500 jaar geleden startte vanuit Sevilla een reis die de wereld veranderde

Het zijn dwazen, gekken, avonturiers, gelukszoekers. Nee, het zijn ontdekkingsreizigers en helden!

Het is zeer waarschijnlijk dat dit de woorden waren die de achttien zeelieden hoorden toen ze na een tocht van ruim drie jaar de haven van Sevilla binnen voeren. Ze hadden de eerste zeilreis om de wereld voltooid, die bewees dat de wereld echt rond was. Alleen deze achttien mannen slaagden erin om na talloze tegenslagen en schipbreuken naar dezelfde haven terug te keren waar ze destijds begonnen waren.

Precies 501 jaar geleden vertrok de Portugees Ferdinand Magellaan met een Spaanse vloot voor een ontdekkingsreis die de eerste globalisering van de wereldeconomie een boost zou geven. Op 10 augustus 1519 vertrok de zogenoemde Armada en voer via de Canarische eilanden richting het zuiden. Met vijf zwart geteerde schepen, de Trinidad, San Antonio, Concepcion, Santiago en Victoria zeilde de vloot om bij vuureiland een doorvaart te vinden naar de Stille Oceaan.

Aan boord 250 bemanningsleden met hun hart vol illusie, of misschien angst of zelfs hebzucht. Magellaan was een Portugese vlootkapitein die in Spaanse dienst werkte. Zijn ambitieuze reis rond de wereld werd grotendeels gefinancierd door de Spaanse koning.

Tijdens mijn bezoek aan Sevilla monster ik aan op het schip Nao Victoria, het enige vaartuig dat de tocht overleefd heeft en heb ik een ontmoeting met de reïncarnatie van de stoere ontdekkingsreiziger Magellaan. Al snel stelt hij mij als matroos aan en nodigt me uit hem te vergezellen op zijn wereldreis. Aan boord echter, is het hard werken en het is flink wennen om te leven onder zware Spartaanse omstandigheden.

                                        Straat van Magellaan

Magellaan is een edelman met een grote staat van dienst. De mythische specerijeneilanden zijn zijn grote ambitie. Eenmaal op de eilanden vinden we dan ook nootmuskaat, kruidnagel en peper. De specerijen zijn niet goedkoop. Zodoende bedenkt de bevelgever onderweg het woord “peperduur”. Eigenlijk wil hij proberen om dit gebied in handen te krijgen, dat al jaren wordt gecontroleerd door de Portugezen. Magellaan leeft namelijk al jaren in onmin met de Portugese kroon omdat die zijn reis niet wilden financieren.

Maar gelukkig heeft hij in Spanje wel de kans gekregen om zijn grote plannen te realiseren. Tijdens onze tocht wil hij via een westelijke route een doorgang vinden naar Azië, want de Afrikaanse route langs Kaap de Goede Hoop wordt ook door de Portugezen gecontroleerd. We zeilen maandenlang langs de hele oostkust van Zuid-Amerika naar het zuiden.

Met vijf schepen zeilen we via Kaapverdië naar Brazilië. Daar gaan we op zoek naar een doorvaart om de Stille Oceaan te bereiken. Op dat moment weten we al van het bestaan van deze oceaan. Via een tocht over het land ter hoogte van Panama was dat ooit al aangetoond. Tussen Patagonië en Vuurland stuitten we op een spectaculaire doorgang die veel later bekend wordt als de Straat van Magellaan.

We zeilen met zijn vier boten, want er is inmiddels één schip verloren gegaan, door de smalle zeestraat, die tegenwoordig bekend staat als de Straat Magellaan. We krijgen het zwaar te verduren, want in de zeestraat worden we geteisterd door stormachtige winden. Met drie schepen realiseren we uiteindelijk de doortocht door de moeilijk te bevaren doorgang. De vierde keert namelijk halverwege terug.

Als we met de drie schepen de Grote Oceaan bereiken, hebben we wekenlang geen wind en drijven we doodstil op het water. Zes maanden lang dobberen we over de Stille Oceaan. Dan opeens bereiken ons de passaatwinden en gaat het relatief snel. Na weken alleen zee gezien te hebben bevind ik me op een dag in het kraaiennest. En ja hoor, Land in zicht! roep ik naar mijn kapitein. Uiteindelijk meren we aan in Guam en daarna de in de Filipijnen. Dankzij ruilhandel kunnen we de door ziekte en scheurbuik uitgedunde bemanning weer een beetje op de been helpen. Helaas vindt Magellaan de dood bij een van deze ontmoetingen. Hij wordt op 27 april 1521 met een speer gedood op het eiland Mactan.

Verder onder leiding van een nieuwe held

Samen met de overlevenden en onder bevel van Juan Sebastian Elcano trekken we verder en bereiken we de Molukken. Het rantsoen is schaars en we leven inmiddels op water en scheepsbeschuit. Ratten en ander ongedierte, dat aan boord is gekomen, houden me ´s nachts uit mijn slaap.

Na ruim drie jaar komen we met de Nao Victoria, het enige schip dat de tocht heeft overleefd en met 18 man aan boord, uiteindelijk terug in Sevilla. We worden de rivier de Guadalquivir opgesleept en naar de aanlegplaats tegenover de Trianawijk gebracht om aan te meren. Het schip is vernoemd naar de kerk Santa María de la Victoria de Triana, waar Ferdinand Magellaan voor vertrek zijn trouw zwoer aan keizer Karel V. Juan Sebastian Elcano overhandigt me mijn zeemansgage; een buidel met gouden dukaten en een leren zak met kruiden.

De rest van de bemanning haast zich naar de Kathedraal van Sevilla om te bidden bij de Virgen de la Antigua om te danken dat zij heeft gezorgd dat ze levend hebben mogen terugkeren. Drie jaar eerder, hebben de mannen de kerk ook bezocht en om een goede vaart gebeden. Ze zijn dankbaar dat de Virgen hun wens heeft verhoord. Antonio Pigafetta is een van de overlevenden van de Victoria. Dankzij zijn dagboeken is bekend wat er allemaal gebeurd is tijdens de ontdekkingsreis.

Ik neem afscheid van Elcano met wie ik een bijzondere band heb opgebouwd en beloof hem in de toekomst op te zoeken. Wie weet om dromen van heel andere diepten te verwezenlijken…

Ondanks dat Magellaan de reis niet voltooid heeft, zal de wereldreis altijd met hem verbonden blijven. Daar hebben mijn collega´s kroniekschrijvers voor gezorgd, die zijn heldhaftigheid beschreven. Magellaan was natuurlijk ook van adellijke afkomst en dat kon niet gezegd worden van de overlevende bemanningsleden. Na deze reis werden vele landkaarten, navigatiemappen en geografische boeken herschreven.

Terug in de tijd via theater aan boord.

Om de eerste reis rond de wereld mee te beleven kun je aan boord stappen van de replica van de Nao Victoria in Sevilla en genieten van een vrolijke getheatraliseerde rondleiding. De acteurs bezorgen hun publiek een spannende sprong in de tijd en je ontvangt spelenderwijs enorme veel informatie. Halverwege je reis stap je over naar het bezoekerscentrum dat tegenover het schip gelegen is om je te verdiepen in de details van de eerste wereldreis in de geschiedenis.

Het schip ligt aangemeerd in de Guadalquivir ter hoogte van de stierenvechtersarena. Er is iedere dag een rondleiding om: 10.00, 11.00, 12.00, 13.00, 17.00, 18.00, 19.00, 20.00, 21.00 uur

Prijs: Kinderen tot 11 jaar 3 euro, ouder dan 11 jaar 6 euro. Tickets zijn ook te reserveren bij www.espacioprimeravueltaalmundo.org

klik op deze foto om de reis van Magelaan mee te varen

Voor meer informatie over de eerste reis om de wereld: www.vcentenario.es  

 

Geplaatst in blog over spanje, Doen in Sevilla, Eerste reis om de wereld, Nao Victoria in Sevilla, Reis van Magellaan vanuit Sevilla, Spanjeblog, vakantie in andalusie, vakantie naar spanje, Wereldreis van Magallaan | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Genieten van de Spaans eetcultuur langs de Vias Verdes

Heerlijke wijnen, olijfboomgaarden, uitgestrekte rijstvelden, flamingo’s, kraanvogels én uitmuntende paella. De delta van de Ebro in Catalonië ligt aan de kust. Rust, ruimte en vooral héél Spaans.

WavWSSKt

We zijn na 5 dagen fietsen over de Vía Verde Val de Záfan aangekomen in Sant Carles de la Ràpita, in het hart van de Ebro Delta. En wat hebben we genoten van alle heerlijke gerechten onderweg! Elke keer weer een beloning om naar uit te kijken na een dag vol beproevingen en ervaringen.

Champiñones al Ajillo

De avond voor de start doen we ons tegoed aan een tapasmaaltijd in een gezellig lokaal restaurantje in Puebla de Hijar. Een van onze favorieten zijn de Champiñones al Ajillo, oftewel champions in knoflook. Deze worden gemaakt met de klassieke, witte champions maar kan ook met kastanje champions, cantharellen of oesterzwammen. De overgebleven knoflookolie met peterselie in het bakje blijft heerlijk om je brood je in te  dippen. Mmmm…

unnamed

Zelf maken? Een makkelijk recept  hebben we alvast voor je opgezocht!

