevoegde waarde kunnen hebben. Leg de nadruk op het persoonlijk contact en dat je extra tijd zal besteden aan schoonmaak en hygiëne. Maar laat ook weten wat voor extra´s de gasten kunnen verwachten en maak bijvoorbeeld een lijst wat de gasten gratis kunnen zien en doen in de omgeving. Ook zou je een voucher kunnen aanbieden voor een maaltijd, een massage of een activiteit voor de eerste 25 reserveringen.

Hotel aan de kust of binnenland?

Door de lockdown en angst voor het virus is een groot deel van de bevolking angstig om zich op drukke stranden te gaan begeven of naar hotels te gaan waar je met veel mensen samen bent. Bovendien mogen hotels voorlopig geen entertainment bieden en moeten zij de gemeenschappelijke ruimten gesloten laten. Niet echt een aantrekkelijk idee. Daarom zal de Spaanse toerist gaan kiezen voor kleinschalige accommodaties zoals een B&B of appartementen, casas rurales en villa´s waar ze zelf enige controle kunnen hebben over hun veiligheid op het gebied van besmettingen.

Ik hoop dat je iets aan deze tips hebt en wens je veel sterkte voor de komende maanden. Communiceer met vertrouwen en wees positief, dan straal je uit dat je gasten welkom zijn.

Mocht je op het gebied van een strategieplan, social media of vertalingen voor de Spaanse markt ondersteuning kunnen gebruiken, dan kun je altijd contact met me opnemen.