Wijnen uit BOT

Terra Alta, onderdeel van de provincie Tarragona, staat bekend om zijn goede wijnen, niet verwonderlijk want je fietst langs kilometers lange velden met wijnranken. Zo kom je langs het plaatsje met de grappige naam Bot, waar Agrícola Sant Josep sinds 1962 gevestigd is en witte en rode wijnen maakt van de druiven uit de omgeving. De kalkgronden en het milde klimaat zorgen voor een goede natuurlijke omgeving voor druivensoorten zoals de Grenache, een duurzame soort.

ebUz5-_p

Zin om zelf een wijntje te gaan proeven? Parkeer je fiets dan bij  Sant Josep;  de witte wijn is een heerlijk frisse afsluiter van de dag!

Meer informatie over de wijnen van Sant Josep

Biologisch eten op Estació de Benifallet

Na twee dagen licht klimmen is de etappe van Cretas naar Benifallet een feestje: alleen maar dalen, heerlijk! De omgeving wordt alsmaar spectaculairder, het grote bergmassief Santa Barbara doemt op en vale gieren zweven boven ons hoofd. Net op tijd arriveren we voor een late lunch bij Estació de Benifallet, een oud station dat is omgebouwd tot hotel met restaurant. In de zomeravonden vinden hier muzikale optredens plaats onder de sterrenhemel, een sprookje! Zo ook het eten, ’s avonds kiezen we voor een menu met biologische producten uit de streek, met de meest verfijnde smaken die je maar kan voorstellen. Opvallend is ook hoe ze op de menukaart aandacht besteden aan alle soorten allergiën, maar liefst 14 hebben we er geteld!

Estació de Benifallet is zeker een stop waard, voor lunch, diner en om er heerlijk te slapen.

Meer informatie over Estació de Benifallet

Jf6HXK6s

Lunchen op niveau in Parador de Tortosa

Op dag vier fietsen we aan het begin van de middag over de rode brug van Tortosa en zien al “ons kasteel” opdoemen, de Parador waar we vannacht mogen slapen. Allerhartelijkst worden we in onze bezwete tenues ontvangen. Na een snelle douche en gehuld in het laatste setje schone kleding gaan we aan tafel in een spectaculaire eetzaal, waar vroeger de ridders en edelvrouwen met elkaar dineerden. En nu wij! Voorname Spaanse families lunchen met kleine kindjes alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Wij doen gezellig mee en verwonderen ons over het prachtige geserveerde eten, opgediend onder zilveren cloches door obers in driedelig kostuum. Wat een bijzondere ervaring!

Meer informatie over Parador de Tortosa

WZDHSb1I

Eindigen met paella uit de Terres del Ebre

Na 5 dagen trappen komen we aan in Sant Carles de la Rápita, een typisch Spaans havenplaatsje aan zee waar vooral de Spanjaarden zelf op vakantie gaan. Er heerst een gezellige drukte en een goede sfeer.

Zeevruchten staan hier overal op het menu, niet verwonderlijk in deze omgeving. En natuurlijk de rijst uit de Ebro Delta zelf. Op het laatste deel van de Val de Záfan route (over de GR99) zou je haast niet in de gaten hebben dat je in Spanje fietst. Het landschap, met de uitgestrekte rijstvelden, de rivier en de palmbomen aan de kant van de weg, doen eerder denken aan Zuidoost-Azië. Hier moet je dus ook genieten van een heerlijke paella, met vis, konijn of kip, waar je van houdt. Of de zwarte versie, gemaakt met inkt van de inktvis.

W6NMMf3L

Een aanrader en een mooie afsluiting van een culinaire fietstocht!

Zelf paella maken? Kijk hier voor een makkelijk paella recept.

Bron: http://www.viasverdesfietsenwandel.com

Auteur: Marjan Gielen

Geplaatst in blog over spanje, fietsen in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar spanje | Tags: , | Een reactie plaatsen

Caminito del Rey weer open sinds 12 juni én kandidaat voor Unesco Werelderfgoed

Wat zou jij doen als je gevraagd werd om de ooit één van de gevaarlijkste wandelroute ter wereld te lopen? Je hoeft vast niet lang te twijfelen, want de Caminito del Rey wandeling staat bij de meeste wandeliefhebbers op het lijstje. Het is één van de highlights in Andalusië voor iedereen die van wandelen houdt.

Wat na een paar kilometer lopen meteen opvalt, zijn de blauwe meren, de hoge bergen en kliffen en vele roofvogels. Het landschap is werkelijk te mooi voor woorden! Na iedere hoek denk je: Het uitzicht kan toch niet nóg mooier worden?

    

Sinds 2015 is de Caminito del Rey een veilig wandelpad dat 100 meter boven de Rio Guadalhorce door het ravijn van de Desfiladero de los Gaitanes, in de volksmond de kloof van El Chorro loopt. Het pad zelf is van hout; sommige delen van de route zijn een gewoon wandelpad en onderweg bevindt zich een platvorm van glas waardoor het zicht naar beneden nog spectaculairder is. El Chorro in Andalusië in de provincie Malaga is een van de prachtigste plekken van Andalusië om te bezoeken.

El Caminito del Rey heeft de reputatie je zenuwen te beproeven. Voor mensen met hoogtevrees cis de wandeling af te raden. Het is een smal wandelpad dat zich vastklampt aan de rotswand hoog boven de rivier, juist bij het punt waar de kloof uitmondt in de El Chorrodam. Om het wandelen nog spannender te maken, hebben ingenieurs op één plek van het pad een glazen vloer gegeven. Zo kun je even naar beneden kijken om te zien hoe hoog je precies ben. En alsof dat nog niet genoeg is, is er aan het einde van het pad een hangbrug die je op een duizelingwekkende hoogte over de kloof heen voert.

Maar El Caminito del Rey is niet alleen de moeite waard vanwege alle spanning. Het grootste gedeelte van het 7,7 kilometer lange pad voert over land. Het leidt je door de Andalusische natuur in al haar schoonheid, waar je onder meer dennenbossen, gieren en veel wilde bloemen tegenkomt. En als het prachtige uitzicht op de bergen en dalen niet genoeg is voor je, is er ook nog veel geschiedenis te ontdekken.

Langs de route kun je af en toe verlaten stukken industriële machines en andere materialen zien liggen, die doen denken aan het industriële erfgoed van de regio. Op een ander deel van de route hebben archeologen een 25 centimeter grote ammonietfossiel in de rotswand onthuld. Kortom, El Caminito del Rey biedt dus nog veel, veel meer dan alleen de duizelingwekkende hangbrug.

Na de verplichte sluiting ten gevolge van COVID 19 heeft El Caminito op 12 juni haar hekken opnieuw geopend. Gedurende juni en de eerste week van juli is het pad alleen van vrijdag tot en met zondag open. Voorlopig zijn er met een capaciteit van 50% voor maximaal 550 wandelaars toegangskaarten beschikbaar. Als alles volgens plan verloopt, zal het Caminito vanaf 7 juli weer van dinsdag tot en met zondag toegankelijk zijn.

Belangrijk om te weten is dat in verband met het COVID protocol je momenteel ALLEEN het mondkapje op hoeft te doen bij het ingang waar je met diverse bezoekers tegelijk naar binnen gaat en op plekken waar je de 2 meter afstand niet kan handhaven, of waar je wandelaars op de smalle delen voorbij wilt gaan. Er wordt zelfs aangeraden om 5 meter afstand te houden, maar dat blijkt in de praktijk nogal lastig heb ik gemerkt.

 

Op verschillende punten hangen gel-alcohol dispensers en uiteraard worden de verplichte helmen continue gedesinfecteerd.

Het volledige COVID protocol kun je nakijken op de webpagina van El Caminito del Rey.

Maar er valt nog een bijzonderheid te melden! El Caminto del Rey en zijn omgeving zijn genomineerd als kandidaat voor Erfgoed van de Mensheid van Unesco.

Onder dit hele gebied vallen: Desfiladero de los Gaitanes, El Chorro met het Guadalhorce waterbassin en de Gaitano dam, de volledige wandeling, het waterkracht energiecomplex bij El Chorro, het treinstation en de spannende hangbrug. Maar ook de Palaeolitische grot én de Bobastro Mozarabic grot/kapel van Ardales.

Wil je ook dat El Caminito del Rey een Unesco bescherming en onderscheiding krijgt?               Via deze link kun je stemmen.

Toegangsbewijzen zijn inmiddels al uitverkocht tot augustus. Je kunt de beschikbaarheid vinden op de pagina van El Caminito del Rey.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, GRotten in Spanje, leven in spanje, malaga, spanje, Spanje in quarantaine, Spanjeblog, vakantie in andalusie, wandelen in andalusie | Tags: | Een reactie plaatsen

Naar Spanje na de Covid, ontdek de natuur en het historisch erfgoed in Castilla y Leon

Voor het eerst in jaren is het rustig in de grote steden van Spanje. Nu de grenzen nog gesloten zijn heerst er een ongekende stilte.

Maar over een paar dagen is het gedaan met de rust en opent Spanje zijn grenzen weer voor toerisme. In eerste instantie zijn de Schengenlanden welkom. Er is ondertussen hard gewerkt om zo snel mogelijk het toerisme in Spanje weer op gang te brengen.

Maar wil Spanje wel terug naar hoe het ‘vroeger’ was? De toerist is zeker zeer welkom in de de binnenlanden, maar is hij nog welkom in aan de kust of in steden als Madrid of Barcelona? En wil de toerist daar op dit moment wel heen?

De periode na de crisis geeft ons een unieke mogelijkheid om na te denken waar we met het toerisme heen willen. Waar we vandaan kwamen is niet de weg waarop we willen terugkeren. Bepaalde gebieden hadden duidelijk te maken met overtoerisme en de bijbehorende randverschijnselen. Dat zet onze identiteit en de leefbaarheid onder druk. De kunst is om met zijn allen een nieuwe vorm van toerisme aan te boren waarbij erfgoed een belangrijke plek inneemt.

Ik denk dat het goed is dat de schoonheid van Spanje toeristen trekt. Dat de monumentale steden door zoveel buitenlanders worden bezocht is een teken dat al die cultuurhistorische waarde wordt gewaardeerd. Iets waar we vaker bij stil zouden moeten staan.  Dé regio als het om erfgoed van Spanje gaat, is zonder twijfel Castilla y Leon want daar ligt de bakermat. Bovendien biedt Castilla y Leon schitterende natuurgebieden.

Voor mensen die zin in Spanje hebben, maar absoluut geen behoefte aan massatoerisme hebben zet ik zeven superplekken in Castilla y Leon voor je op een rij. Kies je voor rust en ruimte en niet voor rijen wachtende mensen bij musea, zoek dan deze veelzijdige regio eens op. Castilla y Leon ligt central in Spanje en is met auto, trein of vliegtuig goed te bereiken. (klik op de titel om het gehele artikel te lezen)

1. De adembenemende schoonheid van de Sierra de Gredos

 

Ver weg van de Spaanse Costa´s ligt een groen gebied waar de tijd stil lijkt te staan. Nagenoeg in het midden van Spanje vind je een oase van authentieke Spaanse natuur, vol wonderbaarlijke landschappen waar de paden en de bomen de sfeer van vroeger fluisteren.

Op ongeveer een uur rijden van Madrid ligt de prachtige bergketen van de Sierra de Gredos. Hier komen natuurliefhebbers om te wandelen en te genieten van rust en stilte. Het gebergte is een regionaal park met als hoogste punt de Pico Almanzor van 2.592 meter hoog. De streek staat met name bekend om de mooie, glasheldere bergmeren en ruige kloven.

 

2. Eurovelo 1, de Atlantische kustroute op de fiets

 

Wat bezielt me om op weg te gaan? Deze vraag stel ik mezelf regelmatig. Weg uit je vertrouwde omgeving, los uit de dagelijkse sleur, andere mensen ontmoeten, genieten van de mooie natuur op een andere plek, andere landschappen ontdekken of nieuwe ideeën of inzichten opdoen.

Dit keer maak ik een fietstocht door het noorden van Spanje over de Eurovelo 1-route in Castilla y Leon en ga ik op zoek naar afwisselende landschappen onder de Spaanse zon. De Eurovelo 1 is officieel een route van ruim 9000 kilometer die loopt van Noord-Noorwegen naar Zuid-Portugal maar ik beperk me tot een paar dagen op het traject dat door Noord-Spanje loopt. Het startpunt is het dorpje Villafranca Montes de Oca. Van daaruit fiets ik over oude geitenpaden, langs riviertjes en watervallen en af en toe stop ik bij een kappelletje in een gehucht of dorp.

 

3. Mogarraz. Een verscholen bergdorp met eigen identiteit

 

Omringd door honderden portretten, waarvan de ogen mij aanstaren, drink ik een lokale sterke drank op het terras van de plaatselijke kroeg in het bergdorpje Mogarraz. Ik voel me nogal bekeken door de beeltenissen rondom mij waarmee ik geconfronteerd word.

4      10

Ik ben in dit dorp beland via een bergpad vanuit La Alberca, een plaatsje in het binnenland van Salamanca dat tegen de Sierra de Francia ligt aangeplakt. Op het eerste gezicht lijkt Mogarraz exact op de andere dorpjes die ik in de omgeving bezocht heb. Vakwerkhuizen met een paar verdiepingen, een oude kerk met een verlaten historisch plein en in de keienstraten de vriendelijke boerenbevolking bij wie je op de verweerde gezichten kan aflezen dat het bestaan in de Sierra, zelfs vandaag de dag,  niet gemakkelijk is.

 

4. Burgos; wandelen door duizenden jaren oude geschiedenis

 

Burgos staat onder andere bekend als stad waar veel pelgrims neerstrijken die de route naar Santiago de Compostela lopen. De boeiende stad ligt op 860 meter hoogte aan de rivier de Arlanzon. De hoofdbezienswaardigheid van Burgos is de grote Santa Mariakathedraal en dit is de voornaamste reden van mijn bezoek aan de stad. De Santa Maria staat als enige kathedraal van Spanje op de werelderfgoedlijst van Unesco en heeft grote gelijkenis met de Notre Dame in Parijs.

Tussen de 10e en 15e eeuw is Burgos de hoofdstad van het Koninkrijk van Castilla-Leon. Door de gunstige ligging aan de Camino, de weg naar Santiago de Compostella, en het monopolie op de handel in merinowol, ontwikkelt de stad zich in de middeleeuwen van militair gehucht naar een krachtige commerciële stad. In de stad is veel van de middeleeuwse pracht bewaard gebleven. Bijzondere gebouwen zijn onder andere de Mudejarboog van San Esteban en de gelijknamige gotische kerk.

Sinds 1984 staat de Kathedraal van Burgos op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De Santa Mariakathedraal is gebouwd op de top van een Romaanse tempel naar het Normandisch Frans, gotisch model. De geschiedenis van de gotische kunst wordt in deze kathedraal samengevat in de architectuur en unieke collectie kunstwerken, waaronder de koepel met sterrenhemel, veel schilderijen en glas-in-loodramen. Onder het koepelgewelf ligt het grafmonument van de Spaanse ridder El Cid Campeador en zijn vrouw Doña Jimena. Aan de noordzijde van de kathedraal bevindt zich de escalada dorada, een gouden trap uit de renaissancetijd. Een ander historisch kunstwerk is de Papamoscas. Een beeld dat op elk uur zijn mond opent en zijn tong uitsteekt.

5. De mooiste 5 monumenten in Segovia

De Spaanse stad Segovia ligt op ongeveer anderhalf uur rijden ten noordwesten van Madrid. De hooggelegen stad behoort tot de autonome gemeenschap Castilla y León. Segovia is een wat minder bekende parel uit de geschiedenis, die in het jaar 1985 uitgeroepen werd tot werelderfgoed van Unesco. En dat is niet geheel onterecht. Zo bevindt zich hier de belangrijkste en tevens nog geheel complete Romeinse aquaduct van Spanje. Maar het compacte historische centrum heeft nog veel meer te bieden. Achter het sprookjesachtige Alcázar, de vele paleizen, kloosters en de kathedraal van Segovia gaan heel wat verhalen en legendes schuil.

IMG_1936

Het schitterende kasteel van Segovia lijkt erg veel op de sprookjesachtige kastelen in kinderboeken. En ook de geschiedenis en legendes doen er misschien niet voor onder. Het ‘Alcázar Real de Segovia’ aan de Plaza de la Reina Victoria Eugenia, is een erfenis uit de negentiende eeuw.

 

6. De Arribes del Duero, een verscholen juweel in de natuur.

 

Pepe neemt met zijn auto een scherpe bocht over het hobbelige keienpad. Met rode wangen, het is 35 graden en Pepe heeft geen airco, geniet ik van het woeste landschap. Toch ben ik blij als ik weer uit mag stappen bij de Mirador Picon de Felipe, want de auto heeft namelijk ook geen schokbrekers…

20160608_154019

Wat ik te zien krijg is de moeite waard. Als ik naar beneden kijk in een duizelingwekkend ruim 500 meter diep ravijn, zie ik tussen de ruige bergen de rivier de Duero stromen. De Duero is de belangrijkste rivier in het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Hij ontspringt in Spanje in de provincie Soria op 2000 meter hoogte en loopt over een lengte van bijna 900 kilometer naar het Portugese Oporto waar hij in de Atlantische Oceaan uitmondt. Over een lengte van 112 kilometer vormt de Duero de grens tussen Spanje en Portugal.

 

7. Goede wijn behoeft geen krans; La Rueda

 

Als er ooit een druif is geweest die het moet hebben van geavanceerde technologie, dan is het wel de Verdejo, die voornamelijk in en rond het plaatsje La Rueda, ten noordwesten van Madrid, geoogst wordt.

Laatst was ik op bezoek bij de familie Yllera die gedurende de afgelopen twintig jaar een groot aantal kleine oude bodega´s in Rueda van de ondergang hebben kunnen redden. Een bijzonder project heeft er voor gezorgd dat Grupo Yllera de diverse kelders van deze bodega´s met elkaar in verbinding hebben gesteld en zo is er een ondergronds labyrint van oude wijnkelders ontstaan dat je kunt bezoeken. Het labyrint ligt twintig meter onder de grond en is bijna een kilometer lang.

3 9

Het labyrint is genoemd naar een verhaal uit de legende uit de Griekse Mythologie waar ´De draad van Ariadne´ centraal staat. Ariadne zou de held Theseus geholpen hebben te ontsnappen uit het labyrint waar een Minotauro woonde. Ze gaf Theseus een zwaard en een kluwen wol (De draad van Ariadne). De wollen draad moest hij afwikkelen terwijl hij het labyrint in ging. Ariadne was namelijk bereid om Theseus te helpen op voorwaarde dat hij met haar zou trouwen, zodra hij de uitweg uit het labyrint gevonden zou hebben. Theseus doodde met het zwaard de Minotaurus die in het labyrint huisde en vond dankzij ´De draad van Ariadne´ de uitgang terug.

De ondankbare Theseus liet Ariadne kort daarna in de steek. Maar de god van de druiven en de wijn, Dionysus, onfermde zich over haar en maakte haar tot zijn vrouw.
Het wijnhuis Yllera heeft haar wijnen naar de personages van de legende genoemd; Ariadna, Dedalo, Teseo, Las Doncellas, El Minotauro, Dionisos etc. Iedere wijn heeft, afhankelijk van zijn karakter en leeftijd, een bijpassende naam uit de legende gekregen.

Voor een veilige vakantie en een rustig gevoel wat betreft afstand bewaren kun je uit deze 7 superplekken vast een keuze maken. Mijn advies is : doe ze gewoon allemaal en neem de tijd en voel, proef, ruik, hoor en observeer de schoonheid tijdens je ontdekkingstocht door het oude Spanje.

 

Geplaatst in fietsen in spanje, informatie salamanca, kastelen in zuid spanje, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, wijn uit spanje, wijnreizen spanje | Een reactie plaatsen

Kwaliteits certificaat: Andalucia Segura (Covid Safe)

Vanuit de Junta de Andalucia afdeling toerisme wordt er vanaf 1 juni 2020 een kwaliteitscertificaat verstrekt voor alle bedrijven in het toerisme.  Deze is van toepassing op appartementen, B&Bs, hotels, balnearios, stranden, casas rurales, zwembaden, restaurants etc.

Het doel is de algemene veiligheid en voorkoming van besmetting van COVID 19. Het kwaliteitscertificaat is 1 jaar geldig, en kan daarna verlengd worden. Het is niet verplicht maar onderscheidt je accommodatie wel van degenen die het niet hebben. De Andalucia Segura accommodatie zullen ook vermeldt worden op de website van de Junta de Andalucia.

Het kwaliteitscertificaat kun je na invoering van alle gegevens ontvangen en dan downloaden via een QR code. Echter je kunt het alleen verkrijgen  via de website van de Junta de Andalucia en ALLEEN als je je persoonlijke firma digital op je computer hebt staan.

Veiligheid en Vertrouwen zijn de twee kernwoorden voor alle accommodaties en voor onze toeristen om ervoor te zorgen dat de economie en bezetting in de accommodaties weer zal worden hervat als voor de Pandemie Covid 19.

                                                           (klik op de handleiding)

Het doel van dit kwaliteitscertificaat is om eenheid te vormen op het gebied van hygiëne en veiligheid door middel van een aantal aanbevelingen ter voorkoming van besmetting van Covid19 en bescherming van de gezondheid voor alle takken voor toerisme in Andalusië.

Om het kwaliteitsmerk te verkrijgen moet de accommodatie voldoen aan het volgende:

  1. Ingeschreven staan bij het registro oficial de Turismo de Andalucia.
  2. Voldoen aan een aantal richtlijnen m.b.t. de bescherming van toeristen, personeel en jezelf.
  3. Handtekening kunnen zetten via de computer met je persoonlijke firma digital.

De richtlijnen zijn samengesteld door het Ministerie van Industrie, Handel, Toerisme en Gezondheid. Het kwaliteitscertificaat Andalucia Segura is niet verplicht, maar wordt wel aanbevolen. Het is mogelijk dat er gedurende het jaar een inspecteur van toerisme op bezoek komt.

Niets is vastgelegd bij de wet, het zijn richtlijnen die geven worden via de WHO en het ministerie van toerisme en gezondheid. Met het invullen van de nodige formaliteiten, neemt de eigenaar van de accommodatie de verantwoording dat de tips en richtlijnen worden uitgevoerd. Via de site van de Junta wordt een  toepasbare checklist aangeboden die aangevinkt dient te worden. De richtlijnen worden uitgevoerd op basis van bewust omgaan met de situatie en verantwoordelijkheid nemen met gezond verstand.

Vertrouwen en Veiligheid zijn de nieuwe kernwoord op de goede weg naar een ´nieuw normaal´.

Het actieplan ziet er als volgt uit:

  1. Risico Management
  2. Hygiëne, desinfecteren, schoonmaken.
  3. Personeel en materiaal
  4. Omgang met de gasten, service en meubilair

Iedereen wil graag zo snel mogelijk weer aan de slag en uiteraard onder veilige omstandigheden. Maar hoe pak je dit aan?

Je zult onder andere jouw eigen protocol in het Spaans in de accomodatie moeten hebben waarin je je werkwijze met betrekking tot schoonmaken, handhaving aanbevolen 2 meter afstand, bereiden van ontbijt, reserveren en afrekenen, openbare ruimtes, zwembad, airco, personeel etc staat beschreven.

Voor ondersteuning bij het aanvragen, waar je aan moet voldoen, het uitwerken van het protocol van jouw accomodatie en informatie op je website, kun je contact met mij opnemen.

Ook voor een op maat gemaakt Covid Safe protocol in het Nederlands zonder het certificaat kun je voor informatie bij mij terecht.

 

Geplaatst in leven in spanje, Spanje in quarantaine | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Acht supertips voor een Covid Safe vakantie in Andalusië

“Spanje wacht op jullie!” Als een van de laatste Zuid- Europeese landen in de rij nodigde premier Sánchez zaterdag toeristen uit om vooral de zomer door te brengen in zijn land.  De hoop op een mooie zomervakantie wordt alleen maar groter, nu ook Spanje zijn grenzen voor buitenlanders gaat openstellen

We garanderen dat toeristen geen risico zullen lopen, zegt premier Sanchez. Deze stap komt niet als verrassing; eerder in de week kondigde de minister van Transport al aan dat het buitenlandse toerisme vanaf eind juni weer op gang gebracht wordt. Volgens de minister wordt daarbij dan wel gekeken naar de gezondheidssituatie in het land waar mensen vandaan komen en waar de toeristen in Spanje naartoe willen. Hij zei ook dat de Spanjaarden en residenten dan weer buiten hun eigen provincie mogen reizen.

Kom jij naar Spanje of woon je in Spanje en zou je tijdens je vakantie massatoerisme en drukte willen vermijden? En zou je bovendien plekken willen bezoeken met rust en ruimte of fysiek bezig willen zijn? Dan geef ik vast 8 supertips!

 

Tien verborgen plekjes aan de Costa Tropical. Meer dan zon en zee…

 

20190315_104733

De Costa Tropical is het bescheiden buurmeisje van de Costa del Sol en bestrijkt de 73 kilometer lange kustlijn van de provincie Granada. Er zijn tientallen stranden en kleine baaien met kristalhelder water, meer dan 300 dagen zon per jaar en een gemiddelde temperatuur van 20 graden.

Aan de tropische kustlijn liggen 19 dorpen. De bekendste zijn Almuñécar, La Herradura, Motril en Salobreña. Naast deze stranden zijn er kleine en rustige baaien gelegen in Albuñol, Castell de Ferro, en Polopos.

Naast de tropische kust biedt dit gebied talloze culturele, sportieve en gastronomische mogelijkheden. En natuurlijk de prachtige natuur. In dit artikel beschrijf ik 10 verborgen plekjes met activiteiten die je het hele jaar door kunt ondernemen.

 

Castellar de la Frontera, van Moren tot Hippies

 

Het dorp Castellar de la Frontera ligt in de provincie Cádiz. Het is onderdeel van het achterland van el Campo de Gibraltar en grenst aan de gemeenten San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios en Alcala de los Gazules, in het natuurpark Los Alcornocales. De uitgestrekte gemeente is opgesplitst in drie centra; Castellar Viejo, Castellar Nuevo en Almoraima.

Dit historische vestingdorp staat bekend om zijn kasteel, het woord ‘Castellar’ betekent letterlijk ‘ plaats van het kasteel’. Castellar de la Frontera Vieja ligt hoog op een heuveltop en heeft een indrukwekkend zicht over de provincies Cadiz en Malaga. Ooit was het een waar kunstenaarsdorp met een bijzondere aantrekkingskracht. Als je wandelt door de smalle kronkelige straatjes, die uit de islamitische periode stammen,  voelt het net of je even door de geschiedenis wandelt.

Een aantrekkelijke en rustige omgeving omringt door de dorpen van het Campo de Gibraltar gebied en het natuurpark Los Alcornocales.

 

Ubeda, werelderfgoedstad in één dag

 

Úbeda is een bestemming die je, als je in Andalusie bent, zeker moet bezoeken. Op mijn route door de provincie Jaén kon ik er niet omheen, Ubeda is samen met Baeza, een werelderfgoedstad. Het zijn twee dorpsnamen die onvermijdelijk samenvallen en door Spanjaarden in een adem genoemd worden als topexcursie. Waarom? Omwille van de prachtige renaissance stijl waarin deze dorpen, beide UNESCO Werelderfgoed, rijkelijk baden. Een stijl die vrij uniek is in Spanje!

Ook de gastronomie is er een bron van genot. Dit is de poort van Andalusië, waar een zee van olijfbomen je welkom heet voor je het verleden in deze dorpjes binnen treedt. Welkom in de provincia Jaen, gastvrij en zonnig! Met bovendien het grootste natuurpark van Andalusië, La Cazorla.

 

Roadtrip en fietsen door de Sierra Subbetica

 

Het natuurpark Sierra Subbetica ligt in Andalusië, op slechts een uurtje rijden van Cordoba of Malaga stad. Het is de thuishaven van één van de grootste kolonies griffioengieren van Spanje en sinds 1988 een erkend natuurpark. Het natuurpark heeft een oppervlak van 31.568 hectare en beslaat de witte dorpen Cabra, Carcabuey, Doña Mencía, Iznájar, Luque, Priego de Córdoba, Rute y Zuheros. De meest bezochte dorpen zijn: Cabra met de hermitage, Iznajar met het stuwmeer en Zuheros.

In het natuurgebied zijn negen bewegwijzerde wandelpaden. Daarnaast is de “Via Verde de Subbetica” een aanrader. Een traject dat vroeger dienst deed als spoorlijn en dat je langs prachtige plekken en via diverse tunnels en viaducten voert. Hoe kun je deze mooie plekken combineren en plan je je je bezoek om de dorpen en de omgeving goed te leren kennen? Ik raad je aan om er drie dagen voor uit te trekken en twee overnachtingen te reserveren.

 

Walvissen en dolfijnen spotten vanuit Tarifa

 

Tijdens de warme zomerse dagen in Andalusië is het heerlijk vertoeven op het water. De Straat van Gibraltar, de zeestraat tussen Zuid-Spanje en Marokko, is een van de beste plekken in Europa om dolfijnen, orka’s en walvissen te spotten. Het voedselrijke water van de Straat van Gibraltar is het leefgebied van verschillende soorten walvissen en dolfijnen. Van april tot oktober vertrekken er vanuit Tarifa dagelijks whale watching tours, waarbij je de indrukwekkende zeezoogdieren van dichtbij kunt bekijken.

Er komen zeven soorten walvissen en dolfijnen voor in de Straat van Gibraltar. Vier daarvan verblijven er het hele jaar: de gewone dolfijn, de griend walvis, de tuimelaar en de gestreepte dolfijn. De Orka’s komen in juli en augustus naar de Straat van Gibraltar om de blauwvintonijnen op te wachten die dan terugkeren uit de Middellandse Zee. Potvissen zijn van maart tot juli te spotten. Zij jagen in die periode op diepte op de reuzeninktvis. En vinvissen passeren de zeestraat tussen mei en juli op doortocht van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee.

 

Zomerochtend in Cádiz.

 

El Lorenzo, zoals de zon in Spanje ook wel genoemd wordt, straalt aan de azuurblauwe hemel. Ik heb zojuist de honderddrieënzeventig traptreden van de Torre Tavira beklommen en sta op het vijfenveertig meter hoge dak dat uitkijkt over de oudste stad van Europa. Torre Tavira bestaat uit twee verdiepingen met daarop nog een torentje. Via een stalen deur kom ik de Camera Oscura binnen. Mijn ogen moeten even wennen aan de duistere ruimte, maar al snel zie ik de schim van gids Ramon die begint uit te leggen hoe de Camera Oscura werkt.

De oudste en meest liberale stad van Europa in die tijd, ontwikkelde zich tot de belangrijkste havenstad van Spanje. Mannen van de zee, een en al zout en horizon, brachten de schepen over de Atlantische Oceaan naar de goudgebieden van andere continenten.
In de haven heerst nog altijd de sfeer van weleer. In gedachten zie ik een excentrieke dame in een robijnrode jurk voet aan wal zetten en in een rijtuig stappen. Ze laat zich rijden naar het chique Balneario aan de Playa la Caleta waar ze het rijtuig verlaat en de koetsier, die haar hutkoffer aflaadt, wat munten in de hand stopt.

 

Alcala La Real en La Fortaleza de la Mota

 

Hoe vaak ben ik er niet voorbij gereden op een tocht van Granada naar Cordoba: ´La Fortaleza de la Mota´ in Alcala la Real, een majesteus fort dat hoog vanaf een berg over de olijfvelden uitkijkt. Het sprookjesachtige beeld intrigeert me al jaren. Hoog tijd voor een bezoek dus.

Alcala is het Moorse woord voor fort en het zijn dan ook de Moren die in 713 de berg veroveren en er als eerste een enorme moskee bouwen. De stad die rond de moskee ontstaat, heet in die tijd Qul´at en is het bezit van de Banu Said familie. De roemruchte burcht neemt een bijzondere plaats in als het gaat om de bescherming van het Alhambra in Granada en is vanaf dat moment een gewild strategisch punt waar flink om wordt gestredenEeuwenlang ligt Alcalá la Real in het grensgebied van het Arabische en Christelijke Spanje, het deel van Andalusië dat overheerst werd door de Arabieren en dat deel wat op hen heroverd was.

Overigens kun je in de binnenlanden van Andalusië ook een kastelentocht maken.

 

Sherry proef je in Jerez

 

Er is maar één manier om sherry echt te proeven: onder de strakblauwe hemel van Andalusië, met je voeten op de kalkhoudende aarde, met tapas en ritmische gitaarklanken erbij. Sherry, de drank die voor de Britten zo belangrijk werd, wordt gemaakt van Palominadruiven uit het bijzondere kalkwitte gebied in het puntje van Andalusië, Jerez.  De driehonderd dagen zonneschijn per jaar geven een gemiddelde temperatuur van bijna 20 graden. Je vraagt je af hoe er daar een druif kan groeien, maar dat komt onder andere door de invloed van de Atlantische Oceaan die er voor zorgt dat er tussen oktober en februari zo’n 600 millimeter aan water valt.

Hoofdstad van de sherry is Jerez de la Frontera, een levendige stad midden in Andalusië waar de wijngaarden zich rondom uitstrekken. Alle grote en bekende sherrybodega’s zoals Osborne, Sandeman, Gonzalez Byass zijn hier gevestigd. Het oude centrum is Spaanser dan Spaans met zijn tapasbarretjes, pleinen en patio’s, flamenco, smalle straatjes, kleurige bougainville, witte muren en Mariabeeldjes. De prachtige architectuur en een geschiedenis van drieduizend jaar wijnhandel maken Jerez tot een aantrekkelijke plek voor wijnliefhebbers.

Jerez is een uitstekende uitvalsbasis voor wijnroutes door Malaga en Cadiz. Bovendien kun je in de stad Jerez de Koninklijke paardrijschool bezoeken en de Andalusische danspaarden zien optreden.

 

Met deze tips kun je er zeker van zijn om in alle rust de mooiste plekjes van Andalusië te ontdekken. Wandelen, fietsen, wijn en olijven proeven, dolfijnen spotten, openluchtmusea en schitterende natuurparken. Er zit vast iets voor je bij.

Nu nog wachten tot we mogen…

En in de tussentijd…Andalusië wacht op je!

 

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, Costa Tropical, doen in jerez de la frontera, dolfijnen en walvissen spotten in andalusie, Fietsen in Andalusië, fietsen in spanje, kastelen in andalusie, kastelen in zuid spanje, leven in spanje, paarden en theater andalusie, paardrijshow in andalusie, spanje, Spanje in quarantaine, Spanjeblog, vakantie naar spanje, Visit Costa Tropical, wandelen in andalusie, whalewatching andalucia, wijn uit spanje | Tags: , | Een reactie plaatsen

Wordt het zomertoerisme 2020 in Spanje het nieuwe Staycation?

Het is moeilijk om koffiedik te kijken en niemand heeft een glazen bol. Wat er deze zomer gaat gebeuren op het gebied van toerisme in Spanje is nog totaal onduidelijk. Horeca-eigenaren kijken reikhalzend uit naar een bericht van de regering wanneer ze open mogen, wanneer de grenzen open gaan en vanaf wanneer er weer gevlogen mag worden. De wil is er en de noodzaak ook, maar zolang het internationaal vliegverkeer niet op gang gaat komen, leeft iedereen in onzekerheid.

Tijdens de lockdown blijken mensen heel creatief te zijn en zie je initiatieven als videoconferenties en virtuele bezoeken door het hele land. Dat is voor een tijdje leuk, maar zo langzaamaan gaat zowel de reiziger als de horeca ondernemer in Spanje zich toch flinke zorgen maken over de zomervakantie die volledig op losse schroeven staat.

Toerisme is een van de belangrijke inkomstenbronnen in Spanje. Maar toch zwijgt de regering in zijn trapsgewijze strategie in alle talen als het gaat over het openstellen van de grenzen. Men spreekt momenteel alleen over binnenlands toerisme want vanaf 11 mei worden de eerste terrassen en hotelkamers in bepaalde regio’s voor 50% in gebruik genomen.

‘Het buitenlandse toerisme is het moeilijkste gedeelte’, zegt de regering. Een voorkeursbehandeling voor tweede-huizenbezitters en Nederlanders met Spaanse residencia is opnieuw afgewezen. Volgens Spanje is het wachten op een Europees protocol, voor onder meer veilige luchtverbindingen, grensovergangen en controle op ziekteverschijnselen.

Massatoerisme zoals we dat kenden, zal door de coronacrisis gaan veranderen. Op dit moment wordt er door gemeentes en op regionaal niveau gewerkt aan een tijdelijk zomerplan voor toerisme in eigen land. Wat weten we van de Spaanse toerist op dit moment?

  • Dat ze zodra ze kunnen, enorme zin hebben het huis uit te kunnen gaan en een vakantie zullen boeken.
  • Dat de meeste Spanjaarden hun hoofdvakantie reserveren in de maanden juli en augustus.
  • Dat ze waarschijnlijk wat minder te besteden hebben, omdat veel mensen werkloos zijn geraakt of de maanden maart en april nog niet uitbetaald hebben gekregen.
  • Dat men tijdens de lockdown bewuster is geraakt en natuur, rust, duurzaamheid en persoonlijke behandeling op prijs zijn gaan stellen
  • Dat de belangrijkste voorwaarde, alvorens de zomervakantie te boeken, veiligheid en hygiëne zal zijn.

Het is voor horecabedrijven nu hét moment om zich voor te bereiden op het nationale toerisme om zodoende de zomermaanden niet verloren te laten gaan. Hieronder bied ik een aantal tips waar je zelf vast mee aan de slag kunt gaan. Uiteraard zijn er nog veel meer dingen die je zou kunnen doen. Aanvullingen zijn meer dan welkom.

 

Bedenk een strategie

 Zorg dat je bezig ben met de toekomst en bedenk wat je alvast kunt doen. Je kunt trainingen volgen over marketing en social media en een strategie uitstippelen voor je doelgroep. Stel je positief op en ga uit van nieuwe kansen in plaats van alles wat fout gaat. Er worden tal van cursussen en Webinars Online aangeboden.

Blijf communiceren

Blijf ondertussen communiceren met je oude gasten of je online volgers. Pas wel de manier van communiceren aan. Die is toch wel wat veranderd. Er spelen in corona-tijd andere gevoeligheden. Voeg de juiste emotie toe aan je boodschap. Als gasten het gevoel hebben dat je misbruik maakt van de situatie, haken ze af en doet dit je imago geen goed.

Unique sellingpoint.

Wat maakt jouw accommodatie uniek? Waarom komen jouw gasten helemaal uit Noord Europa om bij jou te verblijven. Wat is jouw sterke punt en zou dat ook voor Spanjaarden werken of moet je iets aanpassen? Spanjaarden willen in de zomervakantie de zee zien of een zwembad voor de kinderen. Kun je dat niet bieden? Laat dan zien waar je veilig kunt baden in bijvoorbeeld een rivier of meertje in de buurt.

Vermeld op je pagina waar de gasten in de omgeving rustig kunnen wandelen of fietsen. Er is een grote behoefte ontstaan aan rust en beweging.

Met het vliegtuig of met de auto

Veel van jouw gasten kwamen voorheen met het vliegtuig. Hou in ieder geval het nieuws bij over de verwachting wanneer Nederlanders weer naar Spanje kunnen vliegen. Op dit moment is er nog weinig bekend en wordt er veel gespeculeerd. De kans is erg groot dat Nederland tot oktober niet met toeristen op Spanje gaat vliegen. (Hou voor definitieve beslissingen de BOE in de gaten). Dan blijft er dus nationaal toerisme over. Zij komen veelal met de auto. Maar het is ook handig vast te kijken vanuit welke nationale luchthavens er normaal gesproken op de dichtbijzijnde luchthaven bij jouw accommodatie wordt gevlogen.

Social Media

Communicatie en zichtbaarheid is juist nu van groot belang. Zorg allereerst dat je website vertaald is in goed leesbaar Spaans.  Zorg dat je te vinden bent op Google. Want als je nu je eigen accommodatie zoekt op Google zul je heel andere zoekresultaten vinden dan twee maanden geleden. Het is juist nu uitermate belangrijk dat je in de picture bent. Online zoeken op vakanties is ruim 80% gedaald, dus zorg dat je eruit springt.

Zorg ook dat je in contact blijft met oude en nieuwe klanten via de social media. Maak het interactief. Door bijvoorbeeld een video te plaatsen terwijl je kookt of door met je gasten op social media recepten uit te wisselen. Of filmpjes te laten zien dat je de tuin en zwembad klaarmaakt omdat je binnenkort weer open gaat.

Bereikbaarheid

Doe je best ervoor te zorgen zo snel mogelijk te reageren op vragen die je per mail krijgt, op toekomstige reserveringen en ook op annuleringen. Een vlot en direct contact is juist op dit moment van groot belang. Heb empathie en pas eventueel je toon of vorm van antwoorden aan. Het is nu je kans om zoveel mogelijk directe boekingen te genereren en niet afhankelijk te blijven van onpersoonlijke boekingssites.

Veiligheid & hygiëne

Je toekomstige gasten willen weten wat je hebt ondernomen in verband met hygiëne en veiligheid met betrekking tot het coronavirus. Besteed hier voldoende aandacht aan. Bedenk een hygiëneprotocol en zet dat op je website en deel dit via social media. Dat schept vertrouwen. Bijvoorbeeld

  • Plaats een foto van jezelf met mondkapje terwijl je een kamer aan het schoonmaken bent.
  • Denk aan een hygiënekit op de kamer voor iedere gast met mondkapje, gel en wegwerphandschoenen.
  • Las een paar dagen in tussen iedere reservering, zodat gasten er van op aan kunnen dat er goed kan worden schoongemaakt en dat eventuele besmetting via materiaal kan worden uitgesloten.
  • Laat duidelijk weten dat je alle hygiëne richtlijnen in acht neemt en plaats evt. een paar richtlijnen van de WHO op je site. Dat geeft aan dat je professioneel bezig bent.

Prijzen

Hou er rekening mee dat nationale toeristen over het algemeen gewend zijn minder te betalen dan de huidige prijzen die op jouw site staan. Maar verlaag je tarieven niet te veel. Biedt eerder extra service aan die toegevoegde waarde kunnen hebben. Leg de nadruk op het persoonlijk contact en dat je extra tijd zal besteden aan schoonmaak en hygiëne. Maar laat ook weten wat voor extra´s de gasten kunnen verwachten en maak bijvoorbeeld een lijst wat de gasten gratis kunnen zien en doen in de omgeving. Ook zou je een voucher kunnen aanbieden voor een maaltijd, een massage of een activiteit voor de eerste 25 reserveringen.

Hotel aan de kust of binnenland?

Door de lockdown en angst voor het virus is een groot deel van de bevolking angstig om zich op drukke stranden te gaan begeven of naar hotels te gaan waar je met veel mensen samen bent. Bovendien mogen hotels voorlopig geen entertainment bieden en moeten zij de gemeenschappelijke ruimten gesloten laten. Niet echt een aantrekkelijk idee. Daarom zal de Spaanse toerist gaan kiezen voor kleinschalige accommodaties zoals een B&B of appartementen, casas rurales en villa´s waar ze zelf enige controle kunnen hebben over hun veiligheid op het gebied van besmettingen.

Ik hoop dat je iets aan deze tips hebt en wens je veel sterkte voor de komende maanden. Communiceer met vertrouwen en wees positief, dan straal je uit dat je gasten welkom zijn.

Mocht je op het gebied van een strategieplan, social media of vertalingen voor de Spaanse markt ondersteuning kunnen gebruiken, dan kun je altijd contact met me opnemen.

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, spanje, Spanje in quarantaine, Visit Costa Tropical | 3 reacties

Spanje in quarantaine, dat is toch veertig dagen?

Uren, dagen en nachten hebben zich aaneengeregen. Op hoeveel dagen zitten we nu? Ik ben de tel kwijtgeraakt… Er zijn dagen dat ik ´s morgens wakker word en het me moeite kost te bedenken welke dag het is. Aan de andere kant is mijn hoofd (en ook mijn huis) nog nooit zo helder geweest. Volkomen uitgerust ben ik inmiddels bereid om een cursus te gaan volgen. Wat zal het worden? Online pottenbakken, mondkapjes haken of een workshop lifestyle voor na de Covid? Op Facebook staat: lees Dostojewski, het zal je leven veranderen. Alsof er nog niet genoeg veranderd is.

Ik heb geen hond en geen kind onder de twaalf jaar dus ik mag voorlopig niet gaan wandelen en hoor dus bij de groep: Blijf in uw kot, behalve als u eerste levensbehoeften nodig hebt en het is duidelijk dat een knuffel of aanraking niet onder eerste levensbehoefte valt. In Zweden raden ze ondertussen serieus aan bomen te gaan omarmen…

Eigenlijk zou ik deze week op perstrip zijn. Op uitnodiging van de Junta de Andalucia voor de promotie van natuurgebied La Doñana en de provincie Huelva. Ik hoef niet uit te leggen dat de reis is uitgesteld… De wereld popelt om uit zijn schoonheidsslaap te ontwaken en hunkerend naar optimistische berichten beginnen we voorzichtig naar het lichtpuntje aan het einde van de tunnel te lonken. De sector die het meest geraakt is en het hardste schreeuwt om zijn activiteit voort te zetten is het toerisme. Met een daling van 84% staan talloze bedrijven in de toeristensector in Spanje op de rand van de afgrond en kijkt men dol van wanhoop uit naar de verlossende woorden van de premier over wanneer ze weer open mogen.

Maar laten we realistisch zijn. Het gouden tijdperk van toerisme is voorbij. Natuurlijk was het schitterend dat we de hele wereld over konden vliegen, meerdere keren per jaar op vakantie konden gaan en ons mindvolle ontdekkingsreizigers waanden. Maar zoals het was zal het nooit niet meer worden.

De vraag is: Hoe wordt het dan? Zolang daar geen antwoord op is, wordt er in ieder geval niet stilgezeten. Junta´s, hotelverenigingen en reisorganisaties buigen zich over wederopbouw met een onzekere toekomst. Ondernemers slaan de handen ineen en komen met positieve initiatieven. Afgelopen weekend is bekend gemaakt dat de terugkeer naar de gewone gang van zaken trapsgewijs zal gebeuren. Trapsgewijs… De Canarische eilanden en Costa del Sol met de laagste percentages besmettingsgevallen roepen smekend: Wij eerst! Por favor!

Zal de regering rekening met ze houden? Zal de lockdown eerder opgeheven worden in gebieden waar minder coronarisico is? Gaan we tijdens zomer 2020 in Spanje in perspex hokjes op het strand liggen? Lopen we straks met een gezondheidsverklaring in onze strandtas? En wat houdt die verklaring in? Vanaf wanneer wordt er internationaal gevlogen? Allemaal vragen waar  nog steeds geen antwoord op is. Gelaten volgen we de cijfers en ondertussen staan we versteld van de dosis geduld die we aan de dag leggen.

Zolang er geen duidelijkheid is kun je twee dingen doen. Afwachten wat er gaat gebeuren. Of je voorbereiden. Ik zou zeggen, kies voor de laatste optie. Er zijn, als je een bedrijf in de toeristensector hebt, zoveel dingen die je wél al kunt doen. Laten we elkaar daarbij inspireren en stimuleren. Dit is hét moment op er gezamenlijk de schouders onder te zetten. Ik heb ondertussen al heel wat goeie acties voorbij zien komen.

  • Een restaurant in mijn dorp biedt maaltijden die aan huis bezorgd worden die vergezeld worden met een flesje wijn van het huis.
  • B&Bs laten hun website in het Spaans vertalen om straks voorbereidt te zijn op nationaal toerisme.
  • Accommodaties bieden bij de reservering van hun virusvrije accommodatie vast een hygiënekit met plastic handschoenen en gel.
  • Hotels zetten de reserveringskalender voor 2021 en 2022  open zodat er toch vast geboekt kan worden.
  • Restaurants spelen in op het verhogen van je weerstand en een gezonde leefstijl en delen op social media video´s met recepten boordevol vitaminen.

 

Heb jij een goed idee, en wil je het met je collega´s delen? Laat het me weten, dan kan ik er misschien een vervolgblog over schrijven. Zolang de gasten niet naar jou kunnen komen, breng dan een bezoek aan hen.

Ook kan ik iedereen aanraden de Facebookpagina van de Nederlandse Ambassade in Madrid te volgen. Onze Ambassadeur Jan Versteeg zorgt dagelijks voor kersverse updates.

Voor nu wens ik iedereen in de sector een stay safe en stay positive. Maar kom ook in actie en zorg dat je klaar bent voor het magische moment dat Spanje de balkons mag gaan verlaten.

#yaquedamenos

 

 

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, malaga, spanje, Spanje in quarantaine, Spanjeblog, vakantie naar spanje, wonen in spanje | 1 reactie

Spanje op zijn stilst, 44 dagen zonder klagen

Gisteravond was het na het klappen  voor de verzorgende sector om 20.00 uur stil. Er klonk dit keer geen resistiré… Er waren geen balkonserenades. Spanje was aangeslagen. Na de officiële bevestiging dat de quarantaine, die tot 12 april zou gaan duren, met twee weken verlengd werd. In de beginfase ging Spanje er nog vrolijk tegenaan. Een land dat in de geschiedenis wel voor hetere vuren heeft gestaan en van nature van alle gebeurtenissen een feestje maakt. Maar gisteravond was het stil. Doodstil…

Een dikke maand geleden, je weet wel, toen we nog zonder mondkapjes liepen en grapjes maken over elkaar niet meer kussen, gingen er geruchten dat de Semana Santa misschien zou worden afgelast. Ik dacht bij mezelf, dat zal nooit gebeuren. Een Spanjaard pak je zijn Semana Santa niet af. Dan komt het land massaal in opstand. Ik had nooit kunnen bedenken dat dat zou gebeuren, dat het coronavirus ons in de greep zou krijgen en dat we opgesloten zouden zitten. In quarantaine! Dat gebeurt toch alleen in films of in verre landen?

Er zijn inmiddels drie weken van #quedateencasa verstreken en we hebben er nog drie te gaan. Al mijn blog/persreizen voor dit voorjaar zijn afgelast. In het begin denk je: mooi, dan ga ik eindelijk eens wat klussen oppakken die zijn blijven liggen. Maar als na een tijdje Wifi en restjes rijst de eerste levensbehoefte blijken, de volledige administratie op orde is, ik alle series op Netflix heb gezien die ik nog steeds wilde kijken en iedere dag op zondag lijkt, komt er een moment dat ik onrustig begin te worden. Ik wil mijn vrijheid terug! Ik wil mijn leven weer oppakken!

Toch luister ik naar wat de regering van me vraagt. Ik blijf thuis. Niet in de eerste plaats voor mezelf, maar verantwoording nemend voor het leven van anderen. En ik accepteer het. Ja, accepteren kan je leren.

Waarom lukt een volledige Lock down in Spanje wel en in Nederland niet? vraag ik me af. Ik denk, ik wil niemand voor het hoofd stoten, dat het Spaanse volk gehoorzamer is. Dat heeft waarschijnlijk met de geschiedenis te maken. Maar ook zie ik dat ze solidairder zijn en dat is mooi om te zien. Ik ben er dankbaar voor om in Spanje te mogen wonen, ook al zit ik, tegen mijn nog altijd Nederlandse liberale wil, opgesloten. Aan de andere kant denk ik dat het in Spanje ook onvermijdelijk is om deze maatregel te treffen. Zie je al voor je wat er nu, tijdens de Semana Santa gebeurd zou zijn. Iedereen de straat op. En met zijn allen naar het strand. Dan hadden we net zo goed de eerste drie weken niet thuis hoeven te blijven.

Maar hoeveel dagen quarantaine hebben we nodig om ons bewust te worden van het woord´ bewust´? In plaats dat we er in Spanje deze dagen massaal op uit trekken, zijn we binnen. Dagen klinken hetzelfde als nachten. En vroeg of laat komt iedereen op een moment dat ook gedachten naar binnen keren. En daar is nu heel veel tijd voor. In deze sprekende stilte komen we een beetje dichter bij onszelf. Levensgrenzen vervagen en de een gaat keuzes maken, de ander beslissingen en sommigen goede voornemens…

Ik doe hard mijn best om (met honderd procent respect voor alle zieken en overledenen en hun nabestaanden) het positieve hier uit te halen. Heb jij dat ook? Dat je kleine dingen veel meer gaat waarderen. Dat het woord vrijheid opeens een heel andere betekenis voor je krijgt. Als gewone dingen ineens niet meer gewoon zijn besef je opeens hoe bijzonder ze zijn. En dat het zijn voordelen heeft als je enkel bij de dag kunt leven.

Een van de bijzondere dingen is dat, nu moeder aarde zucht, de natuur zich onvoorstelbaar snel herstelt. Konden we de natuur ieder jaar maar een maandje adempauze geven. Wat zou dat mooi zijn. Maar natuurlijk zit er ook een donkere kant aan het gebeuren. Dan denk ik aan alle mensen die hun baan kwijt zijn, aan alle zelfstandigen die het hoofd niet boven water kunnen houden. Aan de guillotine die boven de toeristensector hangt. Voor deze bedrijven en ondernemers is de Lock down ook een regelrecht drama.

Dankzij geweldige creatieve initiatieven en social media reizen we voorlopig virtueel de wereld rond. En dat zal nog wel even zo blijven. Ik ben een voorstander van duurzaam toerisme en denk dan meteen: Als we er achter kunnen komen dat we uitstekend kunnen thuiswerken, dan kunnen we ook besluiten om vanuit huis de wereld te ontdekken. Maar ja, dat is misschien niet de bedoeling. Op die manier keren we misschien nog meer in onszelf, en raken we nog afhankelijker van ons beeldscherm.

In ieder geval zouden we kunnen beginnen het eerst wat dichter bij huis te zoeken. Dat zal de economie nodig hebben. We moeten straks met elkaar een heleboel opnieuw opbouwen want er zal veel veranderen. We leven straks in een andere wereld. En ik hoop werkelijk dat er op het gebied van toerisme iets gaat veranderen. Is het echt nodig om de hele wereld over te vliegen om je Instagramaccount te vullen? Of kunnen we gewoon genieten van de dingen om ons heen?

 

Het zal nog even duren, maar straks kunnen we weer genieten van als het moois dat Spanje ons te bieden heeft. En dat schitterende Spanje heeft straks óns nodig. De hoteleigenaar, de restauranthouder en de lokale middenstander hebben ons nodig. Laten we straks met zijn allen door Europa´s indrukwekkendste erfgoed reizen en tegelijk ons steentje bijdragen om Spanje er weer bovenop te helpen. Met zijn allen. In plaats van #Ineedspain is het #Spainneedsyou

Voorlopig moeten we nog even binnen blijven. Maar de positieve berichten, die voorzichtig gemeld worden, geven ons hoop. En kracht, om onze persoonlijke Expeditie Robinson vol te houden. De emotionele tsunami in mijn hoofd begint plaats te maken voor trots. Trots op mezelf, trots op mijn omgeving en trots op Spanje! Straks kunnen we het leven weer vieren en weer dansen en zingen. Straks kan ik zonder buikpijn weer boodschappen doen. Straks zal ik weer een visje kunnen eten aan het strand!

En met een glimlach kijk ik op televisie naar het nieuws, naar de eenzame vrouw die in haar dorp in het het schemerdonker, in het zwart gekleed  met in de ene hand een brandende kaars en in de andere  hand een vuiliszak, haar stille paasprocessie loopt.

Voor iedereen die het zwaar heeft: Verlies de moed niet en heb vertrouwen. Hou contact met je hart en met positieve gedachten. Dan zijn we op de goede weg.

Hou vol! Doe leuke dingen, leef bewust en wees lief voor elkaar. Ook na de lockdown!

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, malaga, Spanje in quarantaine, Spanjeblog | Tags: , , | 4 reacties

De adembenemende schoonheid van de Sierra de Gredos

Ver weg van de Spaanse Costa´s ligt een groen gebied waar de tijd stil lijkt te staan. Nagenoeg in het midden van Spanje vind je een oase van authentieke Spaanse natuur, vol wonderbaarlijke landschappen waar de paden en de bomen de sfeer van vroeger fluisteren.

Op ongeveer een uur rijden van Madrid ligt de prachtige bergketen van de Sierra de Gredos. Hier komen natuurliefhebbers om te wandelen en te genieten van rust en stilte. Het gebergte is een regionaal park met als hoogste punt de Pico Almanzor van 2.592 meter hoog. De streek staat met name bekend om de mooie, glasheldere bergmeren en ruige kloven.

Spaanse steenbokken en reeën worden hier regelmatig gespot en vogelaars kunnen op zoek naar de steenarend, Spaanse keizerarend, monniksgier en vale gier. Ik rij door het imposante bergebied en val van de ene verbazing in de andere. Wat een uitzichten, wat een ongekende schoonheid, en wat een rust! Ik krijg onmiddellijk zin om de wandelschoenen aan te trekken en parkeer de wagen bij een gemarkeerd landweggetje.

In dit droomgebied voor wandelaars zijn de paden, die verzorgd worden door de parkwachten, uitstekend begaanbaar. Ik hoef geen professionele klimmer of bergwandelaar te zijn om vlak bij de toppen te komen. Vanaf het Plataforma de Gredos zijn er goed begaanbare wandelroutes te ontdekken. Voor vandaag heb ik gekozen om te wandelen aan de zuidzijde van de bergen die uitkijken op de regio Extremadura.

De uitdagende bergpaden slingeren boven indrukwekkende valleien. Er liggen kleine dorpjes, die via smalle asfaltweggetjes met elkaar zijn verbonden. Kenmerkend voor de zuidelijke Gredos-hellingen is het zachte microklimaat. Daarentegen heb ik gehoord dat het op de noordhellingen soms wel tien graden kouder kan zijn en blijft de winterse sneeuw liggen tot in april of mei.

Zo hoog in de bergen is de lucht schitterend blauw. En bijna altijd komt de zon hier in volle glorie op. Niet altijd, maar zo rond 300 dagen per jaar is er licht. Puur zonlicht en zuivere lucht. Is dat niet geweldig? Het voorjaar is misschien wel de mooiste tijd om in de Sierra de Gredos te bezoeken.

Alles is dan groen, fris en fruitig en de temperatuur is zacht. Qua klimaat is het heerlijk, al koelen de nachten behoorlijk af. Deze tijd van het jaar is ideaal om op verkenning te gaan naar dorpjes en stadjes en naar de diversiteit binnen het gebied. Maar ook ´s winters kun je er terecht, dan wordt er veel getoerskied en gewandeld op sneeuwschoenen.

Het wonderlijke is dat ik me op het ene moment bevind in een lieflijke vallei met meren en het volgende moment in een granieten landschap met ruige pieken tot bijna 2600 m. Het ongerept natuurgebied van ongeveer honderd kilometer lang is uitgeroepen tot een beschermd natuurpark, waar veel wild leeft.

De Sierra kent een rijke geschiedenis en is bekleed met talrijke fraaie dorpjes met kleine huizen, waar je nog kan genieten van eenvoud, stilte en streekgerechten. Toeristen kom je hier vrijwel niet tegen.

Na mijn eerste wandeldag logeer ik in het Parador Hotel Gredos, de eerste Parador hotel dat in 1928 in Spanje is gebouwd.  Oorspronkelijk was deze Parador bedoeld als jachtpaviljoen voor koning Alfonso VII, vandaar de zeer rustieke inrichting in warme groene en rode tinten met talrijke jachtmotieven en jachttrofeeën.

In het restaurant geniet ik van een heerlijke maaltijd van streekgerechten, waaronder een flink stuk vlees van de zwarte Avileense koe. Voor gastronomie zit je in Castilla y Leon natuurlijk altijd goed.

Na de maaltijd ben ik uitgenodigd in het observatorium van het hotel om een Starlite experience mee te maken. Door de heldere nacht is het een ideale plek om sterren te kijken terwijl ik uitleg krijg van een astronoom en de deken die het hotel voor me heeft klaargelegd, om me heen sla.

De volgende dag rij ik naar het bezoekerscentrum aan de noordkant van de Gredos. In het Casa del Parque vertelt de gids me van alles uit over het ontstaan van de het gebergte en over de natuur. In het centrum biedt men de gelegenheid om gratis een E-bike te gebruiken, een initiatief van het door de Europese Unie gesubsidieerde Moveletur.

Wat mij betreft is het ideaal om de omgeving op een elektrische fiets te ontdekken want aan deze kant van de bergketen liggen uitdagend slingerende maar vooral steile bergpaden die boven indrukwekkende valleien slingeren. Zonder veel inspanning te verrichten glij ik langs het landschap met veel zwartharig rundvee dat vrij rondloopt en in de lager gelegen gebieden bezoek ik dorpjes die leven van de amandeloogst, bijenteelt en wijnbouw.

Na de fietstocht eet ik mijn picknick in de schaduw van de bomen en kan ik genieten van de veelzijdigheid aan vogels die in het gebied leven en gretig van mijn overgebleven stukje stokbrood pikken. Dan pak ik de auto en na een tijdje rijden, parkeer ik bij het uitzichtspunt Puerto del Pico.

Van hieruit loopt een oud romaans pad, La Calzada Romana, dat uitkomt bij het dorpje Cuevas del Valle. Als de stenen van dit vijf kilometer lange pad konden spreken, dan zouden ze me vertellen over de Romeinen die het pad hebben aangelegd.

Eenmaal in het dorp aangekomen, neem ik plaats op een terrasje langs de rivier en bestel ik een glaasje lokale wijn. De waard van het lokaal vraagt of ik Spaans spreek. Hij heeft niet veel te doen en komt even bij met zitten. Zo kom ik te weten dat de wijnbouw in de Gredos is al eeuwenoud is en gemaakt wordt van de Albillo Real, een inheemse druivensoort.

De wijn heeft de naam Cebreros gekregen en is daarmee vernoemd naar één van de wijndorpen in het gebied. Een dorp met een bijzondere geschiedenis, want Adolfo Suarez, de eerste democratisch gekozen president van Spanje na de dictatuur van Franco, komt er vandaan.

De oude coöperatief in Cebreros is in handen van een Spaanse wijnmaker die het potentieel van de wijnen in deze regio al vroeg zag. Hij brengt met zijn wijn Transicion een prachtig eerbetoon aan de geschiedenis van Cebreros door met deze naam te verwijzen naar de transitieperiode van dictatuur naar democratie, onder leiding van president Suarez.

Terwijl we in de zon wat zitten te babbelen, zet mijn gesprekspartner nog een glaasje wijn neer en trakteert hij me op een schaaltje gezouten amandelen van eigen oogst. Hij legt me uit dat via het oude romeinenpad ieder jaar in juni de Transhumancia wordt gehouden.

Dan wordt het vee dat in de winter in lager gelegen gebieden wordt ondergebracht naar de hoge bergen wordt geleid waar velden met fris sappig gras op hun komst wachten. Het schijnt een hele belevenis te zijn waar veel nationale toeristen op af komen.

De Transhumancia valt net niet samen met La Fiesta del Piorno, Het feest van de brem, eind mei/ begin juni. De Gredos schijnt in die periode te schitteren van goudgele bremstruiken. Ik kijk er van op als ik hoor dat op La Fiesta del Piorno tijdens het muziekfestival zelfs internationale artiesten hebben opgetreden zoals Sting, Bob Dylan en Rod Stewart.

De Sierra de Gredos is een ruig en onherbergzaam gebied met prachtige beekjes, grillige bergtoppen, kronkelende bergpaden en machtige rotsformaties. Een prachtig decor voor een heerlijke vakantie. In dit gebied in de provincie Avila (Castilla y Leon) kun je behalve genieten van de omgeving en van de gastronomie, je sportieve hart volledig ophalen.

Uiteraard heb ik ook meteen een bezoek gebracht aan Avila, de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Het is op een hoogte van ruim 1100 meter de hoogste provinciehoofdstad van Spanje. Avila is beroemd vanwege zijn muur, niet voor niets Unesco Werelderfgoed, die de hele binnenstad omringt met de 2.5 km lange stadswal uit de Middeleeuwen, met 88 torens en 9 toegangspoorten.

Ik breng de laatste nacht door in het monumentale historische centrum van de stad, geheel in historische sfeer, in het Parador Raimundo de Borgoña, een paleis uit de zestiende eeuw. Zonder een moment te twijfelen kies ik ervoor om te dineren in het stijlvolle restaurant van het hotel dat uitkijkt op de paleistuin en de stadswallen.

Ik bestel de beroemde pucherete teresiano, een stoofpot van varkensvlees en groenten typisch voor Ávila en als dessert, de beroemde yemas de Santa Teresa, een gesuikerd gerechtje op basis van eigeel dat net als het hoofdgerecht genoemd is naar Santa Teresa de Jesus, de beschermheilige van de stad.

De Sierra de Gredos in Avila kun je per auto bereiken via Madrid, Salamanca of via de Zilverroute vanaf Extremadura.

(Met dank voor de trip aan het Spaans Verkeersbureau in Den Haag en Fundacion Siglo in Castilla y Leon)

 

 

 

 

 

Geplaatst in blog over spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje, wijn uit spanje | Tags: , , | 1 reactie